Weet niet hoe het op te lossen
6 berichten
• Pagina 1 van 1
door EnsignYoshi » 07 nov 2005 21:26
Hallo Iedereen, ik zit met een (naar mijn mening) groot probleem en weet niet goed hoe het op te lossen. Ik ben erg benieuwd naar jullie meningen.
Ik zal bij het begin beginnen. Ik ben vroeger veel gepest geweest en ben daarom een erg onzeker persoon geworden. Ik ben ook vaak depressief geweest (en angst voor de dood gehad). Alleszins erg fijne dingen allemaal dus... Nu is het allemaal al wel vele beter, ik durf al veel meer als vroeger en het gaat vaak goed.
Nu echter ben ik verliefd geworden op een kerel in mijn klas (al sinds enkele maanden). Hij is echt fantastisch, superlief, zo schattig, en hij heeft me al erg geholpen met depressies enz. Probleem is hij is hetero. Ik besef dat het nooit niks kan worden (al vind k dit superjammer). het ding is nu, ik zou graag gewoon maten met hem zijn, maar ik ben bang dat ik hem altijd graag ga blijven zien. en het allerergste is...
Ik heb deze gedachten. Ik ben eens bij een psycholoog gaan horen en hij is 99,9% zeker dat ik OCD heb (dit is een angststoornis, waarbij ik angst voor iets heb, bv daniel kwijtgeraken, en daardoor een dwanggevoel creëer, in dit geval daniel vermoorden of pijn doen :s, wat ik natuurlijk echt niet wil, maar het is zo een gevoel dat bovenkomt uit angst.) het probleem is ik ben zo bang dat ik Daniel uiteindelijk pijn ga doen, ik zie hem zo graag en ik kan hem maar niet loslaten precies, al wil k gewoon vrienden worden, toch ben ik zo bang dat ik hem ga vermoorden of verkrachten ooit omdat ik zo op hem verliefd ben. niet dat ik dit echt wil natuurlijk, het druist tegen al mijn principes in, maar door mijn angsten komt die dwang naar boven. De verkrachtingsdwang komt naar boven als ik me eenzaam voel ofzo.
Ik vermoed dat al deze dwanggevoelens overgaan als ik niet meer verliefd ben op Daniel, maar ik weet niet of ik dit kan. Ik wil hem gewoon als vriend, maar ik ben bang dat ik verliefd op hem ga blijven en dat ik erge dingen gaan doen.
het is allemaal verschrikkelijk complex, en ik ben ook op zoek naar een gedragstherapeut. Ik begrijp dat jullie mss je neus ophalen voor dit gedoe, tis ongelooflijk complex en zwaar en ik weet dat ik serieus geschift klink. Ik ben geen moordenaar en wil het ook niet zijn
. Ik ben een mens van principes. Maar die hatelijke dwanggevoelens, ik wou dat ik ze nooit had.
Kort samengevat eigenlijk, hoe geraak ik over een kerel over die ik als mijn grote droomvent zie, maar hem toch als vriend kan houden, zonder dat ik bang ben dat ik verliefd op hem blijf en dwanggevoelens heb
In ieder geval toch al bedankt voor dit te lezen, het is niet simpel I know, wou dat ik er zelf aanuit kon
Ik zal bij het begin beginnen. Ik ben vroeger veel gepest geweest en ben daarom een erg onzeker persoon geworden. Ik ben ook vaak depressief geweest (en angst voor de dood gehad). Alleszins erg fijne dingen allemaal dus... Nu is het allemaal al wel vele beter, ik durf al veel meer als vroeger en het gaat vaak goed.
Nu echter ben ik verliefd geworden op een kerel in mijn klas (al sinds enkele maanden). Hij is echt fantastisch, superlief, zo schattig, en hij heeft me al erg geholpen met depressies enz. Probleem is hij is hetero. Ik besef dat het nooit niks kan worden (al vind k dit superjammer). het ding is nu, ik zou graag gewoon maten met hem zijn, maar ik ben bang dat ik hem altijd graag ga blijven zien. en het allerergste is...
