hallo ben mike
en weet al tijdje dat ik op mannen val eerst was er ook nog dat ik op meisjes en jongens viel maar nu is het duidelijk dat ik me aangetrokken voel tot mannen
heb dan ook al een paar vriendjes gehad allemaal stiekem en wil nu er voor uit komen een aantal van men vrienden vermoeden al langer dat ik homo ben probleem is echt men ouders als ik dat daar moet aan vertellen hoe neem ik dat het best aan ik ben wel al 38 jaar maar woon ook nog thuis en zo dus dit maakt het ook wel ni gemakkelijker voor mij

Ik snap je reserves, het zien van de welbekende beren op de weg, maar de knoop zul je toch moeten doorhakken.
Een geschikt moment is er natuurlijk nooit, want wanneer is het wel geschikt of niet geschikt om het te vertellen.
Als je bang bent voor de reactie van je ouders kan je eventueel eerst eens een algemeen balletje opgooien in een gesprek over homoseksualiteit. Dat kan b.v. n.a.v. een programma op t.v., artikel in de krant of iets dergelijks.

Wat mij vaak opvalt is dat mimimaal 1 van de ouders (vaak wel de moeder) al iets door heeft c.q. vermoedens heeft. Je zou er dus voor kunnen kiezen om het eerst aan een van je ouders te vertellen.

Ik weet niet of jij en je ouders gelovig zijn, maar dat kan nog wel eens een probleem zijn, dat het geloof in de weg staat.

Verder moet jij je zelf afvragen of je t.o.v. je ouders altijd in een leugen wilt leven of misschien ook wel de negatieve consequenties wilt accepteren. Let wel jij weet het zelf al een tijdje, maar voor je ouders is de mededeling natuurlijk wel nieuw, ondanks een mogelijk vermoeden. Geef ze dus de ruimte om er aan te wennen als hun reactie niet gelijk positief/dol enthousiast is.

Als je broers odf zussen hebt, waarmee je in dit opzicht makkelijker kunt praten of het vertellen, vraag die dan om erbij te zijn of je te helpen.

Uiteindelijk zul je toch door de 'zure' appel heen moeten bijten en als je relatie met je ouders verder goed is, zal na de 1e periode, die misschien wel eens vervelende situaties en opmerkingen met zich meebrengen de opluchting, het vrij kunnen zijn zeker meevallen.

ik kan natuurlijk niet zeggen dat je niet in een vervelende situatie terecht zou kunnen komen, maar zoals je al schreef je bent 38, woont thuis, dus je ouders steunen, waarderen en houden van je in veel opzichten denk ik zo, anders zou je niet meer thuis zijn.

Zet je over je angst en schroom heen, is niet altijd makkelijk, maar het is de korste weg naar eigen geluk.

Ik wens je veel wijsheid en sterkte toe.