Hallo, sorry dat ik hier kom met mijn vraag, jullie krijgen vast al genoeg van deze vragen, maar ik word helemaal gek van de twijfel.

Ik ben een meisje (vrouw) van bijna 20 jaar en heb altijd gedacht dat ik op mannen viel. Ik heb nog nooit een lange relatie gehad, wel met een paar jongens gezoend en met ze uitgegaan.
Van mijn vijftiende tot mijn zeventiende ben ik misbruikt, hierdoor had ik ook (tijdelijk) geen interesse in jongens, dacht dat ze allemaal niet te vertrouwen waren. Mijn moeder heeft in die tijd eens gevraagd of ik niet lesbisch was, omdat ik nooit vriendjes mee naar huis nam. Ik heb dit niet serieus genomen, dacht dat het misbruik de reden was dat ik geen vriendjes wilde, maar zij wist hier niks vanaf.

Het misbruik heb ik nooit verwerkt, ik heb er 4 jaar mee rondgelopen toen ik besloot naar een psycholoog te gaan, hier heb ik 3 sessies gelopen, toen heeft zij mij doorverwezen naar een psycho-therapeut, waar ik nooit geweest ben. Het hele verhaal van mijn misbruik is er nooit uitgekomen en ik voelde er toch niks voor om het aan een vreemde te vertellen.

Dat ik nooit relaties heb gehad, schreef ik toe aan het misbruik, ik dacht dat ik er nog niet aan toe was. Ook ben ik sinds mijn 16e niet meer verliefd geweest.
Sinds een tijdje ben ik aan het denken gezet over biseksualiteit. Ik kijk op straat wel naar mooie jongens, maar moet er niet aan denken om later met een jongen samen te wonen. Daarentegen kijk ik op straat niet naar meisjes, maar kan ik me heel goed voorstellen om met een vrouw samen te wonen. Ik heb ook altijd interesse gehad voor vrouwen die bekend zijn, altijd heb ik een vrouw bewonderd of gerespecteerd, nooit een man.

Ik word nu helemaal gek van de twijfel, val ik op jongens en meiden, of "gewoon" op jongens en is dit een of andere fase in mijn leven?

Ik hoop dat jullie me wat meer inzicht kunnen geven in mijn situatie, want ik heb het al zovaak doordacht en opgeschreven, maar het blijft een raadsel voor mij. Ik wil nu wel graag een uitkomst weten zodat ik ermee verder kan.

Alvast bedankt voor het lezen...

Liefs

Ik kan mij heel goed voorstellen dat jij liever met een vrouw samenwoont dan met een man. Vrouwen zullen voor jou veiliger zijn dan mannen, toch?

Na het misbruik tijdelijk geen interesse hebben in jongens lijkt mij ook niet echt een teken van biseksualiteit. Net zo min als een vrouw bewonderen en/of respecteren in plaats van een man.

Maar Bink heeft gelijk, alleen jijzelf kunt antwoorden geven op jouw vragen.
Ik kan mij zo voorstel dat het onderzoeken van je gevoelens echter lastig is zolang je het misbruik nog niet verwerkt hebt.
Ik weet dat het moeilijk is om professionele hulp te zoeken maar ik denk dat zeker met zoiets ingrijpends als misbruik het belangrijk is dat je het leert te verwerken. Dit betekent echter wel 'met de billen bloot' bij een vreemde en dat kan heel moeilijk zijn, neem dat maar van mij aan.
Maar op een gegeven moment ontdek je dat het langzaamaan beter gaat.

Heel veel succes en ik hoop dat je antwoorden vind die je zoekt.