Aaldert van Soest Nynke Eringa-Boomgaardt, de Leeuwarder trouwambtenaar die in 2001 werd ontslagen omdat ze geen homohuwelijken wilde sluiten, meed lange tijd de pers. Ten behoeve van een promotie, die vandaag plaatsvindt, gaf ze voor het eerst een openhartig interview. ,,Homoseksualiteit is schadelijk voor een mens.''

AMSTERDAM - Een lange periode bezon Nynke Eringa-Boomgaardt zich op homoseksualiteit. Ze werd daar als trouwambtenaar toe gedwongen toen de Nederlandse regering het huwelijk openstelde voor mensen van gelijk geslacht. Bijbelteksten, tekenen in de natuur en gesprekken met christenen gaven duidelijkheid aan de trouwambtenaar, die in 2001 werd ontslagen vanwege haar weigering homo's te trouwen. ,,Als ik de enige was geweest die zo dacht, zou ik mijn standpunt opgegeven hebben.''

Nynke Eringa werd in 2001 ontslagen door de gemeente Leeuwarden, omdat ze weigerde een homohuwelijk te sluiten.

In 2003 stelde de rechtbank vast dat de gemeente procedurefouten had gemaakt en dat Eringa niet ontslagen had mogen worden. Ze trad vervolgens weer in dienst als trouwambtenaar, zonder de verplichting homohuwelijken te sluiten. Tijdens de procedure meed ze steeds de pers, maar ten behoeve van een promotie gaf ze een openhartig interview over haar beweegredenen aan Anders Schinkel. Schinkel promoveert vandaag op een proefschrift over gewetensbezwaren, waarin het verhaal van Eringa is opgenomen.

Het was voor Eringa niet vanzelfsprekend het sluiten van een homohuwelijk te weigeren. Voor de legalisering van het homohuwelijk had ze er geen mening over, zegt de trouwambtenaar, die zelf een homoseksuele broer heeft. Maar na de invoering van het homohuwelijk moest ze wel, en ze besefte dat ,,hoe duidelijker je je positie definieert, hoe duidelijker ook je vijanden zijn''.

Christelijk geloof
In de bezinning op homoseksualiteit was het christelijk geloof bepalend voor Eringa, maar dat betekende niet dat ze er direct uit was. Ze bestudeerde de Bijbel, las boeken over homoseksualiteit van zowel voor- als tegenstanders en sprak erover met anderen. Ze betrok er onder meer haar zus intensief bij, die werkte voor een evangelische organisatie, die studenten helpt de Bijbel te lezen. Op een dag, vertelt ze, zat ze met deze zus in de auto en sprak over homoseksualiteit. Terwijl ze nog in de auto zaten, begon het te stortregenen en daarna verscheen een regenboog. Voor de trouwambtenaar was dit geen toeval, maar een teken van God.

Uiteindelijk was de beslissende vraag voor Eringa: worden homo's gelukkig? God wil dat we gelukkig worden. Het is zijn liefde, benadrukt ze, die de grenzen bepaalt. ,,Homoseksualiteit is zeer schadelijk'', zegt Eringa. Zonder die overtuiging zou ze niet tegen het homohuwelijk zijn geweest. Homoseksualiteit ontstaat door een ,,identiteitsprobleem'' en leidt vaak tot lossere seksuele moraal, maar mensen worden daardoor niet gelukkiger. ,,Mensen zeggen soms tegen me: 'ik begrijp je, ik vind homoseksualiteit ook vulgair'. Dat haat ik, want ik vind het helemaal niet vulgair. Het is een vergissing van mensen, maar wel een schadelijke.''

Eringa is bereid de registratie van een voorgenomen homohuwelijk te doen, omdat dat enkel een formaliteit is. Maar meewerken aan de huwelijksceremonie zelf, bleef een stap te ver voor haar. Die ceremonie in het gemeentehuis heeft voor niet-kerkelijke mensen een aantal elementen van de religieuze bijeenkomst overgenomen, licht Eringa toe. Zingeving speelt er een belangrijke rol in. Als ze met haar bezwaren tegen homoseksualiteit daaraan zou meewerken, zou ze een deel van zichzelf moeten achterhouden. ,,Het zou hypocriet zijn.'' De Leeuwarder ambtenaar licht haar standpunt toe aan de hand van het bijbelboek Daniël. Daniël paste zich in Babel aan heersende gewoonten aan, zelfs aan de voedselwetten waar hij aanvankelijk gewetensbezwaren tegen had. Maar toen hem het bidden tot God verboden werd, weigerde hij te gehoorzamen. Waar Eringa nog kan koment tot het registreren van een voorgenomen homohuwelijk, is voor haar het participeren in een zingevende ceremonie van zo'n huwelijk vergelijkbaar met het verbod aan Daniël om te bidden.

