Tijdens het opruimen van wat papieren vond ik een gedicht, dat is geschreven door H. Borst uit Amsterdam en dat op 28 februari 1980 in het programma "Rozegeur en Prilkkeldraad" van de N.C.R.V. is uitgezonden.
Dit gedicht sprak mij destijds erg aan.

ANDERS.

Ook ik ben geboren, ook ik ben een mens
hoe of ik zou worden, dat was er geen wens.
En of ik het wilde, dat werd niet gevraagd.
Je komt er ter wereld en wordt uitgedaagd.
Het leven te nemen beginnend als kind,
door ieder vertroeteld, door ieder bemind.
Je groeit op als jongen, omdat je dat bent.
De jaren gaan verder en je wordt een vent.
Maar in die periode, dan voel je het aan.
Je leven is anders, het moet anders gaan
Je vrienden vereer je, bij hen vind je het fijn.
Vriendinnen, die laat je voor dat wat ze zijn.
En is er geen liefde voor meisjes, oh neen!
En zijn er geen vrienden, dan liever alleen.
Tot dat in je leven een ander komt,
bij wie je zo plotseling hetzelfde vond.
Diezelfde gevoelens, diezelfde strijd,
je voelt je echt happy, ontzettend verblijd.
Een vriend! Leuke goser en erg attent.
Maakt het echt gezellig als je bij hem bent.
Hij lacht om je vreugde, voelt mee met verdriet,
begrijpt vele dingen, die men thuis niet ziet.
De strijd die je voert, voelen velen niet aan.
Ik veroordeel hen niet, maar zo is het gegaan.
Besef je ons leven, dan neem je een besluit
je wilt op je eigen, dus ga je er uit.
Het 'zo zijn' is niet iets wat je weggooit op straat
en dan verder loopt of het niet meer bestaat.
Je blijft er mee zitten, het houd je steeds vast.
Je raakt het niet kwijt, soms drukt het als een last.
Wij moeten begrijpen dat alles zo moet,
want wij zijn ook mensen van vlees en van bloed.
Geschapen als ieder, door HEM met een doel.
En daar naar te leven met eigen gevoel.
En wat mensen denken of zeggen met spot,
hun oordeel is nietig, één oordeelt, dat is God.

'k Hou van mannen,
die me teder overmannen
met hun liefde en hun drift.
Zo'n mannen zijn een ware gift,

Een man in de verte,
een stip,
een aanwezigheid,
een emotie.

Hij nadert.
Hij groeit.
Hij schittert.
Hij is de zon.

Warmte.
Hij loopt voorbij.
Niets, niets,
NIETS.

Kou.
Te veel verlangen,
te veel hunkering,
te veel dorst.

Te veel dorst naar een gewone groet.

Vertel me,
Over een land waar eerlijkheid de boventoon voert,
En waar je iedereen vertrouwen kunt,
Over een plek waar niet op je geld of je bezit wordt geloerd,
Om dat er simpelweg niet betaald wordt met kop of munt.

Vertel me,
Over een land met de vrijheid van spreken,
En waar je kunt doen wat je dan ook wilt doen,
Over een plek waar niemand zich op je zal wreken,
Maar waar het mooiste begint met een innige zoen.

Vertel me,
Over een land die zorgt voor dat ene gevoel,
En waar je zonder zorgen je leven leidt,
Over een plek waar iedereen leeft met maar 1 doel,
Dat je de ander van zijn haat en pijn bevrijdt.

Vertel me,
Dat sommige fantasieën ook in werkelijkheid bestaan,
En dat dit land niet alleen bestaat in verhalen,
Dat we ooit dat land bereiken gaan,
En dat we daar voor eeuwig zullen blijven stralen.

Om mij heen is veel overbodig,
waarmee ik bedoel,
Ik heb geen luxe spullen nodig,
voor een goed gevoel.
*************************************************************

Als ik het verdriet zie van anderen,
zie ik mijn gevoelens veranderen.

*************************************************************

Vaak te wild... onder het witte laken,
Is het wel goed, veel vrijen en weinig ruzie maken
Ben soms bang, dat ik je moet laten gaan
Terwijl ik huiver, jij in een ander bestaan.
Maar... Neem mij mee in jouw toekomst,
laat mij achter in jou boek
als ik soms maar terug mag komen
als een warme vlam...
zal ik je bewonderen voor eeuwigheid dan.

*************************************************************
Oud en jong,
Oude mensen en kinderen...
Verschillen van begin en eind....
Maar zonder begin is het einde zoek...
En zonder eind geen begin
De middenmoot is enkel touw..
Zonder omhaal gewoon volwassen...
Maar aan de eindjes zit het begin...
Om aan elkaar te passen...
Ze hebben de touwtjes in de hand...
De kinderen en de oude mensen...
Ze knopen de eindjes aan elkaar....
Met dromen en met hun eigen wensen...

*************************************************************

Zelfs de mooiste bloem kan niet zonder
af en toe een regenbui.

*************************************************************

De tijd vertikt mijn leven,
Mijn hart vertikt de tijd,
Als dat ding straks vertikt te leven,
tikt alleen nog maar de tijd.

*************************************************************
Ik ben dichter,
ik ben dichter bij het graf
dichter bij het graf dan gisteren,
toen stond ik er verder vanaf.
*************************************************************
Liefde is leven als een spin,
Jij maakt het web,
en ik loop er steeds weer in.
*************************************************************
Men heeft mij geleerd
Dat 1 uur 60 minuten duurt
En ook hebben ze mij geleerd dat 1 minuut 60 seconden duurt
Maar ze hebben mij niet geleerd
Dat 1 seconde zonder jou een eeuwigheid duurt.
************************************************************

http://members.home.nl/priority-one/gedichten.htm

Ik hou van mannen die verlangen naar mannen.
Ik hou van heren die heren begeren.
Ik hou van knapen die knapen ontknapen.
Ik hou van konthoeren met stoere contouren.
Ik hou van knullen met gulle lullen.
Ik hou van binken met flinke pinken.
Ik hou van de tussenbeense tenten van venten in de lente.
Ik hou van
Ik hou van
Ik hou van

'k Hou van kerels met speelse merels

Ik ben geen dichter maar meer een verhalenschrijver

ben daar nog niet aan toe gekomen moet dat stukje van dit forum nog doorlezen

De nacht was zacht.
Een kussen smoorde onze luide kussen.
We waren samen twee lichamen ineen
tot de zon weer scheen.