Hallo,

Ik ben dus een jongen van 17jaar.
Ik ben sinds ik het mij kan herinneren altijd op meisjes verliefd geweest (van in de kleuterklas tot nu), en dat zullen zo'n 10tal meisjes zijn die de hoofdrolspelers zijn van mijn dromen en die ik nerveus en stotterend van werd als ik in hun buurt was. Ik ben sinds mijn puberteit altijd al bijna geobsedeerd geweest door borsten en uiteindelijk ook soft-porn. Bijna al mijn vriendinnen zijn bloedmooi (dit is eigenlijk wel erg, want dat betekent dat ik mijn vrouwelijke vrienden kies op basis van uiterlijk ). Nu heb ik vanaf men 14de ofzo plots het idee gekregen "ik word homo", ik weet niet vanwaar het feitelijk komt (werd ook wel vaak gepest en janet genoemd omdat ik niet echt uitblonk in sport en gevoelig ben). Enfin sindsdien had ik zelfs schrik om in de jongensdouches bij lo te gaan, mocht ik misschien een erectie krijgen (uiteindelijk nooit gedoucht, douches kapot) en bleef ik maar daarover denken en twijfelen. Nu moet ik zeggen dat ik de laatste tijd soms wel een fantasie heb over seks met een man, maar zodra ik er een bekend gezicht op plak ben ik lichtjes gedegouteerd. Ook zie ik me niet echt de dingen doen in een relatie met een jongen zoals slowen (waar ik bij meisjes die ik van hou , vlinders in men buik krijg) of heel de tijd erbij zijn en knuffelen.
Dit is dus zeer moeilijk voor mij, want ik denk dan daar constant aan, en praat er dan wel mee met men moeder en men dokter(die beweert dat dit vrij normaal is voor jongens van men leeftijd en dat ik gewoon wat twijfel over men seksualiteit en gewoon hetero ben).

Ook kan het misschien zijn dat het deel uitmaakt van mijn hypochondrie (denken dat je ziek bent zodra je een symptoom voelt van die ziekte). Want zo komt het veel harder in me op als ik er over gepraat heb of ik homo's op tv zie, en nadien verdwijnt het weer voor een tijdje. Want ik voel een hartsteek en denk dan dat ik misschien een hartaanval ga krijgen, en door dat echt te denken gaat je hard ook harder slaan en eens uit het ritme slaan.

Ik weet dus echt niet meer wat ik ben,
Een verwarde puber.

luco schreef:niet zoveel nadenken over wat je bent, je bent gewoon een puber nou en dat betekend dat je op ontdekking gaat. Dus maak je maar niet druk, komt goed
Heb je al eens iets met een meisje gedaan? moet je eens doen anders, wie weet denk jet er dan anders over en vraag je jezelf dan af waarom je nu van die zotte gedachtes hebt.

Kussen met meisjes voelt lekker aan. Nog niet verder geraakt als dat, en een lichamelijk contact geeft me wel een goed gevoel.