Ik zit met een groot probleem. Ik ben namelijk smoorverliefd op m'n beste vriend. Ik ken hem pas een half jaar maar we zijn al snel ongelooflijk close geworden. We zitten zowat elke seconde van de dag bij elkaar en doen praktisch alles samen.

Het enige probleem is dat ik 100 % bi ben, en hij zeg maar in een twijfelfase zit. Ik heb al van alles subtiel geprobeert om hem net dat kleine duwtje te geven wat ie nodig heeft. Maar soms krijg ik echt geen hoogte van hem hoe de situatie nu is. Ik masseer hem bv wel eens en dan geeft ie ook toe dat ie dat lekker vond. Laatst lag ie in zn boxer toen ik zn benen masseerde en toen zag ik dat ie een erectie kreeg.

In de 'grote wereld' heeft ie een beetje de reputatie als een rokkenjager, maar als ie bij mij is is ie heel iemand anders. Ik kan hem echt 'raken' zeg maar. Ik krijg het gevoel alsof ie alleen zichzelf kan zijn wanneer hij bij mij is.

Maar het probleem is dat we het er nooit over hebben. We geinen wel eens over dat we homo zijn ofzo maar hebben het er nooit serieus over gehad. Ik wilde dit wel, maar was bang dat het verkeerd uit zou pakken. Soms doet ie dingen, waarvan ik denk dat we diezelfde avond nog in elkaars armen zouden liggen...maar soms zegt of doet ie weer dingen wat weer precies het tegenovergestelde daarvan is. Hij weet niet zo goed wat hij wil.

Hij is nou 2 weken op vakantie, en aangezien we altijd onafscheidelijk zijn geweest lijken dit de 2 langste weken van heel mn leven. Ik stuur hem elke dag trouw een mailtje..hoewel hij geen internetcafe heeft daar..en stuur hem elke dag een smsje..waarop hij eens in de zoveel dagen reageerd.

Vanochtend werd ik vrolijk wakker met nog een smsje van hem, maar hier stond iets in wat ik echter niet begreep dat ie naar mij zou sturen. Hij schreef dat hij een nieuwe vakantieliefde had gevonden, een "leuke meid". Ik was er heel de ochtend van over de zeik. Hij vroeg ook doodleuk hoe het met mij in de liefde was. En dat zijn dan weer van die dingen die ik niet van hem snap.

We hebben besloten om volgend jaar met onze families samen naar Spanje op vakantie te gaan. En ik heb er enorm zin in. Maar tegelijkertijd ben ik ongelooflijk bang dat hij daar iemand zal ontmoeten (daar heeft ie nooit moeite mee gehad) en dat ik me dan helemaal ga opvreten als ik ze samen zie..terwijl ik maar een vrolijk gezicht moet behouden.

Ik weet niet wat ik moet doen, gewoon samen met hem op vakantie gaan? Verder kijken of ik nóg verder kan gaan dan die massages en hem de grens over schoppen? Het hem misschien zelfs vertellen en een hele boel riskeren?

Geloof me, de dingen die we samen doen zijn ook niet van die dingen die elke hetero zou toelaten. Hij wil alles alleen met me doen. We hebben samen veel vrienden gemeen..maar met mij wil hij altijd alleen zijn. Ook vallen we soms wel eens knuffelend in slaap, wat ik geweldig vind.

Ik krijg alleen geen hoogte van de situatie. Ik voel me net een jojo. Ik kan niet wachten tot ie weer thuis is, want ik heb hem zo ongelooflijk gemist. Ik heb zat vrienden waarmee ik op kon trekken, maar niemand lijkt nog boeiends genoeg als hij niet in de buurt is. Het klinkt heel bot maar ik kan het niet uitleggen. Net alsof ik zonder hem niet mezelf kan zijn. Ik weet alleen niet of ik het allemaal kan aanhoren over z'n nieuwe vakantieliefde. Soms vertel ik mezelf dat hij soms van die rare streken heeft, omdat ie denkt dat ik ook hetero ben en bang is dat ik hem anders als homo af zou schrijven ofzo.

Ik voel alleen alsof er toch iets is tussen ons. Ik bedoel, hoeveel maten vallen nou samen knuffelend in slaap en masseren elkaar? Ik weet dat ik niet een goeie vriendschap verwar met liefde, want vooral nu hij er niet is..lijkt mijn wereld kapot. Iedereen doet van alles om me op te vrolijken, maar ik mis hem als een gek en ik ga er aan kapot. Toen hij mij vertelde over z'n zogenaamde 'vakantievriendin' heb ik gelijk een oude vriendin van me opgezocht, en iets heel stoms gedaan. Ik dacht dat het was om hem jaloers te maken, maar achteraf wilde ik het gewoon heel graag.

Het voelt alleen zo wreed. In heel mijn leven ben ik nog nooit echt verliefd geweest op een jongen. Ik heb altijd gedacht dat ik wellicht nooit verliefd zou worden op een jongen. En uitgerekend de ENE persoon wie ik het liefst heel mn hart zou geven..moet het m'n beste vriend zijn.

Ik weet niet meer waar ik het moet zoeken. Ik ben echt blij dat ik dit forum heb gevonden en ik hoop dat jullie het zullen begrijpen. Alvast bedankt voor jullie hulp.

ik snap wat je bedoelt. ik ben deze zomer met een klasgenoot van me naar tunesie gegaan op vakantie en we sliepen in 1 (wel 2 persoons) bed omdat er geen andere kamers waren en ik zag hem een keer met een stijve toen ik in een boxershort rondliep en hij checkt steeds naar mij.

hij is een fucking mooie jongen en ik zou zo verliefd op hem kunnen worden, maar omdat hij ook 1 van me beste matties is wil ik toch ook oppassen. Vergeet niet dat vriendschap het belangrijkste in het leven is. Net als bij die mattie van jou, twijfel ik over hem omdat hij constant over vropuwen praat en een echte player is.

waarom ga je niet een avond flink zuipen en als jullie allebei kapotdronken zijn hem zoenen en sexen.. zijn wel meer "heteros" die dat doen.en zeg hem dan gelijk de waarheid. de volgende dag dan zijn reactie afwachten.

ohja, dat ie t ook met een chick doet, moet je je niet druk om maken. jullie zijn toch bi? dan is het logisch dat ie een vakantievriendin heeft, en ik zou niet jaloers zijn..wees juist blij voor hem als je een vriend van hem bent.

blowen kan ook ja heb toen een paar jaar geleden met een heterovriend van me gezoend

makkelijker gezegd dan gedaan. zoals ik al zeg, ik wil niet onze vriendschap op het spel zetten. voor zover we allebei weten zijn we hetero en homo's zijn 'vies'..
maar je wil niet weten hoe vaak ik heb getwijfeld om hem op te geilen toen we dronken waren en alleen in de kamer, maar k vind het moeilijk om het initiatief te nemen. wat zou jij gedaan hebben.