Hoe vertel ik het de mensen in mijn omgeving?
10 berichten
• Pagina 1 van 1
door Duplicenter.nl » 18 mei 2006 00:38
Hallo,
Ik worstel er al een jaar mee en ik weet het nu zekers... ik ben homo.... Maarhoe vertel ik het de mensen in mijn omgeving? Ik zit in een nogal macho omgeving, waar homo's eigenlijk een soort taboo is... Tog wil ik het zeggen, want ik wil het niet meer verbergen. Wie kan mij van advies voorzien?
Greetz,
M.
Ik worstel er al een jaar mee en ik weet het nu zekers... ik ben homo.... Maarhoe vertel ik het de mensen in mijn omgeving? Ik zit in een nogal macho omgeving, waar homo's eigenlijk een soort taboo is... Tog wil ik het zeggen, want ik wil het niet meer verbergen. Wie kan mij van advies voorzien?
Greetz,
M.
- Duplicenter.nl
- Newbie
- Berichten: 2
- Geregistreerd: 18 mei 2006 00:28
- Woonplaats: A'dam
door Gast » 27 apr 2007 22:46
Hey,
Ik ben zelf nu 21 jaar en zit op een zeevaartopleiding ik heb mijn klasgenoten nu een paar maanden geleden verteld dat ik homo ben ik heb het tegen een aantal via msn verteld en de laatste helft in een keer.
De reactie van mijn klasgenoten was op zich wel goed er komen nu wel opmerkingen naar me toe maar kan ik niet erg mee zitten en het is meer om leuk te zijn voor hun. Ik hoop voor jouw dat je je coming out snel zult hebben en hoop op een goede reactie.
groetjes,
x
Ik ben zelf nu 21 jaar en zit op een zeevaartopleiding ik heb mijn klasgenoten nu een paar maanden geleden verteld dat ik homo ben ik heb het tegen een aantal via msn verteld en de laatste helft in een keer.
De reactie van mijn klasgenoten was op zich wel goed er komen nu wel opmerkingen naar me toe maar kan ik niet erg mee zitten en het is meer om leuk te zijn voor hun. Ik hoop voor jouw dat je je coming out snel zult hebben en hoop op een goede reactie.
groetjes,
x
door KinKy » 30 apr 2007 01:26
als je er klaar voor bent.........vertellen
gewoon jezelf blijven en dan moet je eens opletten
ze zullen je eerlijkheid alleen maar respecteren
en dan natuurlijk niet met een miepje als vriendje aan komen zetten , he
want dan schijten ze in hun broek van 't lachen
gewoon jezelf blijven en dan moet je eens opletten
ze zullen je eerlijkheid alleen maar respecteren
en dan natuurlijk niet met een miepje als vriendje aan komen zetten , he
want dan schijten ze in hun broek van 't lachen
beetje kink is erg geil
-
KinKy - Post Lord
- Berichten: 3103
- Geregistreerd: 09 maart 2003 15:10
- Woonplaats: 't noorden..
door Steven » 25 jun 2007 22:27
Jah,
Know the feeling...
Ik zit soms ook op de grens om het aan mijn famillie en sommige vrienden te vertellen, maar er is toch iets dat mij ervan weerhoud.
Ik zou niets liever willen doen en ik weet dat het een grote opluchting zou zijn, maar de schrik op negatieve reacties en eventuele afstoting zit er nog steeds in.
Misschien komt het er ooit nog eens van, op het juiste moment.
Tenminste....als ik durf...
Knufs,
Steven.
Know the feeling...
Ik zit soms ook op de grens om het aan mijn famillie en sommige vrienden te vertellen, maar er is toch iets dat mij ervan weerhoud.
Ik zou niets liever willen doen en ik weet dat het een grote opluchting zou zijn, maar de schrik op negatieve reacties en eventuele afstoting zit er nog steeds in.
Misschien komt het er ooit nog eens van, op het juiste moment.
Tenminste....als ik durf...
Knufs,
Steven.
-
Steven - Ontdekkend
- Berichten: 73
- Geregistreerd: 24 jun 2007 15:15
- Woonplaats: Belgische Kempen Paris-France
door Jack1542 » 28 jun 2007 20:32
Ik heb het niemand verteld.Mijn familie informeerde zelf bij mij.
Ook enkele kennissen stelden de vraag,waarom ik geen vriendin
had.Daarop heb ik eerlijk geantwoord,dat ik wel vriendinnen had,
maar puur voor vriendschap.
Toen men mij signaleerde met bekende homomensen uit mijn
omgeving is bij hen een lichtje gaan branden,en was het voor mij
heel makkelijk om te beantwoorden dat mijn interesse en dus
ook voorkeur naar mensen van mijn eigen geslacht uitging.
