eenzaam en depressief
7 berichten
• Pagina 1 van 1
door SG21 » 28 jun 2011 01:11
Hallo iedereen
Ik open deze topic omdat ik me geen raad meer weet.
Ik ben 21 jaar en weet dat ik gay ben sinds....ik weet niet eens meer wanneer gewoon altijd. Ik viel altijd op jongens. Maar ik heb nooit een relatie gehad, geen sex of zoenen, niet eens handjes vasthouden. Niemand weet eigenlijk dat ik homo ben behalve 1 vriendin, maar we praten nooit over mijn gevoelens.Ik probeerde een keer uit de kast te komen,was toen 15 en ging met mijn ouders eerst praten over wat ze van homoseksualiteit vinden/denken, ze zeiden dat het iets onnatuurlijk is en als hun eigen kind ook homo zou zijn, ze gelijk hem uit het huis zouden zetten, mijn ouders zijn streng islamitisch. Dus na dat gesprek heb ik besloten om niet uit de kast te komen en gewoon te zwijgen over mijn gevoelens. Ik ben wel 2 keer verliefd geweest. Maar heb niks gedaan met mijn gevoelens omdat ik niks durfde te doen of te zegen. Nu ben ik 21, ik studeer en verder doe ik eigenlijk niks, door de weeks studeer ik en in de weekenden kijk ik alleen tv. Ik zie iedereen om mij heen relaties hebben, ze gaan uit en hebben naar hun zin. Behalve ik. Op mijn studie zitten wel leuke jongens en soms praat ik dan met hun, maar wanneer het klikt neem ik gelijk afstand, omdat ik bang ben dat ze er achter komen dat ik homo ben. Door die angst push ik iedereen van me weg, en doordat heb ik ook eigenlijk geen vrienden.
Er is een jongen op de uni. die ik al een tijdje leuk vond. Als we elkaar zagen op de gang of in de collegezalen dan kruisten onze blikken altijd. Maar wanneer hij dicht bij mij in de buurt was negeerde ik hem en deed ik alsof ik hem niet zag. Maar paar weken geleden kwamen wij in dezeflde groep terecht bij een project. De eerste dag deed hij gelijk aardig tegen mij en praatte hij over alles en nog wat me mij alsof ik hem al heel lang kende. Maar ik deed afstandelijk en boot,ik dacht dat hij dan mij zou gaan negeren, zoals de rest van de mensen tegen wie ik zo doe. De volgende dag deed hij weer aardig en sociaal. Door zijn gedraag vond ik hem nog leuker dan voorheen, en ik was dus helemaal verliefd geworden op hem, en waneer hij praate keek, nee staren is een betere woord, staarde ik hem de hele tijd aan. Ik werd bang. Bang dat hij zou achter komen dat ik gevoelens voor hem had. Dus na 1 week stopte ik met het project. Hij stuurde nog e-mail berichten, van warom ik niet meer kwam, maar ik heb geen enkele beantwoord...
Ik voel me nu echt stom, want wat als hij gewoon een aardige jongen was, en wou gewoon vrienden zijn, niet per se een homo die mij leuk vind.... Als er aan terug denk wordt ik gewoon moe van mezelf. Ik ben bang dat ik door dat soort gedraag voor altijd alleen blijf. Ik voel me zo depressief nu dat ik zelfs aan zelfmoord denk. Want echt gelukkig zal ik toch nooit worden en niemand zal van mij houden... Maar dan denk nee, de volgende dag zal het beter gaan, maar zo denk ik bijna mijn hele leven en het gaat niet beter juist slechter.
Dus geeft iemand een advies voor mij, zodat ik mijn leven kan beteren voordat het te laat is.
Ik open deze topic omdat ik me geen raad meer weet.