Ik heb deze gedachten. Ik ben eens bij een psycholoog gaan horen en hij is 99,9% zeker dat ik OCD heb (dit is een angststoornis, waarbij ik angst voor iets heb, bv daniel kwijtgeraken, en daardoor een dwanggevoel creëer, in dit geval daniel vermoorden of pijn doen :s, wat ik natuurlijk echt niet wil, maar het is zo een gevoel dat bovenkomt uit angst.) het probleem is ik ben zo bang dat ik Daniel uiteindelijk pijn ga doen, ik zie hem zo graag en ik kan hem maar niet loslaten precies, al wil k gewoon vrienden worden, toch ben ik zo bang dat ik hem ga vermoorden of verkrachten ooit omdat ik zo op hem verliefd ben. niet dat ik dit echt wil natuurlijk, het druist tegen al mijn principes in, maar door mijn angsten komt die dwang naar boven. De verkrachtingsdwang komt naar boven als ik me eenzaam voel ofzo.
Ik vermoed dat al deze dwanggevoelens overgaan als ik niet meer verliefd ben op Daniel, maar ik weet niet of ik dit kan. Ik wil hem gewoon als vriend, maar ik ben bang dat ik verliefd op hem ga blijven en dat ik erge dingen gaan doen.
het is allemaal verschrikkelijk complex, en ik ben ook op zoek naar een gedragstherapeut. Ik begrijp dat jullie mss je neus ophalen voor dit gedoe, tis ongelooflijk complex en zwaar en ik weet dat ik serieus geschift klink. Ik ben geen moordenaar en wil het ook niet zijn
. Ik ben een mens van principes. Maar die hatelijke dwanggevoelens, ik wou dat ik ze nooit had.
Kort samengevat eigenlijk, hoe geraak ik over een kerel over die ik als mijn grote droomvent zie, maar hem toch als vriend kan houden, zonder dat ik bang ben dat ik verliefd op hem blijf en dwanggevoelens heb
In ieder geval toch al bedankt voor dit te lezen, het is niet simpel I know, wou dat ik er zelf aanuit kon
- EnsignYoshi
- Newbie
- Berichten: 1
- Geregistreerd: 07 nov 2005 20:35
door Gast » 07 nov 2005 21:34
ik ken de gevoelens.
ben jaren lang verliefd geweest op een hetero.
was echt de droom man van mij.
maar hij heeft sinds kort een vriendin.
ga echt door een hell.
heb zelf niet zulke gedachtes zoals vermoorden.
ook al zou ik ze vriendin af en toe dood wensen.
hij was mijn liefde.
ik weet het, het is moelijk, je leeft in een fantasie.
hij is hetero, dus het kan nooit wat worden.
probeer andere mensen te leren kennen, en niet te veel met hem bezig zijn.
wand je maakt het je zelf alleen maar moelijker.
ik heb het zelf ook, na al die jaren is alles in 1 klap voor bij.
je leven is zinloos op zo een moment, maar probeer er weer bovenop te komen.
en hoop ooit een leuke jongen tegen te komen.
ben jaren lang verliefd geweest op een hetero.
was echt de droom man van mij.
maar hij heeft sinds kort een vriendin.
ga echt door een hell.
heb zelf niet zulke gedachtes zoals vermoorden.
ook al zou ik ze vriendin af en toe dood wensen.
hij was mijn liefde.
ik weet het, het is moelijk, je leeft in een fantasie.
hij is hetero, dus het kan nooit wat worden.
probeer andere mensen te leren kennen, en niet te veel met hem bezig zijn.
wand je maakt het je zelf alleen maar moelijker.
ik heb het zelf ook, na al die jaren is alles in 1 klap voor bij.
je leven is zinloos op zo een moment, maar probeer er weer bovenop te komen.
en hoop ooit een leuke jongen tegen te komen.
door Bink » 07 nov 2005 22:56
Ik weet niet hoe je dit kan oplossen. Ik heb ook eens gedacht dat ik bijna gek werd in een soortgelijke situatie (maar stel je gerust: gek wordt je niet en jij bent helemaal niet gek; tal van mannen hebben trouwens meegemaakt wat jij nu meemaakt). Bij mij is het weggeëbd doordat ik de jongen niet langer zag. Onlangs vertelde iemand anders hier op Gayforum een verhaal dat wat op dat van jou gelijkt:
http://www.gayforum.nl/gayforum-topic1592.html
http://www.gayforum.nl/gayforum-topic1592.html
-
Bink - Post Lord
- Berichten: 3809
- Geregistreerd: 14 okt 2004 22:23
door warren » 08 nov 2005 21:24
Hi Ensign Yoshi,
jezus man, wat zit jij in een klotesituatie!
Hoe kan je nou van je verliefdheid afkomen als je regelmatig blijft zien?
Ik denk dat Bink gelijk heeft dat het pas over zal gaan zodra je Daniel niet meer zal zien.
