problemen met ouders!
7 berichten
• Pagina 1 van 1
hoi,
ik ben 18 jaar en ik heb onlangs aan mn ouders verteld, dat ze van mijn kant geen kleinkinderen krijgen, omdat ik val jongens en nu verstoten ze mij. dit kan namelijk niet bij ons in de familie
homo's zijn leuke en lieve jongens, ik hoor het mijn moeder nog zeggen. en nu ze weten dat ik ook homo ben is MIJN soort, zoals het nu noemen slecht.
heeft iemand hier ook ervaring en zoja hoe hebben jullie dat aangepakt?
groetjes Anthal
ik ben 18 jaar en ik heb onlangs aan mn ouders verteld, dat ze van mijn kant geen kleinkinderen krijgen, omdat ik val jongens en nu verstoten ze mij. dit kan namelijk niet bij ons in de familie
homo's zijn leuke en lieve jongens, ik hoor het mijn moeder nog zeggen. en nu ze weten dat ik ook homo ben is MIJN soort, zoals het nu noemen slecht.
heeft iemand hier ook ervaring en zoja hoe hebben jullie dat aangepakt?
groetjes Anthal
i live for you, but can you live with me?
- Anthal
- Newbie

- Berichten: 3
- Geregistreerd: 14 jul 2004 14:54
- Woonplaats: edegem
Beste Anthal,
ik kan natuurlijk niet beoordelen hoe jouw ouders staan tegenover homosexualiteit, maar hetgeen wat je beschrijft is wel een vaak voorkomende reactie.
Zolang het geen kind van mij is
Het feit dat je homo bent en ervoor bent uitgekomen naar je ouders toe, dat is op zich al een hele stap en natuurlijk hopen we op een positieve reactie, want we zien ze zoo graag.
Vaak is het zo dat wanneer de moeder het niet verwachtte je dit soort afwijzende reactie krijgt. Dit heeft met vele factoren te maken en is natuurlijk per persoon afhankelijk. Maar omdat je aangeeft dat ze in eerste instantie voordat ze het van jou wist geen problemen met homo's in het algemeen had lijkt mij dat de eerste reactie van afwijzing niet een permanente zal zijn.
Geef je ouders de tijd om dit (nogal ingrijpend) bericht te verwerken en dwing vooral geen positieve reactie af want dat werkt averechts.
Blijf ondertussen gewoon jezelf en confronteer je ouders niet onnodig.
Veel succes!
ik kan natuurlijk niet beoordelen hoe jouw ouders staan tegenover homosexualiteit, maar hetgeen wat je beschrijft is wel een vaak voorkomende reactie.
Zolang het geen kind van mij is
Het feit dat je homo bent en ervoor bent uitgekomen naar je ouders toe, dat is op zich al een hele stap en natuurlijk hopen we op een positieve reactie, want we zien ze zoo graag.
Vaak is het zo dat wanneer de moeder het niet verwachtte je dit soort afwijzende reactie krijgt. Dit heeft met vele factoren te maken en is natuurlijk per persoon afhankelijk. Maar omdat je aangeeft dat ze in eerste instantie voordat ze het van jou wist geen problemen met homo's in het algemeen had lijkt mij dat de eerste reactie van afwijzing niet een permanente zal zijn.
Geef je ouders de tijd om dit (nogal ingrijpend) bericht te verwerken en dwing vooral geen positieve reactie af want dat werkt averechts.
Blijf ondertussen gewoon jezelf en confronteer je ouders niet onnodig.
Veel succes!
-

