Als ze echt homofoob zijn, zou ik niets doen. Ik weet hoe frustrerend dat kan zijn. Ik zou met mijn vriendje hand in hand door de stad willen lopen. Maar met al die homofobie bereik ik toch niet het effect dat ik beoog: iedereen tonen dat ik van mijn vriendje hou.

Dat is natuurlijk een manier, maar doe het alleen als je sterk in je schoenen staat. Overschat jezelf niet. Ik weet dat ik nogal voorzichtig klink, maar als de verwerping totaal is, dan is dat misschien niet zo makkelijk.

Ja, meteen aan de deur gezet.

Hoe reageerden mijn ouders? bedoel je. Die zeiden dat ik niet goed wijs was en ik kon meteen vertrekken. Ik was 18. Het inzicht dat je dan plotseling krijgt dat je ouders eigenlijk nooit om je hebben gegeven, is een verschrikking. Ik wens het mijn ergste vijand niet toe.