Ik ben 29 en werk als hersteller van machines.Vorig jaar kwam er een stagair van 20 bij ons.In het begin toen ik hem niet kende was hij gewoon stagair.Zo nu en dan ging hij mee op verplaatsing.Ik leerde hem beter kennen en we kwamen steeds beter overeen.Ik begon hem wel leuk te vinden.Heb nog nooit enige relatie gehad maar polste even hoe hij over homos dacht.Brrr zei ie,stel je voor dat mn broer homo is.Wat ik opmerkte was dat hij me volgde als een hondje.De anderen lachten ermee en vroegen steeds waar mn hond was.Hij stond ook steeds zeer dicht naast me.Ik wou hem doodgraag eens lekker lang strelen en knuffelen.Ik voelde soms de warmte van zn armen.Op een dag noemde ik hem voor de lol schat.Hij zei toen honey tegen me en nadien sprak ik hem aan met liefje.Zo ging dat door tot het eindeIk streelde hem soms even over zn schouder.Hij zei er niets van.Toen we eens op verplaatsing waren en hij op zn rug had gelegen was hij erg vuil.Ik wreef zachtjes over zn rug om het vuil te werwijderen.Doe je dat voor mij vroeg hij?Ik antwoorde dat hij anders de bestelauto zou vuil maken.Mischien stom van me om daar niet op in te gaan.Een tijd later had hij een zere nek.Ik zei dat als hij een meisje was ik hem wel wou verzorgen.Wil je dat voor mij ook niet doen vroeg hij??Ja ook wel zei ik en streelde twee maal over zn nek.Ik zat op een middag naast hem aan tafel en streelde even over zn vinger.Hij keek even maar trok niet weg.Ik word al langer opgewonden als er een jongen die me bevalt scheten laat.Ik wou wel es weten hoe zijn scheten roken.Ik liet er af en toen zelf eentje en hij lachte ermee.Een maand voor hij weer naar school moest kwam ik op een ochtend voorbij waar hij net had gestaan.Ik rook daar een lekkere scheet en wist dat hij van hem was.Even later zag ik hem weer achter zn kontje wuiven want hij had er weer een gelaten.Uien gegeten zei ie.Ik zoooo geil.Savonds liet ie er nog zo een lekkere.De tweede dag ook nog en op een moment stonden we kort naast elkaar.Ik rook weer die lekkere lucht en snoof ze diep op.Ik was zo geil dat ik gewoon zei dat ik zn scheten lekker vond.Hij zei niets.S avonds toen ik mn schoenen aan het knopen was ging hij langs me door en liet daar weer een scheet.Dat wuiven met zn hand deed me weer opgewonden worden.Zijn oogjes straalden.Hij gunde me dat denk ik.Een week later riep ik hem om te helpen.Ik zat op mn knieen en hij moest iets opheffen.Meteen rook ik weer die schetenlucht en vroeg of hij het was.Ja zei ie stilletjes.Hij had daar gewoon een scheet in mn gezicht gelaten.Ik vroeg hem meteen weer of hij dat erg vond dat ik ze lekker vond??Hij antwoorde dat hij dat raar vond.Ook liepen we op een keer tegen elkaar.Hij duwde me gewoon met zn kontje opzij.Was dat zacht zeg.Nog wat later weer van dat.Ik kneep er even in.Hey zei ie al lachend,blijf daar es af.Zo waren we bijna onafscheidelijk.Als ik na een herstelling thuis kwam stond hij als de bliksem naast me.Ik streelde hem steeds even en zei dat ik hem weer gemist had.Nu heeft hij al een tijd een vriendin maar we hebben nog kontakt.Toen ik hem van de week terug zag was ik weer opgewonden en miste hem weer erg.Weet niet of ik er goed aan doe hem te zeggen wat ik voor hem voel.Zou het erg vinden moest hij boos op me zijn.De specialisten hier zullen wel beter weten.Ben hier voor de eerste keer en wil eerlijke antwoorden.Geen gegek.

Weet je niks beters??

Bedankt voor je reactie.Wat ik nog wou zeggen.Toen we eens uit de kelder kwamen liep hij voor me op de trap.Hij zwierde met zn kontje heen en weer.Ik zei niets.Een tijd later (hij had al wat winden gelaten)liep hij weer voor me en plots begon hij weer zo met zn kontje te zwieren.Ik rook meteen weer een scheet.man ik werd gewoon wild vanbinnen.Als je dan zn oogjes zag.Een andere keer zat ik op mn knieen op de stoel in een machine.Met mn kont op het stuur.Hij stond in de deur.Ik hof mn kont even op en terwijl draaide hij het stuur wat want daar stond een stuurbol op tot onder mn kont.Zo ga nu maar zitten zei ie,dan ziet ie er in.Ik zei niets maar glimlachte.Hij keek verlegen op zij. Wat moet ik daar weer van denken.Ik vind het niet erg hem te zeggen dat ik iets voor hem voel maar zou het veel erger vinden moest hij het slecht op nemen. Dan zie ik hem mischien nooit meer.Na de dingen die ik met hem heb meegemaakt twijfel ik nog steeds of hij het voor mij deed.Dat hij een vriendin heeft zegt volgens mij niks.Ik ben ook wel es erg verliefd geweest op een meid en mn neef die homo is ook.Zn vriend is zelfs getrouwd geweest een heeft een zoon.Ik ga het hem toch maar vertellen en hopen op het beste.

