Tja.....dat is een moeilijk probleem, vooral in mijn tijd vroeger, nog voor de homo-emancipatie.

Ik had ook een schoolvriendje, waar ik hevig verliefd op was, ging ermee op vakantie, hebben samen gestoeit op het strand, waarbij ik een geweldige erectie in m'n zwembroekje moest zien te verbergen.
Of hij dat gemerkt heeft weet ik niet.
Soms had hij een vriendinnetje en ik liep dan als 3e wiel erbij, hevig verdrietig, kom me mijn tranen niet onderdrukken.

Maar hij kwam uit een ontzettend burgelijk keurig gezin.
Toen ik eens bij hem thuis in dat toenmalige burgelijke Badhoevendorp samen op zolder waren, vertelde ik, (naief als ik was) dat ik gevoelens voor hem had en waarschijnlijk homo was.
Maar toevallig of express, (blijkbaar vermoedde zijn vader iets), was zijn vader in de kamer ernaast aan het hobbyen en heeft dus het gesprek gehoord.
Nou ik kon meteen vertrekken en mocht zijn zoon niet meer zien.
Ik heb hem ook nooit meer gezien, want hij was onder de plak van z'n vader en waarschijnlijk toch wel hetero.

Zo ging dat in die verstikkende tijd, onder het juk van de kerk, van voor de sexuele revolutie.

Het zou kunnen zijn dat nu na de sexuwele bevrijding, het beestje een naam heeft, in de vrije westerse kringen (scholen) het niet zo dramatich hoeft te lopen, als je het aan je vriend vertelt.
Maar als hij moslim is, moet je uitkijken daar dezelfde drama zich kan gaan afspelen, wat ik toen meegemaakt heb, daar de moslim net zo gebukt gaat onder het juk van de islam, als dat ik en hij in mijn tijd onder het christelijke juk, dus dezelfde tijd 'tig jaren geleden, als waar het verhaal van de film "Brokeback Mountain" over gaat.
Dus wat dat betreft is de homobevrijding in de jaren 70/80 helemaal voor niets geweest, dus zitten we weer in dezelfde situatie, als verstikkende jaren 50.
Op de scholen kan helemaal weer niks meer en heerst er nu wéér een homofobe stemming.
Dus kijk goed uit.

Mijn coming out, vondt pas plaats, na mijn school periode, dus pas toen ik zelfstandig werkte, en in de gunsterige jaren 70, toen alles en iedereen zich gingen bevrijden, losrukken van de kleinburgerlijke mentaliteit ingegeven door het onderdrukkende juk van de kerken.
We gingen toen op de barrikaden !!
Dat kan je van de huidige verwende jeugd niet meer verwachten, zijn ze te schijterig voor.

Maar laat je niet afleiden door mijn negatieve ervaringen van toen die tijd.
Toen de bevrijdende jaren 70 kwamen (hippietijd) kon ik het gerust iedereen vertellen.
Dus nu ook nog, (zo lang als het duurt, want het gaat achteruit), heb je veel instellingen en uitgaansgelegenheden voor homo's en zolang je in westers georienteerde omgeving blijft, kan je het wel veilig vertellen.

Misschien zoekt hij gewoon toenadering om de vriendschap, misschien wil hij meer. Pols gewoon eens hoe hij denkt over relaties tussen mannen (noem een film die je gezien hebt over dit onderwerp oid.) en kijk hoe hij reageert. Misschien zit hij met hetzelfde probleem en denkt hij dat jij geen interesse hebt. Doe rustig aan, niet direct vragen, "ik vind je leuk, jij mij ook?" maar probeer dat subtiel uit te zoeken.

[quote="highmorefan"]Ik wil niet flauw doen of zo, maar een tip zat er niet echt tussen, verder kan ik me trouwens goed voorstellen dat het vroeger nog heel wat moeilijker was om homo/bi ofzo te zijn, maar ja. Ik heb er nou niet zo heel veel aan... [/quote

vrienden..................
behandel je als vrienden
eerlijk en oprecht
met respect

dus gewoon vertellen, dat je homo bent
is niet een probleempje, maar de realiteit
primair vriendschap
en als het verder gaat is het meeegenomen,
maar vooral benadrukken dat het jou om de vriendschap is te doen
en nooit ( ook niet als je dronken bent) 't vertrouwen beschamen
als hij wil...
merk je 't wel
maar altijd erg zunig op vrienden zijn!!!!

