Heej allemaal,

Ik zal mij even voorstellen, ik ben Nick eigenlijk Nicolas maar goed dat doet er niet toe. Ik ben 19 jaar & een Bear. Uhm... Ik ben zo een 2 weken geleden uit de kast gekomen, maar voel mij er nu niet meer zo zeker van. Laat mij het even uitleggen.

2 weken geleden sprak ik met een hele goede vriendin van mij. We waren lekker aan het kletsen en we begonnen over Cock zus & Cock zo te praten. Zij stomverbaasd & ik wat? Nouja verder in het gesprek kwam er natuurlijk ter sprake van ben je Homo dan? Volgens mij niet hoor? Ik heb namelijk 3 jaar gelee besloten om voor Bi te gaan. Lekker makkelijk, beide keuzes open & mocht ik Hetero of Homo zijn ik kon met Bi zijn toch alle kanten op... Ja daar ging ik dus de fout in. Ik ben gewoon de grootste homo van Maassluis (daar woon ik =D) Nja bij wijze van natuurlijk. Ik hield van shoppen, had enorm veel vriendinnen & geen relatie & heb de gave van het luisterend oor waar mee ook advies geven komt natuurlijk. Ben heel zachtaardig, lieflijk, soms een draak, heel romantisch & onzettend verlegen & onzeker....

Dat onzekere dat was er eerst niet. 2 weken geleden na dat gesprek met die vriendin, heb ik eerst 2 dagen gehuild onder de neus van mijn ouders door & vervolgens mijn schouders recht gezet & mijn hoofd omhoog & uit de kast gekomen. De volgende dag tegen mijn nichtjes verteld (20, 24 & 25) en tegen mijn vader & broertje. voor hun allemaal was het geen verrassing en zeiden "Zolang jij je er maar goed bij voelt" Begrijpelijk & voelde ook goed, alsof er een hele last van mijn schouders af was gevallen. Dat weekend daarop het ook aan mijn beste vrienden verteld & die keken mij aan met zo een blik van "gaat er nu wat veranderen nee denk het niet" allemaal positieve ervaringen tot nu toe & de last werd steeds lichter. Vervolgens kwam er een ongelooflijke goede opening om het mijn moeder te vertellen. Ik & zij waren alleen en we gingen uit eten. Ik al mijn moed bij elkaar geschraapt, het vertelt en keihard op mijn bek gegaan.... Wat blijkt mijn moeder gelooft mij niet. Zij vind zolang ik niet verliefd ben geweest op een jongen ik niks te vrezen heb en gewoon de Egoistische vuile gore *voer leuke scheldwoorden in* hetero ben die ik schijn te zijn. Okay goed, mij niks van aangetrokken aangezien de relatie tussen mij & mijn moeder nog erger is dan die van Bush met Irak... Nu 2 weken later heeft zij mijn zelfverzekerdheid helemaal de grond in gejaagt. Ze is hier erg bekwaam in & nu voel ik me weer ongelooflijk klote & ben ten einde raad. Ik heb niks met die vrouw, maar toch doet dit me heel veel pijn... De enige persoon waarvan ik dacht dat die het juist zou begrijpen spot met me & neemt mij alles behalve serieus. Ik wil van die onzekerheid af. Ik heb geen idee hoe... Dus mijn vraag is nu... Wat kan de beste manier zijn om met deze situatie om te gaan, aangezien het nu heel heel heel erg is & ik mij er verschrikkelijk rot onder voel. Ja weet volgens mij al het antwoord maar toch...

Knuffs & Kuss
Bear

Nja dat is het punt juist, ik heb voor Bi gekozen omdat ik ook wel wat voelde voor vrouwen/meisjes, maar dat was meer vriendschappelijk. Het is allemaal wel leuk & erg gezellig en opwindend, maar aan het eind van de dag ben ik toch overtuigend homo. Ik heb sex gehad met beide sexen, bij de vrouw voelde ik mij eigenlijk heel vies, vet & opgeblazen (alsof je je net heb volgevreten bij de Mac terwijl je weet dat dit slecht voor je is >.>) maar toen ik mijn eerste vriendje had had ik dat helemaal niet. Ik voelde mij zo relaxed bij hem, misschien komt dat door het feit dat ik nogal onderdanig aangelegt ben, maar ik voelde mij ontzettend op mijn gemak bij hem, voelde mij veilig en... ja je kent het wel. Terwijl ik bij mijn andere relaties de dominante partner moest zijn/spelen want ja anders was ik zogezegt een watje & konden we net zogoed vrienden zijn. Dan had je net zoveel (daadwerkelijk tegen mij gezegt dit ).

Nu ik dit zo lees snap ik eigenlijk niet waar die twijfel vandaan komt... Tis net zoals je zegt mijn moeder heeft me uitgeperst, maar is alles behalve mijn moeder. Toevallig vannochtend weer te horen gekregen dat het mannelijke ras niet deugt & dat ze net zo goed 2 dochters had kunnen hebben. Dusja... >.> Ze kan van mij 4 hoog het raam uit & toch doet het bij mij pijn. Hoop snel mijn eigen leven te kunnen beginnen zonder haar & haar vooroordelen....

Knuffs & Kuss
Bear



P.S: Boten kijken aan de Waterweg is saai

Het is voor mij vandaag precies 1 jaar geleden dat ik aan mijn ouders vertelde dat ik homo ben, voor mijn gevoel is er niet veel veranderd alleen dat ik nu niks meer te verbergen heb voor mijn ouders en vrienden, en dat ik me nu een stuk vrijer voel. Alleen op het werk weten ze het nog niet omdat ik dat nog erg moeilijk vind, maar dat vind ik dan ook minder belangrijk dan mijn familie en vrienden.

En ja, er over praten met veel mensen helpt inderdaad, geeft je eigenlijk toch wel weer meer steun en moed om het later ook aan meer mensen het te vertellen.