Verschil
De vraag wat het verschil is tussen een 'gewoon' bezwaar en een gewetensbezwaar, beantwoordt Eringa als volgt: ,,Op een gegeven moment wist ik: 'Hier sta ik, ik kan niet anders', wat de consequenties ook zullen zijn. Over een normaal bezwaar kun je nog heen stappen.'' Gemakkelijk waren de besluiten voor haar allerminst. ,,Bij alles wat ik zei of deed had ik mijn eigen broer in mijn achterhoofd.'' Tegelijk interpreteert ze dat laatste ook als werk van God. Zo kon ze nooit een hard oordeel vellen over homoseksuelen.

--------------------------------
Promotie gewetensbezwaren

Gewetensbezwaren zijn een aparte categorie van bezwaren en verdienen daarom een respectvolle behandeling. Dat concludeert Anders Schinkel in zijn proefschrift, dat hij vandaag verdedigt aan de Faculteit Filosofie van de Vrije Universiteit (Amsterdam). Gewetensbezwaren komen vooral voor in de context van abortus, dienstplicht en homohuwelijk. Ze onderscheiden zich van andere bezwaren doordat ze de diepste overtuigingen van een mens raken. Dat is volstrekt anders dan wanneer iemand ergens 'geen zin in heeft'. Het geweten is in zekere zin altijd religieus, zegt Schinkel, maar hij vat dit wel breed op. Een overtuigd pacifist kan gewetensbezwaren hebben tegen dienstplicht, zonder een religie aan te hangen.

Als de overheid geen ruimte maakt voor gewetensbezwaren, wordt mensen een essentieel element van hun mens-zijn ontzegd, beargumenteert Schinkel. Hij vindt het een goed idee de positie van gewetensbezwaarde ambtenaren te beschermen, zoals in het huidige regeerakkoord staat. Maar dit moet dan volgens hem gaan om trouwambtenaren die al in dienst waren voordat het homohuwelijk mogelijk was. ,,Nieuwe ambtenaren moeten zich er bij neerleggen dat het sluiten van een homohuwelijk bij de functie hoort, lijkt mij. Zij leggen een eed af dat ze de wetten van dit land zullen naleven.''
Bron ND

Ik vind het stom dat de gemeente haar heeft ontslagen in 1e instantie omdat ze weigerde het homohuwelijk te voltrekken.

Aan de andere kant is ze een ambtenaar en geen religieus persoon, voor zover ik weet is in NL kerk en staat gescheiden. Ze werkt voor de gemeente, leest staat, en ze dient de regels en wetten van die staat uit te voeren. Als ze weigert zie ik dat als werkweigering en dat is grond voor ontslag naar mijn mening.

Dus je leest het goed, ik weet eigenlijk ook ziet zo goed wat ik ermee zou doen, voor beide punten is iets te zeggen.

Bink, je moet gewoon geen vergelijking trekken tussen de tijd van ,,Die Leiden des Jungen Werthers" van Goethe en anno 2007! Ik heb zelf meegemaakt dat een goede vriend van mij met zijn vriend een geregistreerd partnerschap aanging. Ik ben daar getuige geweest. Maar mijn vriend is vier keer rondgegaan om te zoeken naar een tweede getuige. Heel veel mensen hebben of krijgen best wel gewetensbezwaren in zo'n situatie. Vlak dat alsjeblieft niet uit! De media doen ons wel geloven dat alles geaccepteerd en normaal is in Nederland, maar de praktijk blijkt heel anders. Ik ben het met KINKY eens dat we elkaar gewoon moeten respecteren. Als die mevrouw Eringa in de knoop komt met haar geloof, dan moet ze gewoon kunnen weigeren. Dan is er wel een andere ambtenaar die dat WEL wil doen. Maar om zo moeilijk tegen haar te doen, het lijkt verdorie wel anti-christelijk! Dat vind ik belachelijk! Deze mevrouw mag haar bezwaren uiten in ons liberale land, net zoals wij dat als homo's ook mogen doen. Je kunt niet iemand dwingen! M.a.w: Een beetje respect en medemenselijkheid voor elkaar en de boel ziet er een stuk beter uit!