Hoi Marcel.

Als ik je verhaal zo lees hoeven we volgens mij geen verdere vragen te stellen. Je baas is uit op jou, waarschijnlijk alleen maar seks, misschien ook wel meer. Als je je baas niet ziet zitten zou je hem beleefd en discreet kunnen afpoeieren. Mocht je geen problemen met hem hebben, dan kun je natuurlijk op zijn avances ingaan.

Speel wel een beetje met zijn spelletje mee, speel ook hard to get, ik denk dat ie dat juist leuk vind. Maar zoals ik al zei, verwacht er niet te veel van - relatiegewijs.

Vaantje26 schreef:maar dat wil ik dus niet hij is getrouwd en heeft 3 kinderen en wil me er niet mee bemoeien en ik durf er ook niks tegen hem te zeggen over dit gebeurtenis allemaal en volgens mij zit hij nog in de kast, want op werk doet hij dit niet als er mannen bij aanwezig zijn, dan negeert hij mij

Hoi Marcel,

Ik herken wel iets in je verhaal, want ik zit nu zelf ook een beetje in het zelfde schuitje. Ik werk nu even tijdelijk bij een andere bedrijf, en ik heb daar een erg leuke leidinggevende waar ik een klein beetje verliefd op ben geworden, maar hij is helaas hetero en heeft twee kinderen dus hij is voor mij verboden terrein, en wil ik eigenlijk ook verder niks met die gevoelens doen, omdat ik me niet wil mengen in een goede relatie, omdat ik zelf een hekel heb aan mensen die vreemdgaan. Mijn leidinggevende geeft mij ook vaak complimentjes en schouderklopjes, en zegt vaak dat hij me eigenlijk niet kwijt wil omdat ik voor hem best waardevol ben voor zijn afdeling, en als hij dan naar mij lacht en grapjes maakt, dan wordt ik daar ook best week van, maar ik probeer me wel in te houden, het is moeilijk maar vaak is het de beste manier.

En nu jouw kant van het verhaal.

Dit zijn zeker vervelende situaties voor jouw, maar verliefdheid onder collega's en bazen komen altijd nog het meest voor op het werk, en als ik jouw verhaal zo lees dan zou zou is de kans erg groot dat de baas jouw wel leuk vindt, het is erg jammer dat je baas niet vrijgezel is want anders zou ik het zeker een kansje wagen, maar in dit geval is hij ook getrouwd en heeft 3 kinderen, dan wordt het voor jouw inderdaad lastiger om een keuze te maken, ik zelf zou het laten rusten omdat ik me nooit in een relatie van een andere zou wil mengen, als hij je echt leuk vindt, dan zou ik hem de beslissingen laten nemen, en verder een beetje afstand nemen en kijken hoe het dan verloopt.

Veel succes

Graag gedaan Vaantje2, en ja bent echt niet de enige die dit meemaakt.

Ja ik heb, of eerlijk gezegd ik had het er ook best moeilijk mee, maar ik heb het nu behoorlijk van me af weten te zeten omdat ik weet dat het toch niks kan of gaat worden, ik heb zelfs besloten om voorlopig lekker vrijgezel te blijven tot ik er weer aan toe ben om nieuwe mensen te ontmoeten, en ik moet zeggen dat dit best helpt

Maar voor jouw is het zeker nog erg lastig, en een heftige verliefdheid is zeker moeilijk om die zomaar even 123 van je af te zetten, maar het blijft wel spannend voor hoor voor jouw, en bedoelt die baas van jouw dat je hem ook thuis privé mag bellen of alleen op het werk, en wat bedoelt hij precies ermee dat je hem altijd mag bellen, alleen over het werk of ook andere privé dingen?.

Lol, dat is nogal een omslag ineens

Ik denk dat er heel erg veel geflirt wordt op het werk, dit hoeft natuurlijk niet altijd iets te betekenen!

Het kan zo zijn dat hij flirt om te checken of hij nog in de markt ligt, of gewoon omdat hij van nature flirterig van omgang is.

De drempel homo/hetero is daarbij niet voor iedereen even hoog. Er zijn zat hetero's die het gewoon een egoboost vinden om van homo's die attentie te krijgen, betekent niet dat men daarmee iets wil gaan doen!

Bedenk wel daarentegen dat 34% van de relaties op het werk ontstaan

Ik denk dat die baas wel wat met je wil, maar alleen sex. Hij zal zijn relatie en zijn kinderen niet op het spel willen zetten. Als het een leuke baas is kan je eens wat gaan drinken na het werk en later nog een keer, dan merk je wel wat hij wil. Maar realiseer je dat als het na de sex anders wordt, jouw positie op het spel komt te staan. Ik denk dat als je echt verstandig bent, je neutraal/collegiaal met hem om moet gaan en elders een leuke vriend moet zoeken, hoe spijtig en spannend dit ook is.

Vaantje26 schreef:Met dat ik hem dan mag bellen heeft hij er niet bij gezegd dat`t alleen om`t werk ging, dus ik weet niet.
Maar ik heb zijn prive nummer niet wel zijn kantoor nummer.

Maar ik begin hem langzaam ook minder te vertrouwen,
hij blijkt nogal een flierefluiter te wezen dus hij kent ook zo bij een ander gaan doen.

Ik kan wel beter krijgen zo denk ik de laatste tijd, en zijn hulp wil`k ook niet echt meer en ik houdt ook op met`t werk daar dus

Dit veranderd wel weer de zaak, en ik denk dat hij gewoon zakelijk met je flirt, en ja, ook mannen flirten onderling met elkaar, flirten wil niet altijd zeggen dat het gelijk iets met seks te maken heeft, daar ben ik nu ook wel achter gekomen de laatste tijd. Flirten op het werk, doen collega's en leidinggevende om op het werk zo een prettiger werksfeer te krijgen

Het is ook moeilijk om iemand los te laten die je wel leuk vindt, maar na het lezen van deze reactie kun je het maar beter van je afzetten en net wat Kinky zegt, ga gewoon je eigen weg.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik vandaag ook best jalours was toen mijn leidinggevende wat zat te ouw oeren met een van de dames op de afdeling, het ging zelfs zover dat ze hem in zijn bil kneep, en hij er best om kon lachen en vervolgens zei iemand, ze is verliefd op je!!! en vervolgens liep de leidinggevende langzaam maar lachend weg ergens anders heen, hij zag volgens aan mij wel dat ik mij er aan ergerder, tenslotte heeft een leidingevende wel een voorbeeld functie. Billenknijpen bij iemand kan als seksuele intimidatie worden beschouwd, niet iedereen is er van gediend tenzij de andere iemand het toelaat natuurlijk en ziet als iets onschuldigs, maar waar blijft de grens, als iemand dat bij mij deed zou ik er wel wat van zeggen, hoe leuk iemand ook is.

Maar nu hoorde ik dat het daar wel vaker gebeurt op mijn werk, dat werknemers elkaar graag mogen aanraken en knuffelen en heel gemoedelijk met elkaar omgaan, ook al maken ze elkaar daar nog zo zwart, nu begin ik me er toch wel een beetje ongemakkijk bij te voelen, ik zit er ook over na te denken om daar weg te gaan, ik heb ook al ergens anders een sollicitatie lopen en als ik aangenomen wordt dan ben ik daar zo weg, maar nu doet mijn leidinggevende erg moeilijk en wil me niet laten gaan, hij wil me graag houden maar met zo'n sfeer waar ik slecht over kan, denk ik niet dat ik het daar nog lang uit hou.

Vaantje26 schreef:De situatie die jij op jouw afdeling meemaakt heb ik ook ervaren 2 jaar terug, die mensen waar ze ook mee konden opschieten op mijn oude afdeling, werden ook altijd voorgetrokken en ik was de minste daar, maar toen ik daar wegging hadden ze mij ineens weer nodig

Ja je hebt altijd op werkplekken mensen bij zitten die voorgetrokken worden of veel meer aandacht krijgen dan andere werknemers, nou hoef ik niet perse veel aandacht maar ik zou het wel op prijs stellen dat mensen een beetje meer interesse in elkaar tonen vooral als iemand nieuw is, we werken tenslotte allemaal met elkaar maar als ik me genegeerd voel door bijna dan meer dan de helft van de mensen die daar werken dan voel ik me er niet op mijn gemak. Ik werd vanaf de eerste dag al genegeerd door iedereen, ik heb het zelf geprobeerd om contact te maken met mensen, maar als ze je al aankijken met een blik van wat moet je, dan klap ik dicht en dan hoeft het voor mij niet meer, en zeggen ze ook nog dood leuk tegen iedereen, hij heeft zich niet eens voorgesteld, tja ga daar maar eens tegen in, ik voelde me geïntimideerd. De laatste tijd is het contact wel wat beter geworden met de mensen, maar voor mij is het te laat, ik wil ze niet eens meer kennen.

Verder had ik ook al aangegeven dat ik er waarschijnlijk niet blijf, en toch liever wat anders zoek maar ze zeiden dat ik waardevol voor ze ben, bullshit in mijn ogen, ze hebben gewoon iemand nodig die de rotte klussjes wil opknappen omdat de meesten het niet wil doen, en omdat ik me genegeerd voelde door iedereen, zei mijn leidinggevende dat ik me meer tussen de mensen moet mengen, tja, wat moet je?

Nou en dan nu, vandaag was het dan ook zo ver, de maat was bij mij vol, ik heb zonder iets te zeggen mijn spullen en mijn sleutel van mijn kluisje ingeleverd en op de tafel van mijn ledingevende gelegd, was blij dat hij er niet was anders hadden ze ook nog geprobeert mij om te praten.

