Hallo allemaal, ik heb een topic waar ik echt al jaren meer rond loop. Ik ben bijna 10 jaar samen met mijn vriend en ben met hem gelukkig. Ik zou me geen ander kunnen en willen wensen dan hij! Vorig jaar zijn we getrouwd om onze binding ook op die manier duidelijk te maken.

Het "spookt" al heel lang door mijn hoofd heen, je kent het wel... fantasie, gevoelens en verlangen om sex te hebben met iemand anders. In het verleden hebben we wel eens een keer een trio gedaan maar dat beviel niet zo goed (heel moeilijk om iemand te vinden die klikt met ons beiden b.v.). Het onderwerp is daarmee tussen ons gaan rusten maar bij mij niet.

Concrete vragen: wel of geen open relatie? Wat is dan een open relatie (wat voor soort afspraken) en hoe pak je zoiets aan, ik bedoel: hoe breng je het onderwerp ter discussie?

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen!

Bedankt voor je reactie!

Je hebt een heel wezenlijk punt aangesneden! Dit onderwerp blijkt voor ons heel moeilijk bespreekbaar. In het verleden hebben we, zoals gezegd, een paar keer met een 3e erbij "gerommeld".

Sinds dien hebben we er eigenlijk niet meer over gesproken tot een paar maanden geleden, toen echter was die behoefte bij mij weer weg en had het gesprek niet zo'n zin.

De laatste tijd spelen de ideeën en behoeften weer bij mij en lijkt een gesprek op zijn plaats. Maar: door dit onderwerp aan te zwengelen stel ik mij vreselijk kwetsbaar op, een echte middenweg lijkt er nl. niet te zijn. En stel dat mijn partner weinig genegen is over dit punt na- en mee te denken, wat dan?? Mijn relatie is me veel waard, op heel veel punten passen we erg goed bij elkaar, alleen soms is het lichamelijke iets waar ik iets anders zoek dan wat mijn partner biedt.

Conclusie: dit is een onderwerp dat ik gewoonweg bijna niet durf te bespreken.

Nou, door dit niet te bespreken bereik je helemaal niets natuurlijk. Probeer subtiel in dit gesprek te geraken (niet te direct) en wees oprecht - mensen merken het wanneer een ander echt eerlijk is en nemen dat serieus. Zo zou je het volgens mij, zelfs al was dit het grootste taboe in de wereld, best kunnen bespreken.

Niet geschoten is altijd mis.