Hallo G

2 dingen moet je absoluut uit elkaar halen
je bent al 10jaar gehuwd en was daar gelukkig mee
je leert iemand kennen en je hebt er sex mee en bent verliefd
daar gooi je geen relatie voor weg, ook al zeg je nu dat je weinig meer voor je vrouw voelt
dat je met haar geen sex heb kan ik begrijpen, zeker in jouw situatie
maar als je met mij of een ander ook weer sex hebt wordt je daar ook weer geil van(verliefd)
dus je laat eigenlijk je hoofd op hol brengen(je zal tegen de 40 aanlopen) en daar ga je te impulsief mee aan de gang
dat je bisexuele gevoelens hebt en ondekt is begrijpelijk
maar had je die ook een jaar geleden al?
want sex met mannen is zeker opwindender dan met een vrouw die al wat langer aan je hand loopt
is eigenlijk voor gay's ook zo hoor < maar dan met andere mannen natuurlijk
daarom zijn er zo weinig monogame gays en in de hetrowereld vertaald zich dat in echtscheidingen

ik zou je aanraden oim geen wilde stappen te ondernemen(dat zeg ik eigenlijk altijd) en je gevoelens gewoon verder te analyseren, misschien gewoon doorgaan met de sex met die man
maar dan toch eens naar een therapeut/mediator of je huisarts gaan, en kijken of er een bevredigende oplossing is
dit bespreek je nl niet met de man op wie je verliefd ben( is subjectief) maar met iemand die je objectief kan helpen
want je gooit nogal iets in de prullenbak
misschien is 't wel acceptabel voor je vrouw dat je gewoon sex hebt met die man en verder je huwelijk volbrengt
probeer met 2 benen op de grond je controle weer te krijgen en dan met alle gevoelens rekening te houden
dus ook je eigen gevoelens hoor
maar ga niet gelijk los
je moet er nl nooit spijt over krijgen, omdat je later zult denken dat 't net ietrs anders, of netter had gemoeten

maar beneiuwd hoe 't je vergaat
sterkte

1) Er zijn massa's mannen zoals jij. Mijn eigen vriendje is ook met een vrouw getrouwd met kinderen en ik ken massa's mannen die met een vrouw zijn getrouwd, kinderen hebben en sex met mannen hebben. Waar het probleem kan zijn, weet ik niet, behalve misschien als je mordicus in het huwelijk gelooft, wat ik ten ene male hoe dan ook niet doe, of als je ervan uitgaat dat mannen tot eendimensionele hetero's moeten worden gecastreerd.

2) Vergeet alle puriteinse begrippen in de trant van hypocrisie en zo. Ik heb zelf nog met een Nederlandse maat gewoond die wist dat ik een getrouwd vriendje had. Hij sprak altijd van hypocrisie. Als katholiek opgevoede Belg vond ik dat ronduit lachwekkend om niet te zeggen belachelijk.

3) Doe niets overhaast. Met een nieuwe partner kan het meevallen, maar ook tegenvallen. Dat weet je pas als het zover is.

4) Laat je niet op je hoofd zitten door schuldgevoelens. Niet jij bent schuldig. Jij bent volstrekt onschuldig. Alleen de maatschappij is schuldig. Zij heeft je immers tot een eendimensionele hetero opgevoed.

5) De meeste vaders in jouw geval hechten groot belang aan hun kinderen en blijven bij hun vrouw. Wie zou ze ongelijk geven?

6) Er zijn heel wat vrouwen die weten hoe de vork in de steel zit, en daar volstrekt vrede mee nemen. Ik weet niet hoe het zit met je vrouw, maar er zijn heel wat vrouwen die daar volstrekt mee kunnen leven. Evenwel niet geredelijk aannemen dat dat ook het geval is met je vrouw. Ik schat dat 10% van de vrouwen er graten in zien. Maar ik ken zelfs een vrouw die vond dat ze niet in de weg aan het geluk van haar man mocht staan. "Zoiets doe je niet", zei ze.

7) Er is geen enkele reden waarom je niet bij je vrouw zou blijven, net zoals er geen enkele reden is waarom je niet met je vriendje zou gaan samenwonen. Het is gewoon een keuze en alleen jij kan die maken en niemand anders. Er is ook geen enkele reden om niet tegelijk bij je vrouw te blijven en sex met je vriendje te hebben, tenzij je een man als een gecastreerde eendimensionele hetero zou beschouwen.

maxx schreef:hallo ginodante

Ik heb hetzelfde meegemaakt. Ook ik ben getrouwd geweest. Ik had dan wel geen kinderen, maar het was toch knap lastig allemaal.
Ik wist ook niet wat ik moest doen. ik heb er uiteindelijk voor gekozen om te scheiden. En dat bleek het beste te zijn wat me ooit is overkomen. Ik heb er 3 jaar tegenop gezien om te zeggen dat ik wilde scheiden. Ik had het achteraf gezien 10 jaar eerder moeten doen. Maar ik vond het gewoon te moeilijk om te zeggen. Ik had enorm last van schuldgevoel.
Ik woon nu alweer 2 jaar samen met je man waar het 5 jaar geleden mee begon.
Wat ik eigelijk wil zeggen tegen je is dat je naar jezelf moet luisteren en doen wat je gevoel zegt.
Ik heb er ook heel lang over gedaan en bevalt me heel goed zo.

succes met je besluit en denk er goed over na. Het gaat om jou geluk

Maxx

toch ben je ook niet over 1 nacht ijs gegaan

Bedankt voor alle reacties.
Hoe het er nu voor mij uitziet is dat ik bij mijn vrouw weg ga. Ik heb de knoop doorgehakt. Ik heb altijd al rekening moeten houden met anderen en ga nu eens voor mijn eigen geluk.Ik heb mijn vrouw ook al ingelicht dat ik bij haar wegga. Enkel samen blijven voor de kids is ook de oplosiing niet. Ik ga nog niet samenwonen met mijn vriend maar ga ergens alleen wonen.
Ik houd jullie op de hoogte.