Ik ben 21 jaar en weet dat ik gay ben sinds....ik weet niet eens meer wanneer gewoon altijd. Ik viel altijd op jongens. Maar ik heb nooit een relatie gehad, geen sex of zoenen, niet eens handjes vasthouden. Niemand weet eigenlijk dat ik homo ben behalve 1 vriendin, maar we praten nooit over mijn gevoelens.Ik probeerde een keer uit de kast te komen,was toen 15 en ging met mijn ouders eerst praten over wat ze van homoseksualiteit vinden/denken, ze zeiden dat het iets onnatuurlijk is en als hun eigen kind ook homo zou zijn, ze gelijk hem uit het huis zouden zetten, mijn ouders zijn streng islamitisch. Dus na dat gesprek heb ik besloten om niet uit de kast te komen en gewoon te zwijgen over mijn gevoelens. Ik ben wel 2 keer verliefd geweest. Maar heb niks gedaan met mijn gevoelens omdat ik niks durfde te doen of te zegen. Nu ben ik 21, ik studeer en verder doe ik eigenlijk niks, door de weeks studeer ik en in de weekenden kijk ik alleen tv. Ik zie iedereen om mij heen relaties hebben, ze gaan uit en hebben naar hun zin. Behalve ik. Op mijn studie zitten wel leuke jongens en soms praat ik dan met hun, maar wanneer het klikt neem ik gelijk afstand, omdat ik bang ben dat ze er achter komen dat ik homo ben. Door die angst push ik iedereen van me weg, en doordat heb ik ook eigenlijk geen vrienden.
Er is een jongen op de uni. die ik al een tijdje leuk vond. Als we elkaar zagen op de gang of in de collegezalen dan kruisten onze blikken altijd. Maar wanneer hij dicht bij mij in de buurt was negeerde ik hem en deed ik alsof ik hem niet zag. Maar paar weken geleden kwamen wij in dezeflde groep terecht bij een project. De eerste dag deed hij gelijk aardig tegen mij en praatte hij over alles en nog wat me mij alsof ik hem al heel lang kende. Maar ik deed afstandelijk en boot,ik dacht dat hij dan mij zou gaan negeren, zoals de rest van de mensen tegen wie ik zo doe. De volgende dag deed hij weer aardig en sociaal. Door zijn gedraag vond ik hem nog leuker dan voorheen, en ik was dus helemaal verliefd geworden op hem, en waneer hij praate keek, nee staren is een betere woord, staarde ik hem de hele tijd aan. Ik werd bang. Bang dat hij zou achter komen dat ik gevoelens voor hem had. Dus na 1 week stopte ik met het project. Hij stuurde nog e-mail berichten, van warom ik niet meer kwam, maar ik heb geen enkele beantwoord...
Ik voel me nu echt stom, want wat als hij gewoon een aardige jongen was, en wou gewoon vrienden zijn, niet per se een homo die mij leuk vind.... Als er aan terug denk wordt ik gewoon moe van mezelf. Ik ben bang dat ik door dat soort gedraag voor altijd alleen blijf. Ik voel me zo depressief nu dat ik zelfs aan zelfmoord denk. Want echt gelukkig zal ik toch nooit worden en niemand zal van mij houden... Maar dan denk nee, de volgende dag zal het beter gaan, maar zo denk ik bijna mijn hele leven en het gaat niet beter juist slechter.
Dus geeft iemand een advies voor mij, zodat ik mijn leven kan beteren voordat het te laat is.
- SG21
- Aftastend
- Berichten: 7
- Geregistreerd: 27 jun 2011 23:18
door Steve » 28 jun 2011 01:54
Het lijkt me een moeilijk leven als je niet kunt zijn wie je bent, er is niemand die dat zal kunnen veranderen behalve jijzelf.
Doordat je niet kunt zijn wie je werkelijk bent sluit je je af voor alles wat maar enigszins als homoseksueel bestempeld zou kunnen worden, maar hiermee creëer je zelf ook je eigen eenzaamheid. Het is een gevolg, maar niet iets waar helemaal niets aan te doen valt.
Nu zeg ik niet dat je morgen uit de kast moet komen, dat is een proces waar je doorheen moet die voor de een langer duurt als voor de ander, maar een eerste stapje zou kunnen zijn dat je je vriend van de uni even terug mailt, gewoon even melden dat je met jezelf in de knoop zat en sorry zeggen dat je niets hebt laten horen van je. Je hoeft er verder niet op in te gaan, maar als hij je echt graag mag als een vriend, dan zal hij dit echt wel accepteren.
Je eenzaamheid veroorzaakt je depressiviteit, maar geloof mij, je wilt van de eenzaamheid af, niet van je leven!
