Ik ben niet echt een kat-uit-de-boom-kijker, hoewel ikzelf niet vaak zelf contact leg. Zodra het contact is gelegd (meestal door de andere en veel minder door mij), ga ik gemakkelijk met mensen om en ik stap vrij onbevangen op nieuwkomers af.

Ik tracht zo vriendelijk mogelijk te zijn. Ik vind het een eer als iemand me goed genoeg vindt om me aan te spreken. En ik kijk naar zijn kruis (1) en naar zijn kont en naar zijn snuit en naar zijn benen en hoe hij uit zijn bek ruikt, enz, enz, enz,..., maar laat het contact nooit daarven afhangen, ook niet in een gay kroeg



(1) Alle mannen zijn package watchers http://www.kottke.org/07/03/men-look-at-crotches

Omdat ik dan naar bed moet voor mijn beauty-sleep, maar altijd interessantere dingen te doen vind. En omdat ik aan wat anders wil denken wanneer ik naar bed ga, anders blijf ik de hele nacht over dezelfde dingen malen en geraak ik niet in slaap. En wanneer ik niet in slaap geraak, ga ik woelen in mijn bed. En dan is mijn bed helemaal afgebroken 's morgens. Meubilair redden van de vernieling.

Over van alles maal ik. Vooral over mijn werk. Wanneer ik de indruk krijg dat ik ergens in de loop van de dag wat vergeten ben, ben ik niet meer te houden. Dan blijkt steeds de dag erna dat alles OK was, maar de avond zelf kan ik het me niet meer herinneren. Dan denk ik: "Zeg vent, doe eens wat nuttigs. Ga eens wat posten op het gayforum." Er moet wat schelen aan mijn kort geheugen, denk ik dan. Afijn, ik weet het niet.