Ik kan hem niet vergeten, en zit nu met mezelf in de knoop
6 berichten
• Pagina 1 van 1
door arab21 » 28 jul 2005 21:02
Hoi, ik ben een marokkaanse jongen van 21 en ik zit nu al een tijdje met mezelf behoorlijk in de shit. ik heb niet veel mensen met wie ik hierover kan praten, en een psycholoog lijkt me ook niks. Daarom heb ik deze site opgezocht.
Ik heb mijn hele middelbare schooltijd veel vriendinnetjes gehad. Nooit voor lang, maar ik voelde me wel altijd aangetrokken tot meisjes. Af en toe keek ik wel naar jongens, maar daar d8 ik toen niet over na. Toen ik 18 was, en steeds meer las over homos, begon ik aan mezelf te twijfelen. Ik kon best opgewonden worden van een jongen, waarom zou ik het niet een keer uitproberen? Dus ik ging af en toe chatten op chatboy en daaruit vloeiden wat dates voort..die overigens geen succes waren. elke x nadat ik met een jongen gezoend had, moest ik 's avonds huilen en vond ik mezelf vies
2 jaar geleden ofzo leerde ik de eerste marokkanen kennen die ook bi (of homo) zijn,en dat was voor mij een openbaring.want zij waren net zoals mij.
Met hen heb ik veel lol gemaakt, zij zetten mij ook over de stap heen om uit te gaan in gay tenten, wat ik eerst nooit durfde. ik had er wat vrienden bij en voor mij bestond het homoleven uit lol maken en af en toe zoenen/pijpen als ik dronken was.
Totdat ik Yassin leerde kennen. Ik kende hem via 1 van mn vrienden, want zij hadden een relatie. Vanaf het 1e moment dat ik Yassin zag, was ik verliefd maar ik zei geen woord tegen hem, omdat het nu eenmaal de vriend van een vriend van me was.
Een maand later ging het uit en op een verjaardagsfeestje kwam ik Yassin weer tegen en toen we dronken waren hebben we elkaar gezoend en gestreeld. Toen vrienden van me daarachter kwamen noemden ze me een matenaaier omdat de ex van Yassin nog niet over hem heen was. Maar ik zag het probleem niet. Toen ben ik al mn vrienden kwijtgeraakt.
Maar ik had Yassin, en met hem had ik 4 maanden lang de leukste tijd. Wat ik voor hem voelde was totaal nieuw voor mij. Ik had wel eens bij jongens een geil gevoel; maar vlinders in mn buik en echte verliefdheid dat was voor mij nieuw. Dat had ik tot nu toe alleen bij meisjes. Alhoewel ik in de tentamenperiode zat, zagen we elkaar 3 a 4 dagen in de week.En hij woont behoorlijk ver van mij (ik heb toen ook geen enkel tentamen gehaald).
Ik kwam erachter dat mijn vroegere vrienden eigenlijk niet bij mij pasten. Met Yassin had ik veel meer gemeen. We voelden elkaar perfect aan, blowden samen en met hem durfde ik dingen te doen die ik met andere jongens nooit durfde, zoals neuken. Hij leerde me ook niet te schamen voor mijn gevoelens, hij liet me zien dat homos ook stoer kunnen zijn.
We besloten ook om in juli met elkaar op vakantie te gaan. 2 weken naar de zon.
In het vliegtuig merkte ik dat er wat aan de hand was. Yassin deed een beetje bot en de eerste nacht in het hotel raakte hij me nauwelijks aan. De volgende ochtend vroeg ik wat er aan de hand was, toen zei hij "voor de duidelijkheid, we hebben geen relatie meer" ik was ff geshokkeerd want er was geen enkele reden om het uit te maken, het ging juist erg goed. "ik raak nu eenmaal snel uitgekeken op jongens" was zijn antwoord.
dat was de eerste vakantiedag en er moesten nog 14 dagen komen. ik was er ff kapot van. ik kon ook niet geloven dat Yassin dit echt meende. We kenden nu allebei wel zo'n beetje het homowereldje en mensen zoals ik en hij waren er maar heel weinig..als ik niet meer de juiste voor hem was, wat voor iemand zoekt ie dan wel? Yassin was het met mij eens dat het met niemand zo klikte als met mij, maar hij had gewoon geen gevoelens meer voor mij.