Hoe pijnlijk het ook is, denk ik dat je niet moet proberen hem als vriend te houden. Je kwelt jezelf er alleen maar mee, en je angst (en de mogelijke consequenties daarvan) kunnen de overhand gaan krijgen.
Vergeet echter niet dat het een dwangneurose is en jij dus NIET gek bent.
Je hersenen nemen de controle over van je gevoel en verstand.
Kan je er niet met die psycholoog over praten, misschien kent hij een goede gedragstherapeut. Ik hoop dat hij je verder kan helpen.
Veel succes!
jezus man, wat zit jij in een klotesituatie!
Hoe kan je nou van je verliefdheid afkomen als je regelmatig blijft zien?
Ik denk dat Bink gelijk heeft dat het pas over zal gaan zodra je Daniel niet meer zal zien.
Hoe pijnlijk het ook is, denk ik dat je niet moet proberen hem als vriend te houden. Je kwelt jezelf er alleen maar mee, en je angst (en de mogelijke consequenties daarvan) kunnen de overhand gaan krijgen.
Vergeet echter niet dat het een dwangneurose is en jij dus NIET gek bent.
Je hersenen nemen de controle over van je gevoel en verstand.
Kan je er niet met die psycholoog over praten, misschien kent hij een goede gedragstherapeut. Ik hoop dat hij je verder kan helpen.
Veel succes!
-
warren - Wegwijs
- Berichten: 325
- Geregistreerd: 23 jul 2005 18:23
- Woonplaats: Zeist
door Gast » 10 nov 2005 18:59
Bedankt allen voor jullie advies. het word hier erg geapprecieerd 
.
Ik heb bij mijn psycholoog ook gehoord voor een gedrastherapeute en ik heb nu een lijst gekregen met adressen. Ik ga proberen zo snel mogelijk contact te leggen. Ik denk wel dat die mij kan helpen.
Ik heb het gevoel dat ik over hem over KAN geraken. Dat ik besef dat ik hem moet laten vallen. Probleem is als ik over hem over geraak dan is precies al mijn gevoel voor hem weg en dat vind ik ergens een verlies in mijn leven. We hebben al erg diepgaande gesprekken gehad, en ik heb het gevoel dat we elkaar door en door kennen. hij heeft me ook altijd aanvaard voor wie ik ben en vice versa. Als er geen problemen zijn geniet ik echt van zijn gezelschap.
Ik hou van hem eigenlijk, al weet ik dat het niets kan worden. Ik vraag me af om het mogelijk is om maten met hem te blijven, maar hem toch nog graag te zien, maar wel zelf verder te gaan met mijn leven en op zoek gaan naar een andere man. Al geef ik toe dat ik hem soms erg graag wil omhelzen of zelfs tongzoenen.
Ik zie enorm veel vriendschapspotentieel tussen ons en zou het echt jammer vinden dat we elkaar niet meer zouden zien. Maar als ik de liefde wegduw dan voel ik precies niets, ook geen vriendschap. Ik vraag me af of ik de vriendschap dan ook weggeduwd heb of dat ik gewoon geen vriendschap voel.
het is erg verwarrend eerlijk gezegd. Ik zie hem echt supergraag. Kan het zijn dat ik hem zo graag zie als vriend? ik geraak er niet goed uit :s
Graag jullie meningen
Bedankt voor jullie aandacht
.
Ik heb bij mijn psycholoog ook gehoord voor een gedrastherapeute en ik heb nu een lijst gekregen met adressen. Ik ga proberen zo snel mogelijk contact te leggen. Ik denk wel dat die mij kan helpen.
Ik heb het gevoel dat ik over hem over KAN geraken. Dat ik besef dat ik hem moet laten vallen. Probleem is als ik over hem over geraak dan is precies al mijn gevoel voor hem weg en dat vind ik ergens een verlies in mijn leven. We hebben al erg diepgaande gesprekken gehad, en ik heb het gevoel dat we elkaar door en door kennen. hij heeft me ook altijd aanvaard voor wie ik ben en vice versa. Als er geen problemen zijn geniet ik echt van zijn gezelschap.
Ik hou van hem eigenlijk, al weet ik dat het niets kan worden. Ik vraag me af om het mogelijk is om maten met hem te blijven, maar hem toch nog graag te zien, maar wel zelf verder te gaan met mijn leven en op zoek gaan naar een andere man. Al geef ik toe dat ik hem soms erg graag wil omhelzen of zelfs tongzoenen.
