Kun je je hele leven in de kast blijven?

als dat jouw keuze is..............

hoorde vandaag toevallig 't verhaal van een 15jarige die niet meer mag thuiskomen
kan me daar iets bij indenken
maar je hebt altijd familie of vrienden/kennissen of instanties waar je terecht kunt
dus daar moet je 't niet voor doen

er zijn er zat die hun hele leven in de kast blijven. En veel daarvan leven een hetero-leven, maar er zijn er ook die gewoon lekker daten, vaak stiekem natuurlijk.

Ik was getrouwd, had een heteroleven. maar heb uiteindelijk voor mezelf gekozen. Gelukkig is alles heel goed verlopen.
Heb veel gechat; op een gegeven moment zei iemand tegen me: stel, je komt er niet voor uit, maar je fantaseert je hele leven lang ... je zal op je 90ste er nooit meer achterkomen hoe het was geweest als je ervoor was uitgekomen...
Die opmerking heeft mij over de streep getrokken.
Maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die dat niet doen. Je moet voor jezelf proberen te taxeren hoe je omgeving er op zal reageren, maar meer belangrijk nog: hoe kan jij omgaan met die reakties?
Daar moet een balans in zitten.
En vooral dat laatste is van groot belang.
Ik kan me voorstellen dat een Iraniér niet zo snel uit de kast komt.
Maar heb inmiddels al met bijvoorbeeld meerdere marokkanen gechat die er heel goed mee omgaan dat hun familieleden het vaak niet accepteren. Die zijn heel sterk geworden in hun proces tijdens hun coming out.
M.a.w. : ieder mens is verschillend en iedere situatie is verschillend.
Kijk om je heen.. hoe zal men reageren? En hoe ga jij om met negatieve reakties?
SUCCES en sterkte met je coming out, en sterkte met jezelf wanneer je ertoe besluit om het nooit te vertellen.

marvingottschalks schreef:Kun je je hele leven in de kast blijven?

Het lijkt erop dat je met een probleem zit.
Wil je het delen?

Ik heb onbewust tot halverwege mijn 22ste in de kast geleefd. Dit kwam met name door mijn karakter. Ik werd geleefd en vond t allemaal prima. Heb daardoor nooit echt goed ontdekt wie ik was. Op een gegeven moment had ik erg bewust gekozen voor tijd voor mezelf. Ik merkte dat ik steeds dieper in de put kwam met mezelf, en wilde er iets aan doen. Ik zat toen ook in een relatie met een vrouw. Al ruim 5 jaar!! Toen ik er voor mezelf uit was wat het was dat me dwars zat. Voelde ik me ineens zo ligt en ik kon de wereld aan voor me gevoel! Ja de wereld was geen probleem.... Maar mijn vriendin destijds vond ik toch iets moeilijker dan de wereld! Heb het na een half jaar, toen was de relatie ook niet meer erg goed, verteld. Ze was boos... Maar, en dat vond ik erg sterk van haar, niet op mij. Ze zei dat ze dat ook niet eerlijk zou vinden tegenover mij. Want ik ben wie ik ben, hoe kun je daar boos op zijn!

Vervolgens heb ik het tegen mijn moeder en twee broers verteld. Geschokt waren ze. Maar waren blij voor mij dat ik eruit was. En hoopte dat ik nu verder met mijn leven kon.

Daarna tegen wat directe vrienden gemeld (als het ter sprake kwam had ik met mezelf afgesproken dat ik het niet onder stoelen of tafels zou schuiven)

Het is niet aan me te zien. En niemand had het verwacht...

Ben nu bijna een jaar verder. Heb een goede vrienschap met mijn toenmalige vriendin. En mijn famillie is al meer en meer gewend aan het idee.

Ik ben tot noch toe niemand tegengekomen die mij hierna niet meer wilde zien of afstand heeft genomen van mij. Ik heb mij toen ook erg beseft, vooral na het lezen van verhalen waaruit bleek dat het ook anders kon, dat ik mezelf erg gelukkig mag prijzen met de mensen in mijn omgeving!

Maar wat heeft dit nou met de topic te maken...?
Nou ik denk dat als je jezelf niet kunt uiten, dat je na verloop van tijd zo ongelukkig voelt. Dat je er misschien nooit meer uit komt! En hoe langer je in de kast bent gebleven, hoe meer problemen er kunnen ontstaan. Maar daarnaast kan het ook heel erg meevallen hoe de omgeving kan reageren.

Ik wilde mijn ervaring hier opschrijven, om voor de mensen die nog in de kast zitten, ook te laten weten dat het ook goed kan gaan.

Groetjes

T

Vincent schreef:

luco schreef:

marvingottschalks schreef:Kun je je hele leven in de kast blijven?

Het lijkt erop dat je met een probleem zit.
Wil je het delen?

Die is weer in de kast gekropen geloof ik

Sorry, maar dit vind ik een commentaar dat nergens op slaat.

Natuurlijk kan het, als jij het hele gedoe prive wil houden dat moet je dat zelf weten. Maar als je er maar niet onder lijdt.

Goed verhaal van T. uit Tilburg. Succes verder!

l0vE schreef:

dolopvoeten schreef:

Vincent schreef:

luco schreef:

marvingottschalks schreef:Kun je je hele leven in de kast blijven?

Het lijkt erop dat je met een probleem zit.
Wil je het delen?

Die is weer in de kast gekropen geloof ik

Sorry, maar dit vind ik een commentaar dat nergens op slaat.

Jouw commentaar voegt ook niet echt iets toe he... net als deze

Haha, en zo kunnen we door blijven gaan.
Maar om maar even een antwoord te geven op de vraag..
Ja, als je daar zin in hebt kun je je hele leven in de kast blijven.

Wel, zo zie je maar, wat laat allemaal maar er is dan toch eindelijk een zinnig antwoord gekomen