Onze vakantie was uiteindelijk nog wel super tof. We hebben gelachen, veel uitgegaan, plezier gemaakt en 2x gesext toen we dronken waren. Maar na allebei die keren zei Yassin wel "dit was eenmalig"
Ik heb me tijdens de vakantie naar buiten groot gehouden, want ik wou er nog een leuke tijd van maken. Yassin heeft me een paar keer omhelsd en zei dat hij niemand zoveel mocht als vriend als mij. En even d8 ik dat ik het uitgaan van de relatie wel zou kunnen accepteren nu we gewoon elkaars beste vrienden waren geworden.
Maar terug in Nederland zit ik in een dip. Ik zit nu vaak alleen thuis (ouders en veel vrienden zitten in Marokko), en vroeger ging ik dan naar Yassin, maar nu is dat dus veel minder. we bellen elkaar nog wel ong. elke dag en in het weekend gaan we uit, maar ik mis het slapen met hem..ik mis het knuffelen met hem en de lachbuien terwijl we dicht tegen elkaar op de bank lagen. elke nacht droom ik over hem en overdag ben ik vaak depressief omdat ik hem gewoon mis. maar huilen erover kan ik gewoon niet. Weet iemand hoe ik hiermee moet omgaan?
Ik weet gewoon zeker dat ik nooit een jongen zal tegenkomen die meer bij mij past dan hij. Heel leuk dat we nu bevriend zijn, maar uiteindelijk zoek ik ook liefde bij een man heb ik gemerkt. En dat gevoel beangstigt me ook. Ik raak niet meer opgewonden van andere jongens, want ze doen me gelijk denken aan Yassin.En ik vind hem perfecter.
Laat staan meisjes, ik ben bang dat ik nooit meer iets met een meisje kan beginnen omdat ik nu geleerd heb dat ik ECHTE liefde ervaren heb met Yassin. Bij mn heterorelaties voelde ik me goed, maar niet zo goed als bij Yassin.
Ik weet gewoon niet meer hoe ik verder moet. Bestaat er zoiets als 'de ene ware liefde' in je leven? en wat als het uitgaat met die 'ware liefde' ?
mazzel.
Ik heb mijn hele middelbare schooltijd veel vriendinnetjes gehad. Nooit voor lang, maar ik voelde me wel altijd aangetrokken tot meisjes. Af en toe keek ik wel naar jongens, maar daar d8 ik toen niet over na. Toen ik 18 was, en steeds meer las over homos, begon ik aan mezelf te twijfelen. Ik kon best opgewonden worden van een jongen, waarom zou ik het niet een keer uitproberen? Dus ik ging af en toe chatten op chatboy en daaruit vloeiden wat dates voort..die overigens geen succes waren. elke x nadat ik met een jongen gezoend had, moest ik 's avonds huilen en vond ik mezelf vies
2 jaar geleden ofzo leerde ik de eerste marokkanen kennen die ook bi (of homo) zijn,en dat was voor mij een openbaring.want zij waren net zoals mij.
Met hen heb ik veel lol gemaakt, zij zetten mij ook over de stap heen om uit te gaan in gay tenten, wat ik eerst nooit durfde. ik had er wat vrienden bij en voor mij bestond het homoleven uit lol maken en af en toe zoenen/pijpen als ik dronken was.
Totdat ik Yassin leerde kennen. Ik kende hem via 1 van mn vrienden, want zij hadden een relatie. Vanaf het 1e moment dat ik Yassin zag, was ik verliefd maar ik zei geen woord tegen hem, omdat het nu eenmaal de vriend van een vriend van me was.
Een maand later ging het uit en op een verjaardagsfeestje kwam ik Yassin weer tegen en toen we dronken waren hebben we elkaar gezoend en gestreeld. Toen vrienden van me daarachter kwamen noemden ze me een matenaaier omdat de ex van Yassin nog niet over hem heen was. Maar ik zag het probleem niet. Toen ben ik al mn vrienden kwijtgeraakt.
Maar ik had Yassin, en met hem had ik 4 maanden lang de leukste tijd. Wat ik voor hem voelde was totaal nieuw voor mij. Ik had wel eens bij jongens een geil gevoel; maar vlinders in mn buik en echte verliefdheid dat was voor mij nieuw. Dat had ik tot nu toe alleen bij meisjes. Alhoewel ik in de tentamenperiode zat, zagen we elkaar 3 a 4 dagen in de week.En hij woont behoorlijk ver van mij (ik heb toen ook geen enkel tentamen gehaald).
Ik kwam erachter dat mijn vroegere vrienden eigenlijk niet bij mij pasten. Met Yassin had ik veel meer gemeen. We voelden elkaar perfect aan, blowden samen en met hem durfde ik dingen te doen die ik met andere jongens nooit durfde, zoals neuken. Hij leerde me ook niet te schamen voor mijn gevoelens, hij liet me zien dat homos ook stoer kunnen zijn.
We besloten ook om in juli met elkaar op vakantie te gaan. 2 weken naar de zon.
In het vliegtuig merkte ik dat er wat aan de hand was. Yassin deed een beetje bot en de eerste nacht in het hotel raakte hij me nauwelijks aan. De volgende ochtend vroeg ik wat er aan de hand was, toen zei hij "voor de duidelijkheid, we hebben geen relatie meer" ik was ff geshokkeerd want er was geen enkele reden om het uit te maken, het ging juist erg goed. "ik raak nu eenmaal snel uitgekeken op jongens" was zijn antwoord.
dat was de eerste vakantiedag en er moesten nog 14 dagen komen. ik was er ff kapot van. ik kon ook niet geloven dat Yassin dit echt meende. We kenden nu allebei wel zo'n beetje het homowereldje en mensen zoals ik en hij waren er maar heel weinig..als ik niet meer de juiste voor hem was, wat voor iemand zoekt ie dan wel? Yassin was het met mij eens dat het met niemand zo klikte als met mij, maar hij had gewoon geen gevoelens meer voor mij.
Onze vakantie was uiteindelijk nog wel super tof. We hebben gelachen, veel uitgegaan, plezier gemaakt en 2x gesext toen we dronken waren. Maar na allebei die keren zei Yassin wel "dit was eenmalig"
Ik heb me tijdens de vakantie naar buiten groot gehouden, want ik wou er nog een leuke tijd van maken. Yassin heeft me een paar keer omhelsd en zei dat hij niemand zoveel mocht als vriend als mij. En even d8 ik dat ik het uitgaan van de relatie wel zou kunnen accepteren nu we gewoon elkaars beste vrienden waren geworden.
Maar terug in Nederland zit ik in een dip. Ik zit nu vaak alleen thuis (ouders en veel vrienden zitten in Marokko), en vroeger ging ik dan naar Yassin, maar nu is dat dus veel minder. we bellen elkaar nog wel ong. elke dag en in het weekend gaan we uit, maar ik mis het slapen met hem..ik mis het knuffelen met hem en de lachbuien terwijl we dicht tegen elkaar op de bank lagen. elke nacht droom ik over hem en overdag ben ik vaak depressief omdat ik hem gewoon mis. maar huilen erover kan ik gewoon niet. Weet iemand hoe ik hiermee moet omgaan?
Ik weet gewoon zeker dat ik nooit een jongen zal tegenkomen die meer bij mij past dan hij. Heel leuk dat we nu bevriend zijn, maar uiteindelijk zoek ik ook liefde bij een man heb ik gemerkt. En dat gevoel beangstigt me ook. Ik raak niet meer opgewonden van andere jongens, want ze doen me gelijk denken aan Yassin.En ik vind hem perfecter.
Laat staan meisjes, ik ben bang dat ik nooit meer iets met een meisje kan beginnen omdat ik nu geleerd heb dat ik ECHTE liefde ervaren heb met Yassin. Bij mn heterorelaties voelde ik me goed, maar niet zo goed als bij Yassin.
Ik weet gewoon niet meer hoe ik verder moet. Bestaat er zoiets als 'de ene ware liefde' in je leven? en wat als het uitgaat met die 'ware liefde' ?
mazzel.
- arab21
- Aftastend
- Berichten: 5
- Geregistreerd: 28 jul 2005 19:59
- Woonplaats: Rotterdam
door Querido » 28 jul 2005 22:23
Tja, ik denk dat er nogal wat mensen zijn die dit ook wel eens hebben meegemaakt. Ik bedoel dan, dat je "de ware" tegenkomt, waarmee het na verloop van tijd "uitgaat". Ik tenminste wel. En het is niet leuk. Dat is zeker.
Er valt weinig over te zeggen, alleen "dat het overgaat". op den duur. Ik zeg altijd maar "je moet hem uit je systeem zien te krijgen". En dat heeft tijd nodig.
Toen het mij overkwam, heb ik me een half jaar maar wat "door het leven gesleept", totdat ik begon in te zien dat ik toch ook verder moest. Nieuwe dingen opzoeken, nieuwe mensen ontmoeten (of oude vriendschappen aanhalen). Dat akelige gevoel (soms bijna lichamelijk), dat "lost dan op", na verloop van tijd. Ik denk dat vooral belangrijk is om niet steeds met hem bezig te zijn (makkelijker gezegd dan gedaan). Dan wordt het een obsessie, en kom je er helemaal niet meer uit.