Ik zie enorm veel vriendschapspotentieel tussen ons en zou het echt jammer vinden dat we elkaar niet meer zouden zien. Maar als ik de liefde wegduw dan voel ik precies niets, ook geen vriendschap. Ik vraag me af of ik de vriendschap dan ook weggeduwd heb of dat ik gewoon geen vriendschap voel.
het is erg verwarrend eerlijk gezegd. Ik zie hem echt supergraag. Kan het zijn dat ik hem zo graag zie als vriend? ik geraak er niet goed uit :s
Graag jullie meningen
Bedankt voor jullie aandacht
door Albert » 10 nov 2005 20:44
Beste Ensign,
Dit is een lastige situatie beste jongen, de combinatie Hetero-Vriendschap-Verliefdheid gaat niet samen. Je wilt hem graag blijven zien als goede vriend, maar hij zal jouw verliefdheid nooit kunnen beantwoorden. Je zult dus iedere keer je neus stoten.
Jaren geleden overkwam mij dit ook met een (hetero) collega, die jongen pastte precies in mijn denkbeeld en ik werd dus ook verliefd. Wat ik er ook aan deed, ik kon die jongen niet uit mijn hoofd zetten. Er waren dagen dat ik chagrijnig was en hem probeerde te ontwijken. Vervolgens kwam hij naar me toe om te vragen wat er aan de hand was! Ik begon dan te stotteren en kreeg klamme handen. ( Help !!! )
Tegenwoordig werk ik ergens anders, maar dit had andere redenen, ik was dus niet voor hem weggegaan. Jaren later zat ik op een terrasje een kopje koffie te drinken en jahoor, komt hij uitgerekend langslopen. Ik riep hem toch en nodigde hem uit om wat te drinken. We hadden ruim een uur over van alles en nog wat gepraat. Hij was in die jaren niet veranderd, het was nog steeds dezelfde toffe gozer. Ik vertelde hem voor het eerst dat ik homo was. Nou, dat vond hij dus helemaal niet erg, een neef van hem bleek ook homo te zijn. Na afloop gaf ik hem een hand en ik liet het verder maar zoals het was. Die jongen was hetero en kon dus mijn verliefdheid nooit beantwoorden.
De combinatie Hetero-Vriendschap-Verliefdheid werkt niet. Ik heb hem nu echt uit mijn hoofd gezet, iedere keer mijn neus stoten heb ik geen zin in.
Dit is een lastige situatie beste jongen, de combinatie Hetero-Vriendschap-Verliefdheid gaat niet samen. Je wilt hem graag blijven zien als goede vriend, maar hij zal jouw verliefdheid nooit kunnen beantwoorden. Je zult dus iedere keer je neus stoten.
Jaren geleden overkwam mij dit ook met een (hetero) collega, die jongen pastte precies in mijn denkbeeld en ik werd dus ook verliefd. Wat ik er ook aan deed, ik kon die jongen niet uit mijn hoofd zetten. Er waren dagen dat ik chagrijnig was en hem probeerde te ontwijken. Vervolgens kwam hij naar me toe om te vragen wat er aan de hand was! Ik begon dan te stotteren en kreeg klamme handen. ( Help !!! )
Tegenwoordig werk ik ergens anders, maar dit had andere redenen, ik was dus niet voor hem weggegaan. Jaren later zat ik op een terrasje een kopje koffie te drinken en jahoor, komt hij uitgerekend langslopen. Ik riep hem toch en nodigde hem uit om wat te drinken. We hadden ruim een uur over van alles en nog wat gepraat. Hij was in die jaren niet veranderd, het was nog steeds dezelfde toffe gozer. Ik vertelde hem voor het eerst dat ik homo was. Nou, dat vond hij dus helemaal niet erg, een neef van hem bleek ook homo te zijn. Na afloop gaf ik hem een hand en ik liet het verder maar zoals het was. Die jongen was hetero en kon dus mijn verliefdheid nooit beantwoorden.
De combinatie Hetero-Vriendschap-Verliefdheid werkt niet. Ik heb hem nu echt uit mijn hoofd gezet, iedere keer mijn neus stoten heb ik geen zin in.
Ik zing nog steeds solo, maar anderen doen dit al in koor.
De wereld om je heen gaat desondanks gewoon door.
De wereld om je heen gaat desondanks gewoon door.
-
Albert - Wegwijs
- Berichten: 107
- Geregistreerd: 12 dec 2002 20:57
- Woonplaats: Amsterdam
6 berichten
• Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gay Forum - Liefde
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten
