Dag Mike,

Zelfvertrouwen is belangrijk bij een coming-out. Dat je al uit de kast bent voor familie en vrienden is een groot gegeven. Hebben zij niet positief gereageerd? Er staan mensen achter je waarop je kunt terugvallen, dat maakt je sterker en laat je gemakkelijker praten over dit soort dingen.

In je klas is het misschien moeilijker. Of op school, als je docent bent. Dat is een sociale omgeving waar vrienden en familie meestal niet direct voor je kunnen klaarstaan. Daar heb je dus een vervanging voor nodig. Probeer eens met je mentor, de leerlingbegeleider of het vertrouwenspersoon van je instelling te praten. Zij zullen je steunen en zo creëer je dus iemand om op terug te vallen, ook op school. Het beste zou zijn om in je eigen klas voorzichtig het onderwerp ter sprake te brengen en zo te kijken hoe er op wordt gereageerd. Zoek mensen die niet lullig beginnen te doen over homo's en kijk of je met hen, in een rustig gesprek, uit de kast zou kunnen komen.

Als je een paar mensen achter je hebt staan binnen je klas of in ieder geval binnen je onderwijsinstelling, zal je zien dat uit de kast komen makkelijker wordt. Dan heb je mensen om op terug te vallen wanneer sommige in je klas slecht reageren.

Persoonlijk wil ik je aanraden niet een hele scene te maken van je coming out. Dat zorgt voor veel emoties waar niemand blij van wordt. Probeer het zo gewoon mogelijk te vertellen (ook al denk je er zelf misschien anders over), hou het luchtig, simpel en subtiel. Geef ze bijvoorbeeld indirect aan dat je homo bent, als in "Nee ik heb geen vriendin, ik hou niet van vrouwen." of zo iets. Zelf is me het altijd goed bevallen om een coming-out (want daar ben je nooit klaar mee) zo gewoon en luchtig mogelijk te doen.

Verwacht niet dat het allemaal meteen overwaait. Zeker veel jongens vinden het moeilijk om vrienden of klasgenoten te zijn met een homo (of biseksueel). Natuurlijk zullen ze je soms met "homo" aanspreken, maar dat is gewoon rotzooien onder mekaar, zoals jongens dat altijd doen. Dat is niet iets persoonlijks. Pas wanneer ze met een groep gericht jou aanvallen is er meer aan de hand en moet je bij je mentor of schoolleiding aan de bel trekken. Jij moet jezelf kunnen zijn op school, pesters niet.

Veel succes en onthoudt: relax, homo zijn is heel gewoon en hoe meer ontspannen jij overkomt als je het vertelt, zoveel minder en rustiger zal de reactie uit je omgeving zijn.

Sla dat lekkere ventje ook maar tegen z'n kont aan als hij je homo noemt, dan laat je zien dat je niet bang bent om mee te spelen.

Hey Mike,

Je verhaal klinkt heel herkenbaar! Je wil toch kunnen zijn wie je bent. En zeker op school...

Ik ben zelf (nog) niet uit de kast uitgezonderd voor enkele hele goede vrienden. Je kunt mijn verhaal ook lezen. Daarin vertel ik hoe het met mij ging op school. Ik werd namelijk wel gepest. Maar misschien is het op jouw school wel heel anders en zijn er veel leukere mensen.

Reacties krijg je toch. Op een gegeven moment moet je gewoon denken: BOEIEN!! En zoals ik lees denk je dat ook wel. Omdat ik gepest werd heb ik soms nog steeds het debiele idee dat mensen naar me kijken alsof ze het weten en over me praten. Dat voelt gewoon k*t dus ik snap ook waarom je het niet wil vertellen op school.

Ik kan je dus geen advies geven over hoe het bij mij gegaan is maar het is misschien niet eens zo'n slecht idee om het met een vertrouwenspersoon op school te besrpeken.

Waar het op neer komt: Je moet gewoon doen wat goed voelt. Het juiste moment komt vanzelf en voel je tot niets verplicht..

ps Waarom praat jou neef dan wel over je terwijl hij zelf homo is? Dan zou hij toch juist meer begrip voor jou moeten hebben??

mike94 schreef:Ik hoorde mijn neef tegen een nicht van me zeggen: '16 jaar, dat kan toch bijna niet?!?!' en hij is nu zelf 25 of 26.

Hier gaat 't om inlevingsvermogen, en niet bij iedereen loopt dat gelijk, als hij er dus op latere leeftijd achter is gekomen kan hij 't moelijk begrijpen dat 't met anderen anders kan zijn.
Ikzelf heb m'n gevoelens al op jonge leeftijd gehad, had altijd 1 vriendje waar ik intens mee omging, vanaf de kleuterschool. Alleen was dat op een leeftijd wat ik toen niet kon verklaren maar waar ik nu wel de boodschap van inzie.
Voor mij persoonlijk een bewijs dat iets aangeboren is (je geaardheid) en je gedrag aangeleerd.
Soms moet je 't met rust laten en gewoon even je gedachten op andere dingen focussen, er is tenslotte meer in 't leven he. Onderwijl krijg je de kans om geheel zelf uit te kristalliseren wat er precies speelt bij jezelf. Laat dat vooral z'n gang gaan zonder al teveel invloeden van buitenaf, want alleen daardoor krijg je een antwoord van jezelf op hetgeen wat je bent. Ondanks je jonge gehaaste en testosteron verhogende leeftijd moet je niet alles in 1 dag willen.
Het is bepalend voor je toekomst en neem daar voor jezelf de tijd voor. 'T is niet even een pak koek wat je gaat kopen, dus niet te lichtzinnig over denken.
Wat betreft pesten, bedenk dat 't ook een voordeel heeft, je wordt namelijk veel weerbaarder om je te verzetten tegen vooropgestelde dogma's en buit die uit. Een toernooi wordt ook nooit op 1 dag gespeeld!

mike94 schreef:Ja ik snap best dat je niet alles in 1 dag wilt, maar ik wil het gewoon kwijt. Ik heb namelijk het vermoeden dat ik een beetje een loopje begin te krijgen Dus vandaar.

Voor een loopje moet je uitkijken....

Ik hou het gewoon heel simpel ik ben 18 en zit dus nog wel een aantal jaartjes op school maar als er niks woord gevraagd zeg ik niks, woord er wel wat gevraagd dan zeg ik het.

tot nu toe is daar nog niks in fout gegaan maar dat kan ook komen door mijn uitstraling, niet opschepperig bedoeld maar ik hoor van sommigen mensen dat ze bang voor me zijn, ook al snap ik niet waarom ik kan heel aardig en schattig zijn