Laat de moed niet zakken, je bent niet de enige! Sterkte
Doordat je niet kunt zijn wie je werkelijk bent sluit je je af voor alles wat maar enigszins als homoseksueel bestempeld zou kunnen worden, maar hiermee creëer je zelf ook je eigen eenzaamheid. Het is een gevolg, maar niet iets waar helemaal niets aan te doen valt.
Nu zeg ik niet dat je morgen uit de kast moet komen, dat is een proces waar je doorheen moet die voor de een langer duurt als voor de ander, maar een eerste stapje zou kunnen zijn dat je je vriend van de uni even terug mailt, gewoon even melden dat je met jezelf in de knoop zat en sorry zeggen dat je niets hebt laten horen van je. Je hoeft er verder niet op in te gaan, maar als hij je echt graag mag als een vriend, dan zal hij dit echt wel accepteren.
Je eenzaamheid veroorzaakt je depressiviteit, maar geloof mij, je wilt van de eenzaamheid af, niet van je leven!
Laat de moed niet zakken, je bent niet de enige! Sterkte
Heb je vragen of opmerkingen over het gayforum? PM mij dan
Gay winkel: http://www.gaystore.com
Kijk ook eens op http://www.homodating.nl
Gay winkel: http://www.gaystore.com
Kijk ook eens op http://www.homodating.nl
-
Steve - Moderator
- Berichten: 2108
- Geregistreerd: 11 dec 2002 13:51
- Woonplaats: Amsterdam
door Erez » 28 jun 2011 19:59
Beste S.,
Je verhaal klinkt me bekend in de oren. Er is maar één oplossing leef je leven zoals JIJ wil leven
.
Ik ben nu 35 jaar en het heeft mij ook heel veel bloed, zweet en tranen gekost. Ik was 21 toen ik het mijn ouders vertelde wat zeer vervelend is uitgepakt. Tot op heden heb ik nog altijd geen contact met mijn vader en sinds hun scheiding +/- 8 jaar geleden heb ik een hele goede band gekregen met mijn moeder en stiefvader. Het heeft wel littekens achtergelaten maar je komt er sterker uit.
Echt waar S. ga je gevoel achterna, laat dit door niemand of wat dan ook afnemen. LEEF en ben eerlijk met jezelf dan dan komt het helemaal goed (ook al lijkt het op dit moment niet zo)
Succes!
Je verhaal klinkt me bekend in de oren. Er is maar één oplossing leef je leven zoals JIJ wil leven
.Ik ben nu 35 jaar en het heeft mij ook heel veel bloed, zweet en tranen gekost. Ik was 21 toen ik het mijn ouders vertelde wat zeer vervelend is uitgepakt. Tot op heden heb ik nog altijd geen contact met mijn vader en sinds hun scheiding +/- 8 jaar geleden heb ik een hele goede band gekregen met mijn moeder en stiefvader. Het heeft wel littekens achtergelaten maar je komt er sterker uit.
Echt waar S. ga je gevoel achterna, laat dit door niemand of wat dan ook afnemen. LEEF en ben eerlijk met jezelf dan dan komt het helemaal goed (ook al lijkt het op dit moment niet zo)
Succes!
- Erez
- Newbie
- Berichten: 4
- Geregistreerd: 13 jun 2011 12:24
door Bink » 29 jun 2011 00:24
Ben jij hier mijn leven aan het vertellen of zo?
Ik ben ook altijd homo geweest.
Ik werd meteen aan de deur gezet na outing. Even streng katoliek milieu als jouw streng islamitisch milieu. Je deed er dus heel goed aan thuis niet uit de kast te komen. Vergeet dat maar. Focus alleen op je studie en word zo onafhankelijk mogelijk.