Hierop heb ik eigenlijk nooit negatieve reacties gehad.Wel in
de trand van dat voelden wij wel al aan,en van een paar vriendinnen
de vraag of ik het wel zeker wist,en dat sommige het wel jammer
vonden.
Zijn wie en wat je bent hoef je niet van de daken te schreeuwen,
gewoon jezelf zijn......in mijn geval dus homoseksueel,en dat mag
best iedereen weten.Maar als ik me aan iemand voorstel heb ik
niet de behoefte dat er maar gelijk bij te vertellen.
Ook enkele kennissen stelden de vraag,waarom ik geen vriendin
had.Daarop heb ik eerlijk geantwoord,dat ik wel vriendinnen had,
maar puur voor vriendschap.
Toen men mij signaleerde met bekende homomensen uit mijn
omgeving is bij hen een lichtje gaan branden,en was het voor mij
heel makkelijk om te beantwoorden dat mijn interesse en dus
ook voorkeur naar mensen van mijn eigen geslacht uitging.
Hierop heb ik eigenlijk nooit negatieve reacties gehad.Wel in
de trand van dat voelden wij wel al aan,en van een paar vriendinnen
de vraag of ik het wel zeker wist,en dat sommige het wel jammer
vonden.
Zijn wie en wat je bent hoef je niet van de daken te schreeuwen,
gewoon jezelf zijn......in mijn geval dus homoseksueel,en dat mag
best iedereen weten.Maar als ik me aan iemand voorstel heb ik
niet de behoefte dat er maar gelijk bij te vertellen.
Zoek maatje om in samenspraak veel knusse gezellige dingen te ondernemen.
- Jack1542
- Aftastend
- Berichten: 44
- Geregistreerd: 24 sep 2006 22:27
- Woonplaats: den Haag
door KinKy » 28 jun 2007 21:38
uiteindelijk kan je linksom of rechtsom
voor je eigen persoonlijkheid en geweten is 't gevoel als je 't verteld wel beter
en je moet je zelf ook kunnen verdedigen
dus niet bang zijn voor negatieve reacties
want dan verlochen je jezelf
maar je moet er wel "klaar" voor zijn
voor je eigen persoonlijkheid en geweten is 't gevoel als je 't verteld wel beter
en je moet je zelf ook kunnen verdedigen
dus niet bang zijn voor negatieve reacties
want dan verlochen je jezelf
maar je moet er wel "klaar" voor zijn
beetje kink is erg geil
-
KinKy - Post Lord
- Berichten: 3103
- Geregistreerd: 09 maart 2003 15:10
- Woonplaats: 't noorden..
door luco » 14 jul 2007 16:39
ach in mijn omgeving zijn er nog altijd mensen die niets afweten van mijn geaardheid, maar niet omdat ik het niet wil vertelen ofzoiets, maar meer omdat het voor mij vrij normaal is, een hetro gaat ook niet rond vertellen dat die hetro is, dus waarom zou een homo dat wel moeten gaan doen. Men moet maar eens leren er niet gelijk van uit gaan dat iemand per defenitie hetro is lijkt me.
Als het ter spraken komt dan zal ik er ook niet omheen draaien. Maar dan krijg je weer van die duffe opmerkingen van och ik vind het niet erg hoor, Dit soort opmerkingen ergen ik me gruwelijk aan.
Alsof ik toestemming vraag om homo te zijn. Belachelijk
Als het ter spraken komt dan zal ik er ook niet omheen draaien. Maar dan krijg je weer van die duffe opmerkingen van och ik vind het niet erg hoor, Dit soort opmerkingen ergen ik me gruwelijk aan.
Alsof ik toestemming vraag om homo te zijn. Belachelijk
waar je gisteren niet aan toe kwam, kan vandaag ook nog
-
luco - Post Lord
- Berichten: 2256
- Geregistreerd: 04 mei 2005 22:06
- Woonplaats: ´s-Hertogenbosch
door Steven » 17 jul 2007 16:40
Ik ben de laatste week voorzichtige pogingen aan het ondernemen. Ik ben nog niet rechtuit, maar de kleine hints spreken voor zich.
Mijn vriend heeft het al aan iedereen in zijn famillie verteld en ze hebben me aanvaard, alsof ik altijd al een famillielid was. Zelfs zijn drie dochters hebben me aanvaard, iets waar ik een enorme schrik voor had.
Uiteraard moet dit groeien, maar we zijn hier op de goede weg.
Bij hem ging het makkelijk. Hij heeft een jongere vriend en dat schept geen problemen.
Voor mij ligt het nét iets anders. Ten eerste omdat ik een 17 jaar oudere vriend heb en ten tweede omdat ik een famillie heb die nog steeds homofoob is ingesteld.
Ik zou het me niet moeten aantrekken en mijn vriend zegt steeds dat ik het niet per sé hoef te vertellen, maar ik wil het wel. Voor mij is dit verborgen leven genoeg geweest. Ik kan deze leugen niet meer blijven houden.