Zo snel zal het wel niet gaan hoor.Ik zal hem gewoon zeggen dat ik vlinders voel van hem.Als hij dat goed opneemt dan vertel ik het hem dat ik zn scheten erg opwindend vind.Dan laat ik hem de keuze.Dan zal er een blok van mn schouders vallen.Nu denk ik er elke dag aan en als ik weet dat hij komt ben ik steeds erg nerveus.Is hij weer weg dan treur ik weer enkele dagen erg.Als ik niets vraag zal ik nooit weten waarom we zo goed met mekaar konden opschieten.Het mooie is dat we dezelfde interesses hebben.We kunnen uren met mekaar praten.Nu denk ik er ook wel es aan dat ik zn kontje lik terwijl ie weer een windje laat.Ach ik zie wel wat er van komt.Toch bedankt voor de reacties.

Ja er komt zeker een vervolg.Maar ik weet niet hoe het zal aflopen.Ben enkele weken geleden bij hem op bezoek geweest en had gevraagd om hem alleen te spreken.Wou natuurlijk weten waarover het ging maar ik wou het niet via sms zeggen.We waren toen nooit alleen juist toen ik weer vertrok vroeg ie wat er nou was.Ik hed hem zooo benieuwd gemaakt.Maar het was buiten erg koud en ik zei da ik het niet in vijf minuutjes kon vertellen.Het moet een andere keer zei ik.S avonds kon ik niet meer van de zenuwen en heb ik een berichtje gestuurd om te vragen waneer het nou kon.Ja zei ie dan moeten we es ergens afspreken.Nu heeft ie beloofd voor deze week.Nu is de angst om het te zeggen al bijna weg,de vraag of hij ooit gemerkt heeft da ik niet in mn normale doen was telkens hij bij me was houdt me nog steeds erg bezig.Moest hij het gemerkt hebben dan kan het niet anders dan dat hij het fijn vond.Ach ik zie wel wat er van komt.

Vorige week donderdag avond was het eindelijk zover.We hadden om 21u afgesproken op de parking niet ver van mn werk.Even na negen was ie er.Hij kwam bij me in mn auto zitten en we begonnen te vertellen over vanalles want we hadden veel bij te praten.Ik zat al op mn nagels te bijten van de zenuwen en opeen zei ik tegen hem.Weet je waarvoor ik je nou heb laten komen?Ik wachte even en toen zei ik gewoon "ik krijg kriebels van jou"Hij glimlachte.Ik vroeg of ie nou boos was ma nee zei hij.Toen vroeg ik hem van die keer dat ik zn rug zachtjes afveegde en hij vroeg of ik het voor hem deed maar hij antwoorde dat ie dat niet meer wist.Blijkbaar is ie al veel vergeten.Ik vertelde dat ik me zo goed voelde telkens hij bij me was en zei dat ik hem doodgraag wou strelen en lekker knuffelen en vroeg of hij ooit iets had gemerkt maar ook dat niet en dat vond ik echt jammer.Toen zei ik dat met hetgeen ik nu ging zeggen hij me mischien echt een kieken vond en ik vertelde het dat ik zo opgewonden werd van zn scheten en dat ik ze echt wou ruiken.Maar ook daar zei ie niets over.Het enige wat ie zei was dat ik wel een goed meisje zou vinden maar boos was ie zeker niet.We hebben nog wel een gans uur zitten praten over de dingen die we hadden meegemaakt de laatste tijd maar meer niet.Toen namen we afscheid en hij zou me binnenkort eens komen bezoeken.Die avond heb ik de slaap niet kunnen vatten en de dag erna was ik op het werk snel op mn tenen getrapt.Ik heb dan een berichtje gedaan om te vragen of ik hem niet te erg van streek had gebracht want als ie er over nagedacht hebben kon ie van gedacht zij veranderd maar hij stuurde een berichtje om te zeggen dat we nog even goede vrienden zijn.Ik heb dan gevraagd of ie het zag zitten om binnekort nog eens af te spreken maar nu op cafe omdat ik nog veel vragen heb zonden antwoord en dat vond ie goed. Ik kan het gewoon niet begrijpen dat ie nooit es gedacht heeft dat ik het voor hem had.De manier waarop ik soms naar hem zat te kijken en glimlachen aan tafel waarop ie vroeg wat er scheelde.Niets zei ik maar ik genoot enorm.Nee ik geef de hoop nog niet op al is ie al wel kleiner geworden.Ik ben in elk geval gelukkig dat ik hem nog als vriend heb.Toch bedankt voor de reacties hier.

Inderdaad een mooi verhaal.
Maar nu alles duidelijk is kun je nu verder gaan met je leven en een leuke vriend gaan zoeken, want het is denk ik nu wel duidelijk dat op hem wachten het zelfde is als wachten tot pasen en pinksteren op 1 dag vallen

Waarom weer die moeite, als die andere een vriendin heeft laat ze dan met rust verder, hij heeft er blijkbaar geen behoefte aan aftastingsmanouvre of niet.
Als hij echt wel iets wil dan laat die dat ook wel merken. Op deze manier kun je er om heen blijven draaien, en dat is zonde van de tijd. Er lopen zat mooie mannen rond op deze aardbol die gay of bi zijn dus waarom dan blijven hopen op iets wat waarschijnelijk nooit komt

Succes dan maar

wel spannend...........