Nou ja, en voor wat mij betreft, ik ben weer goed met hem bevriend. We zien elkaar regelmatig, en dat is eigenlijk ook wel weer plezierig. Het enige is, hij heeft nu een vriendin, maar die hoef ik niet te zien
))) Ik bedoel maar, ik ben er ook overheen gekomen, dus ik denk dat jij dat dan ook wel zult kunnen.
En of er maar 1 ware is? Ik denk het niet. Tenminste, ik ben meerdere keren zoiets als een "soulmate" tegengekomen. En dat was dan de ware voor dat moment. En op een gegeven moment gaat dat (door wat dan ook) weer over. Ik bedoel maar, er zullen toch ook wel meer leuke jongens rondlopen bij wie je je echt goed kunt voelen?
Maar die moet je dan wel een kans geven, en jezelf niet "blokkeren" door maar aan HEM te blijven vasthouden. Ik weet het klink wat gemakkelijk, maar geloof me, ik weet waar ik het over heb.
Bovendien, het leven is mooi
Er valt weinig over te zeggen, alleen "dat het overgaat". op den duur. Ik zeg altijd maar "je moet hem uit je systeem zien te krijgen". En dat heeft tijd nodig.
Toen het mij overkwam, heb ik me een half jaar maar wat "door het leven gesleept", totdat ik begon in te zien dat ik toch ook verder moest. Nieuwe dingen opzoeken, nieuwe mensen ontmoeten (of oude vriendschappen aanhalen). Dat akelige gevoel (soms bijna lichamelijk), dat "lost dan op", na verloop van tijd. Ik denk dat vooral belangrijk is om niet steeds met hem bezig te zijn (makkelijker gezegd dan gedaan). Dan wordt het een obsessie, en kom je er helemaal niet meer uit.
Nou ja, en voor wat mij betreft, ik ben weer goed met hem bevriend. We zien elkaar regelmatig, en dat is eigenlijk ook wel weer plezierig. Het enige is, hij heeft nu een vriendin, maar die hoef ik niet te zien
))) Ik bedoel maar, ik ben er ook overheen gekomen, dus ik denk dat jij dat dan ook wel zult kunnen.
En of er maar 1 ware is? Ik denk het niet. Tenminste, ik ben meerdere keren zoiets als een "soulmate" tegengekomen. En dat was dan de ware voor dat moment. En op een gegeven moment gaat dat (door wat dan ook) weer over. Ik bedoel maar, er zullen toch ook wel meer leuke jongens rondlopen bij wie je je echt goed kunt voelen?
Maar die moet je dan wel een kans geven, en jezelf niet "blokkeren" door maar aan HEM te blijven vasthouden. Ik weet het klink wat gemakkelijk, maar geloof me, ik weet waar ik het over heb.
Bovendien, het leven is mooi
- Querido
- Ontdekkend
- Berichten: 55
- Geregistreerd: 26 jul 2005 18:23
- Woonplaats: Praag, Tsjechie.
door dolopvoeten » 28 jul 2005 23:07
Mijn ervaring is dat de echte grote liefde van je leven nooit overgaat. Ook als de relatie eindigt of als je van tevoren al weet dat het niets kan worden (zoals bij mij het geval was) blijft het bij je. Op den duur gaan echter de scherpe kantjes eraf (heeft bij mij ongeveer een jaar geduurd) en kun je het een plaats geven in je leven en ermee leren leven. Je ontdekt dan ook dat de wereld daardoor niet is vergaan en dat je gewoon verder kunt.
Voeten? Hmmm ...
-
dolopvoeten - Wegwijs
- Berichten: 195
- Geregistreerd: 28 dec 2003 19:05
- Woonplaats: Nijmegen
door arab21 » 28 jul 2005 23:38
Querido schreef:Tja, ik denk dat er nogal wat mensen zijn die dit ook wel eens hebben meegemaakt. Ik bedoel dan, dat je "de ware" tegenkomt, waarmee het na verloop van tijd "uitgaat". Ik tenminste wel. En het is niet leuk. Dat is zeker.
Er valt weinig over te zeggen, alleen "dat het overgaat". op den duur. Ik zeg altijd maar "je moet hem uit je systeem zien te krijgen". En dat heeft tijd nodig.