Ach, als ze me de rug toekeren, zal het me een worst wezen.
Het is mijn leven, mijn keuze en niemand hoeft me niet meer te vertellen wat ik kan nen niet kan doen.
Ik ga het hen vertellen....
......wanneer is aan andere zaak, hehehe....
Knufs,
Steven.
Mijn vriend heeft het al aan iedereen in zijn famillie verteld en ze hebben me aanvaard, alsof ik altijd al een famillielid was. Zelfs zijn drie dochters hebben me aanvaard, iets waar ik een enorme schrik voor had.
Uiteraard moet dit groeien, maar we zijn hier op de goede weg.
Bij hem ging het makkelijk. Hij heeft een jongere vriend en dat schept geen problemen.
Voor mij ligt het nét iets anders. Ten eerste omdat ik een 17 jaar oudere vriend heb en ten tweede omdat ik een famillie heb die nog steeds homofoob is ingesteld.
Ik zou het me niet moeten aantrekken en mijn vriend zegt steeds dat ik het niet per sé hoef te vertellen, maar ik wil het wel. Voor mij is dit verborgen leven genoeg geweest. Ik kan deze leugen niet meer blijven houden.
Ach, als ze me de rug toekeren, zal het me een worst wezen.
Het is mijn leven, mijn keuze en niemand hoeft me niet meer te vertellen wat ik kan nen niet kan doen.
Ik ga het hen vertellen....
......wanneer is aan andere zaak, hehehe....
Knufs,
Steven.
Nothing is so strong as gentleness. Nothing is so gentle as real strength.
Life is just a chance to grow a soul.
Life is just a chance to grow a soul.
-
Steven - Ontdekkend
- Berichten: 73
- Geregistreerd: 24 jun 2007 15:15
- Woonplaats: Belgische Kempen Paris-France
door RoyP » 31 aug 2007 00:28
"Een moeder weet het altijd als eerste".
Dat zijn zo van die zegswijzen die vaak nog kloppen ook.
Ik wist uiteraard al heel snel hoe mijn wereldje eruit zag, maar wist niet hoe ik dit thuis moest vertellen.
Toen ik op mijn 14e met een meisje thuiskwam, vroeg mijn moeder me in de keuken wat ik met haar moest. Ik begreep haar niet. Toen het meisje voor de 6e keer bij mij thuis was, zei m'n moeder dat dit meisje niets voor mij was.
Op m'n 16e kwam ik met een ander meisje thuis: Zelfde verhaal als het eerste meisje, alleen met de toevoeging dat ik niet zo raar hoefde te doen. Innerlijk fronste ik mijn wenkbrauwen. Begreep ik haar écht niet of deed ik maar alsof? Toen ik mijn moeder op een avond een nachtzoen gaf voor het naar bed gaan, zei ze enkel "Het geeft niet schat, ik weet het al lang". Ik hád die dag ervoor iets uitgevreten en dacht dat ze hat dáár over had, maar een paar dagen daarna kwam het "hoge woord" er dan tóch uit en wist ik wat ze bedoelde. Ze wilde alleen dat ik het zélf zou zeggen, zodat ik het voor mezélf zou accepteren.
En verdomd, een moeder weet het vaak als eerste.
Dat zijn zo van die zegswijzen die vaak nog kloppen ook.
Ik wist uiteraard al heel snel hoe mijn wereldje eruit zag, maar wist niet hoe ik dit thuis moest vertellen.
Toen ik op mijn 14e met een meisje thuiskwam, vroeg mijn moeder me in de keuken wat ik met haar moest. Ik begreep haar niet. Toen het meisje voor de 6e keer bij mij thuis was, zei m'n moeder dat dit meisje niets voor mij was.
Op m'n 16e kwam ik met een ander meisje thuis: Zelfde verhaal als het eerste meisje, alleen met de toevoeging dat ik niet zo raar hoefde te doen. Innerlijk fronste ik mijn wenkbrauwen. Begreep ik haar écht niet of deed ik maar alsof? Toen ik mijn moeder op een avond een nachtzoen gaf voor het naar bed gaan, zei ze enkel "Het geeft niet schat, ik weet het al lang". Ik hád die dag ervoor iets uitgevreten en dacht dat ze hat dáár over had, maar een paar dagen daarna kwam het "hoge woord" er dan tóch uit en wist ik wat ze bedoelde. Ze wilde alleen dat ik het zélf zou zeggen, zodat ik het voor mezélf zou accepteren.
En verdomd, een moeder weet het vaak als eerste.
Asmagellismachalles
- RoyP
- Aftastend
- Berichten: 5
- Geregistreerd: 30 aug 2007 23:27
- Woonplaats: Rijswijk ZH
10 berichten
• Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gay Forum - Uit de kast
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten
