Hallo iedereen, ik ben een tijdje niet online geweest omdat ik problemen heb op het werk, ik weet niet zo goed wat ik moet doen en al dagen wordt ik geteisterd door zware migraine aanvallen, en het doet mijn herstel van mijn burn-out ook niet te goede. Daarom heb ik besloten om deze topic aan te maken in de hoop dat jullie mij misschien advies kunnen geven, ik weet het even niet meer.

Het begon vorige jaar april 2010, ik heb toen een overplaatsting aangevraagt bij een bedrijf in Groningen waar ik nu inmiddels ook werk, met als doelstelling dat ik er maar tijdelijk zou werken, tot dat ze voor mij werk hebben gevonden wat ik echt graag wil doen, ik heb toen ook gesproken met een jobcoach van een re-intrigratie bureau die mij daarbij ook zou helpen.

Ik heb er toen enkele maanden gewerkt tot dat ik aan gaf dat ik het er niet echt naar mijn zin had, maar ze hielden mij tegen, tot dat ik na de vakantie van 2010 in augustus ben weggegaan, en toen is er ook een burn-out bij mij geconstateerd waardoor ik enkele maanden ben uitgevallen, ik was gelukkig nog niet officieel bij hun in dienst.

In novemeber ging het wat beter met mij en wou wel weer graag werken, maar ik wist niet wat ik moest doen, toen heb ik besloten om toch maar weer terug te gaan naar dat bedrijf waar ik ben weggelopen, ze waren blij dat ik terug was gekomen en ik kon weer fris opnieuw beginnen op arbiedstherapie voor een aantal uurtjes per dag, gelukkig ging het ook wat beter met mij en ook bij dat bedrijf, tot dat ik aan gaf in begin maart dat ik toch liever ergens anders gedetacheerd wilde worden en toch graag werk wil doen wat beter bij mij past, het werk wat ik nu doe is eentonig en er zit soms enorme druk achter, maar ik zou er blijven tot dat ik iets anders zou hebben gevonden.

Nu heb ik eind april gehoord dat ik nu officieel 100% hersteld ben, terwijl ik eind december heb aan gegeven dat ik vanaf januari weer volledig hersteld wil worden, maar een werkleider vond dat ik nog niet 100% in staat was om op formatie te gaan werken, dat houdt in dat ik dan ergens anders gedetacheerd kan worden en tegen mij lopen ze te slijmen dat ik mijn werk goed doe, en daarbij kreeg ik ook nog eens te horen dat ik nu zelf werk moest gaan zoeken als ik gedetacheerd wil worden, en ik voel me nu goed voorgelogen op het werk, en dat ik hiervoor niet mijn vorige werkplek heb opgezegt en dat ik hiervoor ook niet naar Groningen was verhuist, wat voor mij nu een grote telerustelligng is, want ik geloof ze niet, want vrijdag ben ik naar het hoofdgebouw geweest en daar zeiden ze totaal iets anders, dus hun geloofwaadigheid is bij mij verdwenen.

En deze week liep het helemaal mis, ik was hier door zo kwaad dat ik de werkleiders ging negeren, en vanaf dinsdag voelde ik me door een werkleider geïntimideerd, hij liep mij steeds uit te lokken omdat ik niks tegen hem zei, En vrijdag wou ik naar huis omdat ik een migraine voelde aankomen, maar ik mocht niet naar huis, ik moest maar een halve dag verlof opnemen anders krijg ik geen loon meer als ik nu weg zou gaan zei ze, en hierdoor voel ik me nu niet meer op mijn gemak en durf niet eens meer naar mijn werk toe morgen.

Nu is mijn vraag, is dit normaal bij een bedrijf of stel ik me gewoon aan en moet alles maar slikken en ja en amen zeggen?.

Wat is jullie advies wat ik kan doen, moet ik dit bespeekbaar maken met personeelszaken of een vertrouwenspersoon, want de werkleiders spelen alles onder een hoedje en daar heb ik het even mee gehad.

Het klinkt inderdaad hard ja, en de migraines daar ben ik gewoon gevoelig voor want dat heb ik al mijn hele leven last van. En ik weet ook nietprecies in welke zin je bedoelt dat ik een shop onder mijn kont moet hebben, maar ik denk in de negatieve zin van gewoon je werk doen en niet zeuren, want iedereen moet werken voor zijn geld?.

Ik weet dat ik beter voor mezelf moet opkomen, maar ik heb zelf nog nooit zelfstandig werk gevonden, dat ging altijd via de Gemeente.

Ik weet dat ik ook emotioneel harder moet worden en daar wordt ook aangewerkt met een weerbaarheidstraining, maar nu ik jouw verhaal lees weet ik dat ik gewoon te slap ben geweest en altijd maar over me heen heb laten lopen, maar als ik er wat van wil zeggen, wordt ik emotioneel en dan klap ik dus dicht.

Maar ik weet voor mezelf dat het gezonder is als ik ander werk ga zoeken.