Ik werd op 21 ook smoor op een uni-medestudent. 'n Inlieve voetballer, maar dan echt inlief, inlief, inlief,.... Ik zat in zijn ploeg. Ik stond ook heel afwijzend tegenover hem. Een keer werweet hij het me en nadat ik hem had gezegd waarop het stond, vond hij daar helemaal niets aan. Even lief als voorheen, zelfs nog liever. Ik ben 15 jaar lang in de gay-wereld uitgegaan terwijl ik alleen aan hem dacht. In de gay wereld liet ik de mooiste dingen aan mij voorbijgaan, terwijl ik aan hem dacht. Ik heb hem aan zijn lief geholpen met wie hij getrouwd is, enz, enz.... en nog altijd trouwens, maar dat is een ander verhaal. Ik zeg alleen dat ik ooit zo erg zijn lof heb gezongen dat zij smoor op hem werd. Ik kreeg een klinkende zoen van HEM, 'n zoen om nooit te vergeten.
Mijn obsessie met hem ging pas tanen toen ik mijn huidig vriendje ontmoette, van wie ik kilometers en kilometers gescheiden woon door allerlei idiote verhuizingen voor het werk.
Met jou komt het goed. Je moet alleen studeren nu. Je blijft heus niet alleen.
Ik ben ook altijd homo geweest.
Ik werd meteen aan de deur gezet na outing. Even streng katoliek milieu als jouw streng islamitisch milieu. Je deed er dus heel goed aan thuis niet uit de kast te komen. Vergeet dat maar. Focus alleen op je studie en word zo onafhankelijk mogelijk.
Ik werd op 21 ook smoor op een uni-medestudent. 'n Inlieve voetballer, maar dan echt inlief, inlief, inlief,.... Ik zat in zijn ploeg. Ik stond ook heel afwijzend tegenover hem. Een keer werweet hij het me en nadat ik hem had gezegd waarop het stond, vond hij daar helemaal niets aan. Even lief als voorheen, zelfs nog liever. Ik ben 15 jaar lang in de gay-wereld uitgegaan terwijl ik alleen aan hem dacht. In de gay wereld liet ik de mooiste dingen aan mij voorbijgaan, terwijl ik aan hem dacht. Ik heb hem aan zijn lief geholpen met wie hij getrouwd is, enz, enz.... en nog altijd trouwens, maar dat is een ander verhaal. Ik zeg alleen dat ik ooit zo erg zijn lof heb gezongen dat zij smoor op hem werd. Ik kreeg een klinkende zoen van HEM, 'n zoen om nooit te vergeten.
Mijn obsessie met hem ging pas tanen toen ik mijn huidig vriendje ontmoette, van wie ik kilometers en kilometers gescheiden woon door allerlei idiote verhuizingen voor het werk.
Met jou komt het goed. Je moet alleen studeren nu. Je blijft heus niet alleen.
Geen mandekking zonder condoom
-
Bink - Post Lord
- Berichten: 3802
- Geregistreerd: 14 okt 2004 22:23
door SG21 » 30 jun 2011 23:11
dank jullie wel voor jullie opmerkingen. Ik zal proberen positief te blijven en wat van mijn leven te makken. Hoewel ik het helemaal niet zeker ben of alles wel goed uit gaat pakken of niet.
Ik heb die jongen nog geen bericht gestuurd ik weet niet of ik dat wel moet doen, het is al zomervakantie, ik weet niet of het wel zo veel zin geeft. Morgen laatste dag op de uni misschien kom ik hem tegen ergens...
Ik heb die jongen nog geen bericht gestuurd ik weet niet of ik dat wel moet doen, het is al zomervakantie, ik weet niet of het wel zo veel zin geeft. Morgen laatste dag op de uni misschien kom ik hem tegen ergens...
- SG21
- Aftastend
- Berichten: 7
- Geregistreerd: 27 jun 2011 23:18
door KinKy » 01 jul 2011 16:35
Ik hoop dat je dit leest en vandaag nog!!
Allereerst ga je leven leiden en niet wat de islam of jouw ouders willen (je meldt niet hoe jou punt is inzake de islam). Dat ben je verplicht naar jezelf toe. Maak 't leuk en doe 't desnoods voor mij (figuurlijk).
Je hebt 't elementaire recht te zijn wie en wat je bent en leef ernaar. Omdat er toevallig een paar mensen zijn die er andere denkbeelden op na houden mag je ze niet kwalijk nemen. Je moet 't jezelf kwalijk nemen dat je naar hun denkbeelden leeft en niet naar die van jezelf.