KinKy schreef:

The schreef:Tja.....dat is een moeilijk probleem, vooral in mijn tijd vroeger, nog voor de homo-emancipatie.

Ik had ook een schoolvriendje, waar ik hevig verliefd op was, ging ermee op vakantie, hebben samen gestoeit op het strand, waarbij ik een geweldige erectie in m'n zwembroekje moest zien te verbergen.
Of hij dat gemerkt heeft weet ik niet.
Soms had hij een vriendinnetje en ik liep dan als 3e wiel erbij, hevig verdrietig, kom me mijn tranen niet onderdrukken.

Maar hij kwam uit een ontzettend burgelijk keurig gezin.
Toen ik eens bij hem thuis in dat toenmalige burgelijke Badhoevendorp samen op zolder waren, vertelde ik, (naief als ik was) dat ik gevoelens voor hem had en waarschijnlijk homo was.
Maar toevallig of express, (blijkbaar vermoedde zijn vader iets), was zijn vader in de kamer ernaast aan het hobbyen en heeft dus het gesprek gehoord.
Nou ik kon meteen vertrekken en mocht zijn zoon niet meer zien.
Ik heb hem ook nooit meer gezien, want hij was onder de plak van z'n vader en waarschijnlijk toch wel hetero.

Zo ging dat in die verstikkende tijd, onder het juk van de kerk, van voor de sexuele revolutie.

Het zou kunnen zijn dat nu na de sexuwele bevrijding, het beestje een naam heeft, in de vrije westerse kringen (scholen) het niet zo dramatich hoeft te lopen, als je het aan je vriend vertelt.
Maar als hij moslim is, moet je uitkijken daar dezelfde drama zich kan gaan afspelen, wat ik toen meegemaakt heb, daar de moslim net zo gebukt gaat onder het juk van de islam, als dat ik en hij in mijn tijd onder het christelijke juk, dus dezelfde tijd 'tig jaren geleden, als waar het verhaal van de film "Brokeback Mountain" over gaat.
Dus wat dat betreft is de homobevrijding in de jaren 70/80 helemaal voor niets geweest, dus zitten we weer in dezelfde situatie, als verstikkende jaren 50.
Op de scholen kan helemaal weer niks meer en heerst er nu wéér een homofobe stemming.
Dus kijk goed uit.

Mijn coming out, vondt pas plaats, na mijn school periode, dus pas toen ik zelfstandig werkte, en in de gunsterige jaren 70, toen alles en iedereen zich gingen bevrijden, losrukken van de kleinburgerlijke mentaliteit ingegeven door het onderdrukkende juk van de kerken.
We gingen toen op de barrikaden !!
Dat kan je van de huidige verwende jeugd niet meer verwachten, zijn ze te schijterig voor.

Maar laat je niet afleiden door mijn negatieve ervaringen van toen die tijd.
Toen de bevrijdende jaren 70 kwamen (hippietijd) kon ik het gerust iedereen vertellen.
Dus nu ook nog, (zo lang als het duurt, want het gaat achteruit), heb je veel instellingen en uitgaansgelegenheden voor homo's en zolang je in westers georienteerde omgeving blijft, kan je het wel veilig vertellen.

heb je z'n naam wel eens gegoogled??
misschien kun je hem eens opzoeken en kijken hoe 't met hem is vergaan na al die jaren
je hoeft toch niet echt iets te ondernemen
s6

Precies je kan tegenwoordig een persoon snel vinden door simpel weg zijn naam tussen haakjes in google in te typen. Zo heb ik ook weleens iemand gevonden . Mooi verhaal trouwens!

