Hallo,

Ik ben 16 jaar oud en nét 2 weken uit de kast voor mijn ouders... Mijn ouders (vooral mijn moeder) zeggen al jaren (min.5 jaar) dat ik eens moet toegeven dat ik homo ben.... ik heb het altijd ontkend omdat ik het niet durfde en ik denk dat jullie wel weten waarom je het ontkent Ik wist wel dat mijn moeder er geen probleem mee had, maar mijn vader....... dat is een heel ander verhaal. Ik was echt bang voor zijn reactie. Op vakantie vroegen ze het voor de zoveelste keer of ik homo was (in een restaurant) en ik klapte helemaal dicht, ik kon niks zeggen niet eens ontkennen, dus ja ze wisten het!! Ze zeiden nog van: "Dus ik krijg ook geen kleinkinderen van je... jammer!" Waarop ik antwoordde: "Van mij niet!" Mijn vader zei toen: "Oké de kogel is door de kerk!" en ik voelde me goed. Ze leken het te accepteren en het goed te vinden, ook mijn vader. Hij zei wel dat hij niet stond te juichen en het jammer vond maar wel wilde dat ik gelukkig was als het nou met een vriendje was of met een vriendinnetje... Ondertussen heb ik het mijn beste vrienden al verteld en íedereen reageerde leuk. Ik kan er best wel om lachen en heb ook wel zelf spot. Ik maak er zelf ook grapjes over en anderen doen dat natuurlijk ook, Zoals: de vloer was glad en ik gleed BIJNA uit waarop een vriend van me antwoordde: "Homo fiel/viel" nou daar kan ik wel om lachen en dat betekend voor mij dat hij het accepteert. Maar nu komt het mijn ouders Jaren lang pushde ze me om "uit de kast" te komen en nu het naar 6 jaar is gebeurd zeggen ze: Je bent GEEN homo!!! -_- Je bent niet vrouwelijk en best wel stoer. Je bent niet ijdel en doet niets aan je uiterlijk (geen uren voor de spiegel ). Dat zijn redenen om te zeggen dat ik geen homo ben terwijl ze jaren lang zeiden van wel. Ik weet het echt zeker en heb hier ook nooit bij me zelf over getwijfeld: Ik ben écht homo! Ik vind het niet leuk maar ik heb het een plekje gegeven. Maar ik zit er nu best wel mee van de reacties van mijn ouders ik had het echt niet verwacht. Zeggen ze dit omdat ze het echt denken of omdat ze het van binnen toch niet helemaal accepteren??!! Ook zeggen ze dat ik het zelf niet weet en meisjes toch misschien wel leuk ga vinden. Nou echt geloof mij, dat gebeurt never nooit!! Hebben jullie misschien advies hoe ik hier mee om moet gaan of moet reageren. Iedereen reageerde verder wel positief: "Oh leuk gaan we gezellig samen winkelen." of "Oh wat leuk, gaan we mooi naar een terrasje lekkere jongens spotten..." Ik denk dat het mij helpt om hier met andere homo's over te praten...

T.

Bedankt voor je reactie. Ik geef ze idd wel de tijd om er aan te wennen. Ik wens jou ook succes om "uit de kast" te komen, als je er uit bent is het echt een bevrijding Ik hoop voor je dat je ouders leuk en begripvol reageren... het is echt slopend

T.