Hoi allen,
allereerst sorry voor de vage topic titel, maar ik wist geen betere.
Ik heb me maar eens aangemeld op het forum om jullie mijn 'probleem' voor te leggen. Hopelijk kunnen jullie me nieuwe inzicht(en) verschaffen waar ik zelf niet aan gedacht heb.

Ik ben 21 en heb een vriend. Al ruim een halfjaar. Ben erg blij met hem en zou hem voor geen goud kwijt willen. Mijn 'probleem' ligt echter op seksueel gebied; ik kan mezelf niet verder zetten dan zoenen. Hij wil wel, en probeert dat dan ook regelmatig, maar is gelukkig heel ontspannen als ik hem keer op keer 'afwijs'.
Ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten. Om een voorbeeld te geven, mijn armen en handen lijken te 'blokkeren' wanneer ik bij zijn onderbuik in de buurt kom, en als hij mij pijpt, vraag ik hem na een paar seconden te stoppen (en andersom doe ik het al helemaal niet). Niet omdat ik het niet lekker voel, maar omdat ik me gewoon niet op mijn gemak voel.
Ik vind hem wel seksueel aantrekkelijk, en ik wil het wel, maar om de één of andere reden kan ik het niet.
Het is niet zo dat het m'n eerste keer is, maar het is meer... ik weet het niet.
Het is haast zo dat ik er geen probleem mee zou hebben in het geval van bijv. een one night stand met een onbekende leuke jongen, maar wel met hem, omdat ik hem ken. Ik weet niet of dat raar klinkt...

Het is ook zo dat ik hem niet kan zeggen dat ik hem lief en leuk vind, ook al is dat wel zo. Ik kan de woorden gewoon niet uit mijn mond krijgen en dat vind ik vervelend. Ikzelf heb geen behoefte aan dat soort herinnering, maar hij wel.
En hoe het ook klinkt, ik hou wel van hem. En zoals ik al zei, ik zou hem echt niet kwijt willen, hij is de meest begrijpende persoon die ik ken (ja, zelfs meer dan mijn moeder ).

Ik hoop dat er nog iets duidelijk is van dit verhaal. Helaas heb ik het zelf ook niet duidelijker op een rijtje. Ik hoop dat jullie me wat adviezen aan de hand kunnen doen. Als jullie nog vragen hebben wil ik die graag beantwoorden.

Mvg,
JustDont

Bedankt voor je reactie.
Allereerst moet ik erbij melden dat ik op mijn 12 gediagnosticeerd ben met het syndroom van Asperger. Voor mensen die het niet kennen, dat is een vorm van (hoog functionerend) autisme. Ik heb een bovengemiddeld IQ (dat zeggen deskundigen, niet ikzelf ), maar een veel lager EQ.

Je tweede punt gaat over dat ik misschien te overhaast besloten heb dat ik homo ben. Nou kan ik je zeggen dat dat zeker niet het geval is en over de loop van ongeveer een decennium ontwikkeld is voordat ik er zelf uit was. Ik heb geen enkele interesse in meisjes, romantisch, seksueel of anders.

Daarnaast heb ik ook gezegd dat ik geen problemen heb met seks an sich, alleen in combinatie met mijn vriend (iemand die ik ken). Ik heb een beetje het vage idee dat hoe meer ik iemand ken, hoe mínder makkelijk ik er mee naar bed zou gaan. Nogmaals, ik wil het nog steeds wel, maar ik kan mezelf er niet toe zetten.
Dit vind ik natuurlijk heel lullig voor hem, vandaar dit topic. Nu ik dit schrijf weet ik eigenlijk niet precies wat me verder kan helpen hiermee, aangezien de oplossing simpel is; gewoon doen. Maar helaas is in dit geval de 100e poging tot nu toe nog steeds geen scheepsrecht.

Edit: Ik heb ook seksdates gehad, en die verliepen prima, dat is dus echt het probleem niet.

Hey,

ben je bang dat je iets verkeerds doet/niet iets fijns doet tijdens de seks? Ik heb sowieso in het begin toen ik net voor het eerst een vriendje had,ook het zelfde probleem maar dat was omdat ik dacht dat ik iets fouts zou doen tijden de seks..