Sinds m’n vorige post hier zijn er al ik weet niet hoeveel nachten voorbij gegaan waarin ik na lag te denken over m’n probleem. Ik formuleerde zinnen in m’n hoofd en probeerde de perfecte zin te vinden waarmee ik ‘F’ niet zou laten schrikken, niet zou kwetsen maar toch zou duidelijk maken dat ik op hem viel. Zinnen zoals: “Hey F, ik moet je nog wat vertellen, ik hoop dat je je er geen zorgen om maakt. Ik ben bi en ik val dus soms op jongens, deze keer be jij het. Ik weet niet hoe ik het uit moet leggen, maar ik hoop dat, ook als jij niet hetzelfde voelt, je toch gewoon met me kan blijven omgaan.” Alle clichés kwamen voorbij, alleen al erover nadenken zorgde voor wat schaamrood op mijn wangen.

Laatst dacht ik dat het perfecte moment daar was, we waren samen naar bevrijdingspop geweest en daarna zouden we een filmpje pakken. Toen we in de zaal aankwamen was het pikkedonker en er zat niemand. Wat voor een betere situatie kun je je voorstellen. Vanaf dat moment zat ik elke seconde van de film op het moment dat ik het hem zou gaan vertellen, maar het kwam niet. Wat er wel kwam waren vervelende gedachten, gedachten die me vertelden dat als hij niet hetzelfde voor mij zou voelen, dat zelfs alle verbeelding weg was, dat het dan ook nooit mee zou kunnen. Was het niet beter om hem niks te vertellen, en in ieder geval de mogelijkheid te houden om te fantaseren. Het ene moment was ik supergelukkig een goede vriend als deze te hebben, en het volgende moment was ik diep ongelukkig als ik erover nadacht hoeveel fijner het zou zijn als ik hem in m’n armen had. Was het niet beter om hem toch alles te vertellen, nee, beter een ‘gewone’ goede vriend, dan de kans op geen vriend. Hij leek niks door te hebben van de gedachten die constant door m’n hoofd suisden, af en toe probeerde ik wat dichterbij hem te gaan zitten, of keek ik uit mijn ooghoek naar hem. Hij vermaakte zich zichtbaar, het was een goede film...

Nu, een dag later ben ik bang dat ik dit soort besluiten nooit zal kunnen nemen, dat het altijd afwegen blijft tussen vriend of vriendje, totdat het alweer te laat is. Ook ben ik bang dat ik er teveel van uit ga dat het wel op me af zal komen, dat hij degene wel zal zijn, die mij aanspreekt. Maar tegelijkertijd weet ik dat de kans minimaal is, en hoop ik dat ik op een dag genoeg moed heb verzameld. Het enige wat ik op dit moment te doen weet, is genieten van elk moment dat ik met hem samen ben, al is het lastig, wanneer iets wat je zo begeert, naast je staat, maar tegelijkertijd zo onbereikbaar is.

...

En nu schrik ik ervan wat ik geschreven heb, wordt ik toch ineens poëtisch zeg

The schreef:Je zou met hem naar een film kunnen gaan met iets met homo onderwerp erin.
Bijvoorbeeld de beroemde film "Brokeback Mountain".

Vind dit wel een goed idee, in ieder geval ga ik de DVD kopen zodra hij uitkomt en eens kijken wat hij ervan zegt als ik voorstel om 'm te kijken. Ik heb het er al wel eens terloops met hem over gehad maar hij gaf er toen niet echt een reactie op. In de klas kan ik het er hier sowieso niet over hebben, want daar is nou eenmaal de regel om er negatief op te reageren, en dus zal hij dat ook wel doen, ik zal er dus weer een goed moment voor moeten vinden.

Prachtige film overigens

The schreef:Doe met hem eens een dagje Amsterdam en ga eens met hem, (kwasie toevallig), langs bij het homomonument en "pink point" (is een homokiosk), met kaartjes gadges toeristiche items met homo inslag.
Alle toeristen, ook de heteros kijken daar binnen, dus als je met hem daar eens als toeristen gaat kijken, beticht hij je niet als "fli-ker", want de hetero toerist komt daar ook.

Dit wordt wel lastig, want we wonen al niet dicht bij elkaar, en om dan nog naar amsterdam te komen.... Wel gaan we binnenkort naar een concert in Amsterdam, wie weet kunnen we daar nog een dagje uit aan vast plakken...

The schreef:Hopelijk heb je wat aan deze adviezen.

Ik hoop het ook
In ieder geval hartelijk bedankt!