Verder gewoon die jongen terugmailen. Daar heeft hij recht op, hij doet moeite voor jou en dan ben jij zo asociaal om dat niet te beantwoorden. Ik zou je zelfs adviseren hem wat meer uitleg te geven omtrent je gevoelens en je problematiek. Daarmee ben je eerlijk en geef je iemand de kans om je een helpende hand te geven. Dan doet 't er niet toe of iemand homo is of niet, da's niet de issue. Maak dat duidelijk aan hem en wees eerlijk. Het gaat er niet om wat je bent maar wie je bent!!!! Toon dat en recht je rug en neem hem in vertrouwen. Probeer maar want als 't uiteindelijk mislukt kun je de eer aan jezelf houden en in de wetenschap dat je iemand in vertrouwen genomen hebt heb je een heel belangrijke stap naar jezelf gezet.
En dat de universiteit eropzit is een regelrechte lulsmoes. Zeker kun je hem ergens tegen komen sowhat...
Als laatste zou ik je 1 ding zeker aanraden en dat betreft morgen (zaterdag2 juli) de Roze zaterdag in Groningen. Ga erheen en echt absoluut doen, want dat is het centrum om je gevoelens te kunnen uiten en mensen ontmoeten (zeker zullen er ook moslimhomo's zijn) . Daar kun je met mensen praten en zien hoe anderen zoiets als jou opgelost hebben. Ik zou je er bijna naar toe willen slepen omdat die dag met name voor gasten als jou in 't leven is geroepen. Verzin een smoes en stap op de trein, maar ga.
Je hoeft er niet te gaan stappen of anderzins en er zullen echt geen orgies en allemaal andere onzin zijn.
DAT IS JOUW DAG
Allereerst ga je leven leiden en niet wat de islam of jouw ouders willen (je meldt niet hoe jou punt is inzake de islam). Dat ben je verplicht naar jezelf toe. Maak 't leuk en doe 't desnoods voor mij (figuurlijk).
Je hebt 't elementaire recht te zijn wie en wat je bent en leef ernaar. Omdat er toevallig een paar mensen zijn die er andere denkbeelden op na houden mag je ze niet kwalijk nemen. Je moet 't jezelf kwalijk nemen dat je naar hun denkbeelden leeft en niet naar die van jezelf.
Verder gewoon die jongen terugmailen. Daar heeft hij recht op, hij doet moeite voor jou en dan ben jij zo asociaal om dat niet te beantwoorden. Ik zou je zelfs adviseren hem wat meer uitleg te geven omtrent je gevoelens en je problematiek. Daarmee ben je eerlijk en geef je iemand de kans om je een helpende hand te geven. Dan doet 't er niet toe of iemand homo is of niet, da's niet de issue. Maak dat duidelijk aan hem en wees eerlijk. Het gaat er niet om wat je bent maar wie je bent!!!! Toon dat en recht je rug en neem hem in vertrouwen. Probeer maar want als 't uiteindelijk mislukt kun je de eer aan jezelf houden en in de wetenschap dat je iemand in vertrouwen genomen hebt heb je een heel belangrijke stap naar jezelf gezet.
En dat de universiteit eropzit is een regelrechte lulsmoes. Zeker kun je hem ergens tegen komen sowhat...
Als laatste zou ik je 1 ding zeker aanraden en dat betreft morgen (zaterdag2 juli) de Roze zaterdag in Groningen. Ga erheen en echt absoluut doen, want dat is het centrum om je gevoelens te kunnen uiten en mensen ontmoeten (zeker zullen er ook moslimhomo's zijn) . Daar kun je met mensen praten en zien hoe anderen zoiets als jou opgelost hebben. Ik zou je er bijna naar toe willen slepen omdat die dag met name voor gasten als jou in 't leven is geroepen. Verzin een smoes en stap op de trein, maar ga.
Je hoeft er niet te gaan stappen of anderzins en er zullen echt geen orgies en allemaal andere onzin zijn.
DAT IS JOUW DAG
beetje kink is erg geil
-
KinKy - Post Lord
- Berichten: 3103
- Geregistreerd: 09 maart 2003 15:10
- Woonplaats: 't noorden..
door SG21 » 30 sep 2011 19:41
Ik wil als eerst even sorry zegen dat ik zo lang niet gereageerd heb. Had geen tijd maar heb wel jullie adviezen gelezen. en daarvoor wil ik jullie bedanken dat jullie toch de moeite hadden genomen om op mij post te reageren.