Qty - Ontdekkend

- Berichten: 56
- Geregistreerd: 25 feb 2004 17:07
- Woonplaats: Onder de zeespiegel
Ja, confronteer je ouders niet onnodig
Mijn ouders hebben mij in 1970 gewoon de deur uitgezet. Lichtjaren later opnieuw contact met hen. Had niet de indruk mijn ouders terug te zien . Ik voelde helemaal niets, letterlijk niets. Alsof alles zich vanzelf had uitgewist. Niets in mijn leven heeft mij zo verwonderd. Ze waren ook veranderd en verouderd. Ik herkende ze niet meer. Ik had er zelfs echt moeite mee ze te herkennen. Maar ik kon me zelfs niet meer realiseren dat ik 18 lang met hen onder hetzelfde dak had gewoond. Ik voelde me zelfs niet eens verweesd. Ik voelde letterlijk niets. Vreemd hoe alles zich uitwist.
Mijn ouders hebben mij in 1970 gewoon de deur uitgezet. Lichtjaren later opnieuw contact met hen. Had niet de indruk mijn ouders terug te zien . Ik voelde helemaal niets, letterlijk niets. Alsof alles zich vanzelf had uitgewist. Niets in mijn leven heeft mij zo verwonderd. Ze waren ook veranderd en verouderd. Ik herkende ze niet meer. Ik had er zelfs echt moeite mee ze te herkennen. Maar ik kon me zelfs niet meer realiseren dat ik 18 lang met hen onder hetzelfde dak had gewoond. Ik voelde me zelfs niet eens verweesd. Ik voelde letterlijk niets. Vreemd hoe alles zich uitwist.
Anonymous schreef: Ik voelde helemaal niets, letterlijk niets. Alsof alles zich vanzelf had uitgewist. Niets in mijn leven heeft mij zo verwonderd. Ze waren ook veranderd en verouderd. Ik herkende ze niet meer. Ik had er zelfs echt moeite mee ze te herkennen. Maar ik kon me zelfs niet meer realiseren dat ik 18 lang met hen onder hetzelfde dak had gewoond. Ik voelde me zelfs niet eens verweesd. Ik voelde letterlijk niets. Vreemd hoe alles zich uitwist.
Ik ben natuurlijk geen psycholoog, maar ik vermoed dat je het niet hebt uitgewist zoals je het zelf noemt maar hebt verdrongen uit zelfbescherming. En wel op zo'n manier dat ieder gevoel naar je ouders toe automatisch op "lock" staat. Geen gevoel, geen herinneringen, geen verdriet...
Ik benijd je enigszins wel, want ik herinner mij maar al te goed alle ellende van toen. Inmiddels ook weer contact opgebouwd maar een band of link is er allang niet meer. Gelukkig zijn ze wel ten goede veranderd ...
-

Qty - Ontdekkend

- Berichten: 56
- Geregistreerd: 25 feb 2004 17:07
- Woonplaats: Onder de zeespiegel
ik ben niet aan de deur gezet, net niet. ik ben wel zelf opgestapt. ik ben nu bij mn zus ingetrokken. zij maakt er gelukkig geen probleem van. ouders kunnen zo vreemd reageren, alsof homo zijn een besmettelijke ziekte is ofzo. waarom wel mannen met vrouwen en geen mannen met mannen? ik snap het echt niet maarja.
groetjes Anthal
groetjes Anthal
i live for you, but can you live with me?
- Anthal
- Newbie

- Berichten: 3
- Geregistreerd: 14 jul 2004 14:54
- Woonplaats: edegem
mijn ouders zijn nu gelukkig een beetje aan het bijdraaien. ze willen wel dat ik eerlijk aan hun vertel als ik een vriend heb. maar verder vermijden ze het onderwerp liefde, relatie en vooral samenwonen en kinderen krijgen. ik ben nog steeds bij mn zus tot mn ouders zeker weten dat ze er geen problemen meer mee hebben. ze komen wel regelmatig langs.
groetjes Anthal
groetjes Anthal
i live for you, but can you live with me?
- Anthal
- Newbie

- Berichten: 3
- Geregistreerd: 14 jul 2004 14:54
- Woonplaats: edegem
7 berichten
• Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gay Forum - Uit de kast
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten



