Ik ben sinds kort hevig verliefd geworden op een collega. Ik werk nu 3 jaar bij deze organisatie en wij rijden vanaf het begin al samen. Het is een hele leuke man met een vrouw en 2 kinderen. Eigenlijk vond ik hem altijd al wel leuk, maar nu is het meer geworden. Ik denk heel veel aan hem en fantaseer zelfs over hem. Hij weet dat ik hem knap vind. Ik heb hem zelfs ook al een Valentijnskaart gestuurd. Het liefst zou ik hem willen vastpakken en aanraken, maar dat gaat niet. Het is nu erg verwarrend geworden. Ik merk dat ik graag bij hem in de buurt ben.

tussen hetero's gebeurt 't ook
en je gaat vanzelf op je bek als 't mislukt en dan kan je eigenlijk een ander baantje zoeken
dus als je je begeeft....
think

Dit is mij ook overkomen met een collega op het werk en hij was ook met een vrouw getrouwd. De collega was nogal aanrakiger met schouderklopjes e.d. wat ik ook als prettig ervaarde. Zelf heb ik hem nooit bewust aangeraakt. Ik merkte dat ik steeds meer op hem gesteld raakte en ik had het er moeilijk mee.

Soms is de stem van je hart luider dan de stem van je hersens, maar ik gaf toch voorrang aan mijn hersens. Ik heb het dus van me afgezet ( met moeite ! ). Maar ja, wat moest ik nou met een getrouwde hetero-man die tevens een collega van mij was?

Tegenwoordig werk ik ergens anders, maar dit had een andere oorzaak.
Een aantal jaren later kwam ik hem op een terrasje tegen en ik bood hem aan om bij mij te komen zitten en een drankje te nuttigen. Die uitnodiging nam hij graag aan.

We hadden ongeveer een uur gepraat over koetjes en kalfjes en over het werk wat wij vroeger samen deden. Hij was niet veranderd in die jaren, het was nog steeds dezelfde toffe gozer. Ik vertelde hem toen ook over mijn geaardheid en hier had hij geen enkele moeite mee.

Zijn manier van doen, omgang met anderen, manier van praten en uiterlijk pastte precies in mijn denkbeeld van iemand die ik als ( vaste ) vriend graag zou willen hebben. Jammer dat hij als hetero op de wereld is gekomen. End of story.

Je kunt het ook anders bekijken. Er zitten voor en nadelen aan.
Als je je collega echt denkt te kunnen vertrouwen, zou je misschien kunnen overwegen om hem uit te leggen hoe je je voelt. Het ligt een beetje aan de sfeer op je werkvloer en het werk wat je doet hoe gevoelig daarop gereageert kan worden. Een getrouwde man wil niet altijd zeggen dat hij alleen maar naar vrouwen kijkt.

Hetn adeel is van een verliefdheid op de werkvloer is dat als het niet goed uitpakt je met de rommel zit. IEmand anders kun je uit de weg gaan, op je werk is dat wat lastig.... en het kan lijden tot stress of verandering van baan.

Zelf heb ik wel eens gezoend met een mannelijke (hetro) collega, tijdens een abondje uit. Maar daar is het (helaas en gelukkig) bij gebleven

Lijkkt me duidelijk gelukkig voor de colega en helaas voor hem

als het niet zo is wat ik zei, dan komt dat verhaal wel schat ik zo

Voor jou hoop ik dat ik ernaast zit. Dan krijg je hopelijk je verhaal

Ben ik gedeeltelijk mee eens. In de meeste gevallen is dat ook zo, Maar als je iets wat onberijkbaar lijkt te zijn echt wilt en je krijgt het dan eindelijk, dan kan het ook erg bevredegend werken, dat je er geen genoeg van kan krijgen.
(ik doel overgens niet op sex of zoiets)

Ik herken wel het gedeelte dat van afstandelijk doen enzo, als ik iemand erg graag mag en er gevoelens voor krijg creeer ik automatisch een afstand door minder en algemener met hem te gaan praten.

gewoon uitnodigen voor bios/theater
drankje erna.....