Ze waren vandaag weer de hele dag bezig met seks opmerkingen en mensen uit horen waar ze van houden kwa seks, dat leide me af met mijn werkzaamheden, later op de dag heb ik nog geprobeert een praatje te maken met mijn leidinggevende maar was kort van stof, nou ja, ik geprobeert om contakt te zoeken met mensen maar als een leidinggevende mij ook nog eens negeerd dan is het voor mij einde verhaal.

Ik heb nu een mail gestuurd naar mijn jobcoach en gevraagd of ik zo snel mogelijk iets anders kan gaan doen, wil dat niet zo snel lukken, dan ga ik vragen of het mogelijk is of ik terug kan naar mijn oude werkgever, daar kon ik altijd terug komen zeiden ze, het is dan wel veel reizen maar ik heb daar tenminste leuke collega's die elkaar wel waarderen.

Sorry mensen, ik moest even mijn verhaal en mijn emoties kwijt na vandaag.

Nou vandaag heb ik een bericht terug gekregen van mijn jobcoach en ze had er alle begrip voor, ze staat volledig achter mijn besluit, ben ik even blij.

De eerste keer dat ik mijn leidinggevende zag vond ik hem al gelijk leuk, ik dacht eerst ook dat hij homo was op op zijn minst bi, hij had gewoon iets wat ik wel zoek in een partner kwa uiterlijk, hij kwam zacht aardig over en had wel wat vrouwelijke trekjes, en hoe beter ik hem leerde kennen hoe meer ik hem ging observeren en hem langzaam wel heel leuk begon te vinden, tot dat ik hoorde dat hij getrouwd was, dat was even een domper voor mij.

Verder is hij ook best eigenwijs en kan soms erg bot overkomen wat ik van meer mensen hoor, en de andere keer is hij weer erg aardig en probeerd dan ook weer een praatje met je te maken, terwijl hij met de meeste mensen die er al jaren lang werken altijd een praatje maakt, en mij en nog een aantal mensen soms dagen niet aanspreekt, hooguit, goeiemorgen kan er van af.

Verder wordt er op die afdeling ook veel geroddeld, niet erg netjes als er andere mensen bij zijn en niet weten waar het over gaat, het is daar gewoon een broeikast voor roddel en achterklap, maar goed ik hoef er niet meer heen en wil ook geen eindgesprek als ze er om vragen, want de werkleidster van die afdeling komt maandag weer terug van vakantie, maar mij niet gezien ze hebben hun kans gehad, als ik zo belangerijk was voor hun dan hadden ze mij wel anders behandeld denk ik, terwijl ze al moeilijk mensen kunnen vinden die het werk wil en kan doen.

Ik zit nu op dit moment thuis met een burnout, ik voelde me de laatste tijd al niet echt lekker in mijn vel en ben toen naar de huisarts gegaan en vertelde mij over burnout klachten, niet echt leuk om te horen maar wat ik allemaal meegemaakt hebt de laatste paar jaren was het een keer te verwachten, nu ben ik van plan om naar een psygoloog te gaan want anders blijven ik met die klachten in mijn hoofd zitten.

Verder hoop ik ook snel een andere baan te vinden, over een aantal weken weet ik meer of mijn sollicitatie goed is gegaan. Ik heb gisteren wel mijn werkgever gebeld om mijn excusses aan te bieden en ze snapten het wel een beetje, ze had liever gehad dat ik naar hun was gekomen met mijn problemen, ze vroeg aan mij of ik wel al een andere baan had, en ik zei van nog niet, ze zei dat ik over een aantal weken even iets van mij moet laten horen hoe het met mij gaat, ik denk dat ik wel even persoonlijk langskom, om toch nog op een fatsoenlijke manier afscheid te nemen.

Maar jouw verhaal herken ik ook wel een beetje dat bot doen enzo, meestal probeer ik me er niet van aan te trekken maar het is moeilijk, vooral als je verliefd ben op je leidinggevende. Ik zou ook gewoon weggaan als ik jouw was, je hebt nu al iets aangegeven waar hij niet normaal een oplossing voor kan vinden om het niet via personeelszaken te doen, maar als je afhankelijk bent van dat bedrijf zou ik niet zomaar weggaan, ik kon het wel doen omdat ik daar nog niet vast was aangenomen en altijd nog terug kan naar mijn oude werkgever.

Ergens heb ik wel spijt van mijn ludieke actie, maar nu ik weet dat ik met een burnout te maken heb en niet helder kan denken op dit moment, zou het misschien nog goed kunnen komen, maar wil er denk ik niet meer terug, dan moet het wel heel raar lopen als dat zou gebeuren.

Wat was de gein dan Kinky???