Ik heb jaren geleden een meisje leren kennen,ik vertelde haar dat ik bi was en zij had dezelfde gevoelens als ik.
Langzaam aan begonnen we een relatie met elkaar,eerst wat onzeker en wat verlegen.Maar jaren erna zijn we een serieuze relatie begonnen.Zij kende mij door en door en ik haar.We maakten zoveel lol en konden goed praten er waren ook wel eens ups en downs en af en toe wel wat jaloezie.Al bij al zijn we toch een 3 jaar samen geweest.Zij maakte het soms uit voor een jongen en dan weer ik.Maar toch kunnen we niet zonder elkaar ! Tgoh het is zo moeilijk...
Nu hebben we besloten om vriendinnen te blijven,maar ik kan dat niet dat ik haar zie krijg ik weer die klik...
Ze vertelde me dat ze me nog heel graag ziet , en ik haar ook.Maar we willen onze eigen weg opgaan,we kijken naar onze toekomst....huisje ,tuintje,kindjes.
Ik ben 27 en zij is er 22.
Mischien is het de leeftijd wel ik weet het niet.
Heeft iemand zowat dezelfde situatie als ik meegemaakt,laat me dan iets weten.
Ik zit totaal overhoop met mezelf,ik wil een jongen leren kennen maar heb bang dat dit niet gaat lukken.
Ik voelde me goed bij dat meisje.Ik weet echt niet hoe ik me voelen moet...
Veel liefs van C.