Daar ben ik weer een keer. Tijdje niet meer actief geweest op dit forum, maar ik heb eigenlijk een advies nodig denk ik.
Ik ben een beetje ongelukkig. Ik heb eigenlijk enorme behoefte aan een relatie. Iemand waar ik een goede vriendschap mee op kan bouwen, iemand op wie ik verliefd kan worden, iemand waarmee ik ook sex kan hebben, iemand waarbij ik me op mijn gemak voel. Echt een maatje. Maar ik ben eigenlijk nogal onzeker. Ik ben gewoon nooit zo gek geweest op mijn eigen uiterlijk. Ik zit altijd met het probleem dat ik af wil vallen, ookal weet ik zelf echt wel dat dat echt nergens voor nodig is. Ik heb een slecht gebit. Ik zie er vaak moe uit, wat ook het geval is. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Door dat kleine gehalte zelfrespect, of zelfacceptatie, of hoe je het ook wilt noemen, durf ik eigenlijk helemaal niet echt op zoek te gaan naar een relatie. Maar ik heb wel echt het gevoel dat ik er heel erg aan toe ben. Het is immers al weer meer dan twee jaar geleden, en de laatste keer was nog met een meisje ook. En misschien klinkt het een beetje overdreven, maar op een bepaalde manier vreet het me gewoon op. Ik wil lekker kunnen knuffelen, en dan bedoel ik echt niet met mijn moeder.
Het is ook nog eens zo dat ik nog helemaal niet echt uit de kast ben, niet officieel in ieder geval. Goede vrienden van me weten het wel, maar mijn ouders en de rest van mijn familie weten het niet. En ik heb een beetje het gevoel dat het voor mij makkelijker wordt om te vertellen tegen mijn ouders, als ik een vriendje heb.
Ik weet gewoon dat er heel veel jongens zijn die mij heel leuk zouden kunnen vinden, want ik ben gewoon een hele aardige en lieve jongen. Al klinkt dat waarschijnlijk behoorlijk arrogant om dat over jezelf te zeggen. Maar er wordt over het algemeen zo veel naar uiterlijk gekeken, en op dat gebied vind ik mezelf best wel wat te kort schieten. En misschien is het ergste nog wel dat ik zelf ook best wel bezig ben met een uiterlijk. Ik denk dat ik namelijk niet makkelijk verliefd zou kunnen op iemand die ik eigenlijk niet zo knap vindt.
Eigenlijk komt het er dus op neer dat ik verwacht dat ik een hele knappe jongen vind, die helemaal niet op mijn uiterlijk let. Dat is toch gewoon veel te hoog gegrepen?

Ik hoop met dit bericht denk ik op een reactie die mij met beide benen op de grond zet. Dus wees in je reactie niet bang om mij te kwetsen, want ik zou het erg op prijs stellen als je gewoon eerlijk bent. Ookal zou dat me kwetsen.
Maar misschien valt het wel mee met mijn eisen, en zijn er wel velen van jullie die je in mij herkennen. Hoe dan ook, ik ben in ieder geval erg benieuwd.

Dieb

Dankjewel voor je reactie.
Ik begrijp ook wel dat uiterlijke schoonheid niet alles is, integendeel. Op dat moment zit ik gewoon in een soort dipje. Ik zit in mijn examenjaar, ik werk veel omdat ik al 2 keer gezakt ben voor mijn rijbewijs, en ik val altijd op jongens waarvan ik denk dat ze homo zijn maar die dat niet blijken te zijn. Allemaal van dat soort dingen waar ik tegenaan zit te hikken. En als je dan ook nog eens tussendoor knallende ruzie krijgt met je moeder dan lijkt het einde zoek. Daar komt ook nog eens bij dat ik helemaal geen fan ben van het leven in het algemeen, en al met al heb ik best wel eens zitten denken dat ik het genoeg vond. Gelukkig hou ik stiekem toch veel te veel van alle mensen om me heen, en zou ik ze nooit allemaal teleur kunnen stellen.
Maar dit verhaal wijkt een beetje af, en als ik niet op pas dan wordt het nog een zielig verhaal waarmee ik alleen maar om aandacht vraag. En dat is dus totaal niet mijn bedoeling. Waar ik nog even naartoe wilde is eigenlijk, dat ik op een bepaalde manier min of meer hoop dat het vinden van een leuk vriendje alles voor me oplost. Of in ieder geval een stuk fijner maakt, dat ik echt iets heb om voor te leven. En dat is natuurlijk bullshit, want er is genoeg om voor te leven.
Ach ik weet ook niet wat ik probeer te zeggen. Ik hoop gewoon dat ik een maatje vind waar ik een stukje van mijn frustratie en verdriet kwijt kan. En daarnaast ook nog heel veel leuke (en spannende) dingen mee kan beleven.
Volgende week zaterdag misschien toch maar eens een kijkje nemen in de Max Brothers, een gaybar in Arnhem. Ik word al een tijdje aangespoord door mijn vrienden, die overigens hetero zijn, om daar heen te gaan. Maar het lijkt me heel ongemakkelijk. Maar ik denk dat ik het toch maar eens moet gaan proberen.
Nogmaals bedankt voor je tips, ik denk zeker dat je me een stuk hebt geholpen. In ieder geval voel ik me nu even wat prettiger.
Tot snel! Kus Dieb

Dankjewel, alweer.
Ik kom net van mijn beste vriend af. En je hebt inderdaad gelijk. Aan een goede vriend heb je veel meer dan aan een of ander sexmaatje. Die hebben hun voordelen ook wel, maar echte vrienden zijn veel, veel belangrijker. En over mijn vrienden heb ik echt niets te klagen. Dus zo slecht heb ik het helemaal niet.
En ik moet inderdaad eerst gewoon even school afronden. Na 6 jaar op het vwo wil ik daar toch wel graag weg. Andere mensen ontmoeten, maar natuurlijk ook de belangrijke mensen van deze fase in mijn leven blijven ontmoeten, en daar leuke dingen mee blijven doen.
En Kinky, bereid jij je maar voor! Grote kans dat ik je hulp nog meer nodig ga hebben. Maar ik wilde je toch nog graag vertellen dat ik je geweldig vind. Ik waardeer je hulp echt enorm en oprecht. Echt top! Nogmaals bedankt!

kus