Ik heb die jongen waar over ik had, nog gemaild. Ik vroeg waar hij nu is en wat hij doet, want ik kon hem nergens zien dit jaar. Het bleek dat hij is gestopt met studeren en wil 1 jaar iets anders doen. Hij twijfelde ook er over of hij überhaupt nog terug komt. Dat vond ik wel jammer en ik had ook mezelf verontschuldigd dat ik zomaar niks van mezelf heb laten horen. Hij vond het niet erg en geeft mij gewoon veel succes gewenst en zei dat hij eens langs gaat komen, maar hij geeft dat nog niet gedaan. Ik voel me nu wel een beetje opgelucht dat ik die mail heb gestuurd, ook al zie ik hem niet meer. Ik probeer nu wat meer socialer te zijn op de uni. En heb ook paar mensen met wie ik omga. Er is ook een andere jongen die ik altijd in de bus of in de trein zag. Hij loopt altijd met mij samen naar de station en we zitten ook altijd naast elkaar in de colleges. Hij is echt aardig. Ik weet niet of hij homoseksuele gevoelens geeft of bi is. Want hij geeft wel een vriendin, maar hij doet veel aardiger dan de rest, dat vind ik wel beetje verdacht, en als ik naast hem zit dan raakt zijn been of voet altijd de mijne zelfs waneer ik beetje anders ga zitten dan toch raakt hij mij aan soort vanm "per ongeluk" en ook als ik tegen hem praat komt hij heel erg dicht bij me staan en kijkt veel te lang naar mij, zelf wanneer ik al klaar ben met praten kijkt hij mijn richting, is dat wel gewoon?. Maar maakt niet uit hij is aardig en daar gaat het om, hopelijk kan ik wel met hem bevriend blijven (en stiekem meer). Maar ik heb nog niks verteld over mezelf tegen hem, daar wacht ik nog wel mee, misschien totdat het uit is met zijn vriendin of zo.
Ik heb die jongen waar over ik had, nog gemaild. Ik vroeg waar hij nu is en wat hij doet, want ik kon hem nergens zien dit jaar. Het bleek dat hij is gestopt met studeren en wil 1 jaar iets anders doen. Hij twijfelde ook er over of hij überhaupt nog terug komt. Dat vond ik wel jammer en ik had ook mezelf verontschuldigd dat ik zomaar niks van mezelf heb laten horen. Hij vond het niet erg en geeft mij gewoon veel succes gewenst en zei dat hij eens langs gaat komen, maar hij geeft dat nog niet gedaan. Ik voel me nu wel een beetje opgelucht dat ik die mail heb gestuurd, ook al zie ik hem niet meer. Ik probeer nu wat meer socialer te zijn op de uni. En heb ook paar mensen met wie ik omga. Er is ook een andere jongen die ik altijd in de bus of in de trein zag. Hij loopt altijd met mij samen naar de station en we zitten ook altijd naast elkaar in de colleges. Hij is echt aardig. Ik weet niet of hij homoseksuele gevoelens geeft of bi is. Want hij geeft wel een vriendin, maar hij doet veel aardiger dan de rest, dat vind ik wel beetje verdacht, en als ik naast hem zit dan raakt zijn been of voet altijd de mijne zelfs waneer ik beetje anders ga zitten dan toch raakt hij mij aan soort vanm "per ongeluk" en ook als ik tegen hem praat komt hij heel erg dicht bij me staan en kijkt veel te lang naar mij, zelf wanneer ik al klaar ben met praten kijkt hij mijn richting, is dat wel gewoon?. Maar maakt niet uit hij is aardig en daar gaat het om, hopelijk kan ik wel met hem bevriend blijven (en stiekem meer). Maar ik heb nog niks verteld over mezelf tegen hem, daar wacht ik nog wel mee, misschien totdat het uit is met zijn vriendin of zo.
- SG21
- Aftastend
- Berichten: 7
- Geregistreerd: 27 jun 2011 23:18
7 berichten
• Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gay Forum - Algemeen
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten
