We leven tegenwoordig in een echte consumptiemaatschappij. Kledingkasten worden elk seizoen leeggehaald en in een grote zak afgevoerd. Als je lichaam opgebruikt is spuit je er wat in of trek je het strak en plastic fantastic zo goed als nieuw. Ben je je huisdier zat dan is daar altijd de dierenopvang, kinderboerderij of gewoon het bos. Het is consumeren of creperen.

Maar wat echt het toppunt is is het consumeren van liefdes en vriendschappen. Zelfs relaties hebben een uiterste houdbaarheidsdatum met een waarde die zo maar ineens verlopen kan zijn. Wat mij bij zulk soort consumenten het meest kan irriteren is
als mensen zelf bewijzen geen goede vriend te zijn en dat dan zo gaan draaien en origamien dat het papier van hun verraad een mooie zwaan is geworden en jij degene bent die hem door de papierversnipperaar haalt.

Zo had ik een stel vrienden die me: lieten zitten voor een afspraak, op msn meestal pas reageerden als ik de eerste zin tikte, niet op mijn verjaardag kwamen terwijl ik wel op die van hen was geweest (en later ook niet echt een poging ondernamen om alsnog langs te komen). Nu had ik het nogal druk de afgelopen tijd, dus was er even niet zoveel contact van mijn kant. Wat je raadt het al automatisch geen contact what so ever betekende. En dat kreeg ik dus ff te horen. En voordat ik het wist hadden ze me al over de zeik en zei ik van vriendschap? Ik had niet door dat je energie in me investeerde om het een vriendschap te noemen. En uiteraard de frustratie lag meteen bij mij. F*c kit! Zulke gelegenheidsvriendschappen ben ik dus liever kwijt dan rijk. Ik ben geconsumeerd, de houdbaarheidsdatum van onze vriendschap was verstreken en ik voel heel rebels niet eens de drang om hem te gaan recyclen.

Wat wel nuttig is is dat ik nu slechte vriendschappelijke produkten en relatie diensten beter kan herkennen. Die laat ik in the grocery of love & friendship dus lekker in het koelversvak liggen en stop de langer houdbare in mijn winkelwagentje. Voor mij geen snelle consumptie meer maar duurzame goederen.

Gelukkig heb ik de vertrouwde vriendschappen zonder houdbaarheidsdatum nog over. Soms liggen ze iets langer op de plank, maar als je ze weer afstoft dan zijn ze weer zo goed als nieuw.

Dat echte vriendschappen door onze consumptie maatschappij stilaan een museumstuk aan het worden is.

er zijn meer vrienden dan we kennen!!

Ik denk dat je je vrienden moet zoeken met een kaars. Maar de vrienden die je dan vind, die zijn goud waard.

luco schreef:Soms is het wel lekker om even je gal te spuwen. Dat heb je duidelijk gedaan, ik hoop dat het oplucht. Nu weer verder gaan en vergeet die zogenaamde vriendschap nou maar, het is het niet waard om er verder nog bij stil te staan en je energie er in te stoppen. Die kun je beter stoppen in je echte vrienden, want die zijn er gelukkig ook.Die andere komen zichzelf ooit toch nog wel tegen. Geloof me

Hoop je, maybe leven die gasten in zo'n wereld van zichzelf goed vinden ed.

Qty schreef:Ze zijn zo met zichzelf bezig dat al het andere gewoon niet opvalt. En ik zie dit gedrag dus steeds vaker.

Zie je dat er pas na, of zie je dat ook al tijdens de vriendschappen dan?

Qty schreef:Ik zie het meestal pas nadat ik ze een tijdje ken ...

Ja, maar dat is logisch. Dan leer je iemand pas kennen. Maar wat doe je dan?

Qty schreef:Eerst mezelf ervan verzekeren dat ik mij niet vergis (WRONG) en dan uiteindelijk de brui eraan geven

Waarom is dat verkeerd, om eerst naar jezelf te kijken, dat is volgens mij wel de beste optie om eerst te doen.

Als je de brui eraan geeft. Is dat dan ook heel definitief?

IDD

luco schreef:In moeilijke tijden leer je pas wie je echte vrienden zijn
(bekende zin maar blijkt steeds weer waar te zijn)

Je lijkt wel een oude vent