Toen het mij overkwam, heb ik me een half jaar maar wat "door het leven gesleept", totdat ik begon in te zien dat ik toch ook verder moest. Nieuwe dingen opzoeken, nieuwe mensen ontmoeten (of oude vriendschappen aanhalen). Dat akelige gevoel (soms bijna lichamelijk), dat "lost dan op", na verloop van tijd. Ik denk dat vooral belangrijk is om niet steeds met hem bezig te zijn (makkelijker gezegd dan gedaan). Dan wordt het een obsessie, en kom je er helemaal niet meer uit.
Nou ja, en voor wat mij betreft, ik ben weer goed met hem bevriend. We zien elkaar regelmatig, en dat is eigenlijk ook wel weer plezierig. Het enige is, hij heeft nu een vriendin, maar die hoef ik niet te zien
En of er maar 1 ware is? Ik denk het niet. Tenminste, ik ben meerdere keren zoiets als een "soulmate" tegengekomen. En dat was dan de ware voor dat moment. En op een gegeven moment gaat dat (door wat dan ook) weer over. Ik bedoel maar, er zullen toch ook wel meer leuke jongens rondlopen bij wie je je echt goed kunt voelen?
Maar die moet je dan wel een kans geven, en jezelf niet "blokkeren" door maar aan HEM te blijven vasthouden. Ik weet het klink wat gemakkelijk, maar geloof me, ik weet waar ik het over heb.
Bovendien, het leven is mooi
thanx voor je reactie. heel af en toe hoop ik dat we in de toekomst toch nog iets gaan krijgen, maar eigenlijk is dat een naieve gedachte of niet?
yassin en ik zijn wel echte soulmates en we doen alles samen (alleen zonder sex), helpt dat wel mijn verwerking of is dat juist nadelig denk je? Als ik namelijk niet meer bij hem ben, voel ik me weer eenzaam.
p.s. krijg geen verkeerde indruk
ik ben een echte levensgenieter, ik zit alleen nu in een depressie en heb dit nog nooit zo gevoeld.- arab21
- Aftastend
- Berichten: 5
- Geregistreerd: 28 jul 2005 19:59
- Woonplaats: Rotterdam
door Querido » 29 jul 2005 00:04
Die hoop, dat het misschien in de toekomst toch nog wat zal worden, dat ken ik wel. Ik denk niet dat het een naieve gedachte is. Maar of het realistisch is, dat is een ander verhaal. Misschien wel, misschien niet. Maar wat nu belangrijk is: op dit moment dus kennelijk niet.
Ikzelf heb hem een half jaar niet gezien, juist om af te komen van dat gevoel "eenzaam te zijn wanneer ik niet bij hem was". Ik had het gevoel dat ik niet veel verder zou komen wanneer ik op dat moment intensief met hem zou omgaan. Ik wou het wel, ook weer vanwege die hoop, maar het was beter van niet.
Na veel aandringen van zijn kant (als iemand graag bij je is, wil dat nog niet zeggen dat hij ook "meer" wil), ben ik hem weer gaan zien. En ja, als ieder dan huiswaarts gaat, dan voelt dat niet altijd geweldig.
Ik zie het maar zo, ik kan niet iets van hem verwachten wat hij me niet geven kan (of wil, wat eigenlijk hetzelfde is, it takes two to tango). Misschien zou dat voor jou ook helpen?
Ikzelf heb hem een half jaar niet gezien, juist om af te komen van dat gevoel "eenzaam te zijn wanneer ik niet bij hem was". Ik had het gevoel dat ik niet veel verder zou komen wanneer ik op dat moment intensief met hem zou omgaan. Ik wou het wel, ook weer vanwege die hoop, maar het was beter van niet.
Na veel aandringen van zijn kant (als iemand graag bij je is, wil dat nog niet zeggen dat hij ook "meer" wil), ben ik hem weer gaan zien. En ja, als ieder dan huiswaarts gaat, dan voelt dat niet altijd geweldig.
Ik zie het maar zo, ik kan niet iets van hem verwachten wat hij me niet geven kan (of wil, wat eigenlijk hetzelfde is, it takes two to tango). Misschien zou dat voor jou ook helpen?
- Querido
- Ontdekkend
- Berichten: 55
- Geregistreerd: 26 jul 2005 18:23
- Woonplaats: Praag, Tsjechie.
door gabbertje70 » 03 okt 2005 13:06
Ik vind het echt heel rot voor je, maar ik weet dat uiteindelijk alles goed komt. Ook jij zult ooit gelukkig zijn, geloof me.
Veel sterkte,
gabbertje70
Veel sterkte,
gabbertje70
- gabbertje70
- Aftastend
- Berichten: 13
- Geregistreerd: 26 sep 2005 11:32
6 berichten
• Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gay Forum - Liefde
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten
