Mijn vriendje is getrouwd met een vrouw. Zij heeft het geweten na verloop van tijd. Geen probleem. Ik heb het nooit een probleem gevonden. Ik zou niet weten wat voor probleem ik erin zou moeten trachten te bespeuren. Veel mannen, zoniet heel veel mannen, zitten in die situatie, althans mijn indruk. Waar ik nou wel een probleem mee heb, is dat we door allerlei werkomstandigheden heel ver uit elkaar zijn moeten verhuizen. Anders zie ik niet goed waar er een probleem kan zijn, tenminste als je er zelf geen probleem van maakt. Wie opgegroeid is met allerlei romantische voorstellingen over liefde en dies meer, kan hier natuurlijk geredelijk een levensgroot probleem van maken, maar dat ligt dan wel aan jezelf. Ik geloof nooit in romantische liefde zoals ze wordt voorgeschoteld door hollywood en bollywood (bollywood is trouwens nog erger en perverser dan hollywood op dat gebied).

Zijnoot: ik vind het beperken van mannen tot sexuele interesse in één enkel geslacht een misdaad tegen de menselijkheid.

Bink schreef:Mijn vriendje is getrouwd met een vrouw. Zij heeft het geweten na verloop van tijd. Geen probleem. Ik heb het nooit een probleem gevonden. Ik zou niet weten wat voor probleem ik erin zou moeten trachten te bespeuren. Veel mannen, zoniet heel veel mannen, zitten in die situatie, althans mijn indruk. Waar ik nou wel een probleem mee heb, is dat we door allerlei werkomstandigheden heel ver uit elkaar zijn moeten verhuizen. Anders zie ik niet goed waar er een probleem kan zijn, tenminste als je er zelf geen probleem van maakt. Wie opgegroeid is met allerlei romantische voorstellingen over liefde en dies meer, kan hier natuurlijk geredelijk een levensgroot probleem van maken, maar dat ligt dan wel aan jezelf. Ik geloof nooit in romantische liefde zoals ze wordt voorgeschoteld door hollywood en bollywood (bollywood is trouwens nog erger en perverser dan hollywood op dat gebied).

Zijnoot: ik vind het beperken van mannen tot sexuele interesse in één enkel geslacht een misdaad tegen de menselijkheid.

daarom zoekt ik een vaste sex relatie met een man.

Ik wil niet al te religieus overkomen, maar als je het spectrum van seksualiteit in acht neemt wordt de stelling in je vraag meteen ontkracht. Dan bestaan de labels namelijk niet echt meer (als in homoseksualiteit, biseksualiteit en heteroseksualiteit). Je hebt dan alleen seksualiteit en ieders persoonlijke positie daarbinnen - die overigens volgens sommigen niet eens vast hoeft te staan voor je hele leven.

http://www.gayforum.nl/post33596.html#p33596

Niet dat ik zekerheid heb of echt 'geloof' in dat spectrum, maar het is een goede theorie waar denk ik nog niemand over kan oordelen of het nou waar of niet waar is. Dus leuk om over na te denken en nuttig om als optie mee te nemen.

Zonder spectrum zou ik nog zeggen dat het niet uitmaakt wie met wie het bed in duikt of een relatie begint. Mensen kunnen zelf wel uitmaken wat ze wel of niet vinden kunnen. Persoonlijk zou ik geen biseksueel willen, tenzij hij eigenlijk homo-in-denial is, dat valt nog te genezen. Maar ik voel me niet als homo aangevallen omdat veel biseksuele mannen er met mijn soortgenoten vandoor gaan.

Als zowel de homo mannen als hetero vrouwen er een probleem van zouden maken, dan worden de biseksuele heren ineens heel zielig. En bovendien, homo's vormen geen club van gelijkgestemden zoals een politieke partij. Het enige wat ons verbind is onze seksualiteit, verdere meningen en culturen doen er helemaal niet toe.

jA ik heb ervaring .Ik ben een man en stapelverliefd geworden op men beste vriend.Ik ben 69 jaar. Hij is nog ouder.Heb zeer lang gevochten tegen deze gevoelens en gelukkig is het ervan gekomen. Dat heeft 2 jaar geduurd en toen zijn er roddels gekomen. Die getrouwde man is zeer goed gekend en was in paniek.Wij gingen samen met zijn vrouw alle zondagen en ook dagen in de week weg en op restaurant. Ik was overgelukkig. Doch men vriend kreeg schrik en langzaamheid is hij afstandig beginnen worden.Ik heb toen een zelfmoord willen plegen doch deze is helaas niet gelukt. Men dochter heeft mij in coma gevonden.
Ik ben doodongelukkig en heel verdrietig. Kan aan niets anders denken en wil niemand anders meer in men leven. Ik in niets zijn meer en zou liever dood zijn.
Hij was de liefde van men leven en nog steeds.
Het is dom zullen sommigen denken aan mijn leeftijd nog zo stapelgek van iemand worden. Het is alsof ik een puber ben. Doe niets anders dan aan hem denken en wenen. Het is sterker dan mezelf.Ik stuur hem nog geregeld sms'jes en SMEEK hem toch een teken van leven te geven, doch hij reageert niet. Wij wonen op max 1 KM van elkaar.Ik wil en kan niet zonder hem leven. Hij is mijn GOD.

Beste krumel,

Ik heb je post 3 keer doorgelezen,
Ik vind het echt een rare post. (sorry)
Ik ken je achtergrond ook niet.
En ik kan op de een of andere manier niet
concreet uitleggen waarom ik de bovenstaande post van jouw zo raar vindt.

Maar Werkt jullie ''relatie'' dan nog wel?