Nou... ik heb weer eens een verhaaltje dat ik echt even kwijt moet.

Ik had kort geleden een vriendin, dat is echt een lief meisje. En ik was ook echt verliefd op haar. Maar ik kreeg het gewoon niet voor elkaar om haar te zoenen. Iets hielt mij echt ontzettend tegen! Het is ondertussen ook alweer uit tussen dat meisje & mij. Nou heb ik ook een idee wat mij tegen zou kunnen houden.

Een heleboel mensen zeggen tegen mij dat ik op dit moment in de ontkenningsfase zit om ervoor uit te komen dat ik homo ben. Zelf weet ik dat ik veel aan jongens denk en vooral richting zoenen en meer. Ik kijk veel naar jongens, maar probeer het zo onopvallend mogelijk te doen door ook naar meiden te kijken. Maar daar vind ik niks opwindens aan. En als ik dan naar jongens kijk, krijg ik echt een kriebelig gevoel van binnen. Ik vind het heerlijk om naar jongens te kijken. Natuurlijk zeg ik dat niet tegen hun, want ja... ik schaam me er wel een beetje voor. Ik begin er steeds vaker aan te denken dat ik inderdaad op jongens val, want waarom lijkt het me geweldig om met jongens te zoenen en als ik er over nadenk om het met een meisje te doen ik me totaal terug trek.

Ik weet helemaal niet meer wat ik moet denken! Ben ik nou inderdaad een homo, of ben ik nou hetero? Want ik heb al eens gevoelens voor een jongen gehad. Omdat ik hem kon vertrouwen heb ik het hem ook verteld uiteindelijk. Hij nam het ook heel goed op. Maar ik ben gewoon ten einde raad!

Ik ga meer met meiden om dan met jongens, maar er lopen echt een paar hele knappe jongens rond bij ons en ik probeer dan zeg maar niet om te kijken, zodat mensen niks gaan vermoeden.

Ik hoop dat jullie mij een beetje kunnen helpen.

Ik denk dat je nog redelijk jong bent en in de ontdekkingsfase zit. Ga er lekker mee door en je komt er op een gegeven moment wel achter waar je het beste bij voelt. Maar laat je niets aanpraten.
Heel veel jongen komen in deze fase dat ze ook naar eigen geslacht kijken en zelfs er iets mee doen. Later blijkt dat ze toch op meiden vallen. Je hormonen beginnen te groeien en je wilt verkennen.
Laat het gewoon gebeuren en geniet er van. Niet zoveel nadenken, daarmee kom je alleen maar in twijfel en kan je in de knoop raken.
Als je eens een keer met een jongen iets wil doen, dan doe je dat, geniet er van dan. Uiteindelijk merk je vanzelf waar je aard ligt.
Laat je nu niet in een hokje duwen.

het is indd niet makkelijk om mee om te gaan, maar zoals je zelf zegt als je eerlijk bent met je zelf, kan je er best aan toegeven. je zal je er zelf daarna een stuk beter door voelen, ik heb net ook pas hetzelfde doorgemaakt, en ik voel me nu een stuk beter nu ik me het toegegeven aan men geaardheid.

wat u vrienden betreft, ik begrijp dat je daar bang voor bent, ik ook hoor, maar echte vrienden accepteren u hou u bent, vrienden die dat niet zouden doen zijn geen echte vrienden en daar heb je toch niks aan dan.

groetjes

precies zoals Luco meld...........
alles is een hel als je 't voor jezelf toestaat
make heaven on earth

heey ik ben zelf 17 en ik dacht eerst ook dat ik op jongens en meisjes viel maar dat was helemaal niet zo ik viel eigenlijk aleen maar op jongens en ik heb wel us met een meisje gezoend enzo en meer gedaan maar daar voel ik me egt nie lekker bij ik deet dat eigenlijk aleen maar om het te ontkennen dat ik homo ben (eigenlijk best triest ) maar sinds ik voor het eerst met een jongen had gezoend ging egt een heel boek voor me open egt het was zo fijn en ik voelde egt kriebels dus nu heb ik sinds een maand een vriend ik had het me ouders verteld me moeder vond het kij leuk en me pa had 2 dagen niet met me gepraat maar egt voel voel me nu steeds vrijer en kan me eigen tenminste uiten dus nu ga ik vaker opstap enzo met vriendelijke groet Elviiis/sander xD