Even geleden,op een Zaterdagmiddag,ontving ik een smsje van Pim.Pim was een vriendje van mij.Hij woont samen met zijn partner Piet in Rotterdam,je weet wel,dat stadje met die enorme dildo in het midden.Pim en Piet zijn zeer aan elkaar gehecht.Ze houden van elkaar.En dat hechten doen ze nu al zo'n 3 jaar.Ik ken Pimmetje al heel lang.Hij heeft jaren geleden bij mij gewoond maar dat liep,om bepaalde reden,fout.Mijn eigen domme schuld,dat wel.Sindsdien bleef er wel steeds kontakt tussen ons.Pim is even in de dertig nu.Enigsinds getint,sprekende donkere ogen,donker haar en een mooi lichaam.Wanneer Pim boos is,is hij op z'n mooist.Dan lijkt het alsof je verschroeit onder zijn vurige blikken.Zijn lach is absoluut onweerstaanbaar.Je smelt ter plekke.Hij is het type jongen die,wanneer hij ergens een vertrek binnen gaat waar veel mensen aanwezig zijn,alle aandacht naar zich toe trekt.En krijgt,want hij heeft uitstraling.Piet,zijn vriend, is op de hoogte van van ons verleden en ziet Pimmetje dan ook liever niet in mijn omgeving maar Pim trekt zich daar niet zo veel van aan.Er heerst bij mij zo'n alles kan en alles mag'sfeertje en dat bevalt hem nu eenmaal.
Ik was gek met Pim,dat moge duidelijk zijn.We vreeen er dan ook,ondanks zijn vaste relatie,lustig op los en oefenden altijd de laatste kunstjes en standjes,die we op porno dvd's of andere media waren tegen gekomen,in het echt.Dat oefenen deden we bij mij thuis en zo ging dat al jaren.Piet weet dat niet,dat spreekt voor zich.Dat moet ook strikt geheim blijven ervan uitgaande dat Piet niet met onze spelletjes akkoord is.
De tekst van Pim's smsje was sterk erotisch van inhoud en ik wist na het lezen ervan dat er iets te gebeuren stond.Praten kon niet want Piet was thuis,dus werdt er zeer druk heen en weer gesmst.Ik vind dat altijd een hoop gedoe met die kleine toetsje en je hebt er niets aan dus schreef ik dat ik ermee ging stoppen.Even later belde Pim mij op.Hij was ondergedoken in het berghok achter in de tuin en kon zodoende voor korte tijd vrijuit praten."Kom je vanavond naar mij toe?Piet gaat om kwart over 10 de nachtdienst in.Dan hebben we de hele nacht voor ons twee.Pak maar een taxi.Ik betaal wel".De nood was kennelijk hoog.Ik zei hem dat ik het niets vond."Het is gevaarlijk.De buren zullen me zien.Ik doe het niet".Pimmetje hield vol."Nee,ik trek alle gordijnen dicht en jij moet geen sporen achterlaten.Je sigarette peuken trekken we door de wc"."Hij zal me ruiken".Ik probeerde nog te ontkomen.Te vergeefs.Het was een dwaas en gevaarlijk idee maar hoemeer ik er over na dacht,hoe leuker ik het begon te vinden.Ik werd er super opgewonden van."Ok,ik kom.Maar dan met de trein.Jij moet me van het station komen halen".Een taxi vond ik te bizar en ik woon vlak bij het station dus geen probleem.Pim vond het best."Bel me dan als je Rotterdam binnen komt.Dan ga ik alvast rijden".Ik pakte de stoptrein van kwart voor tien en zou dan volgens het spoorboekje om tien voor half elf in Rotterdam zijn.Ondertussen was ik helemaal om.Ik vond het een pracht plan.De hele nacht bij elkaar in het hol van de leeuw.Pure spanning en sensatie.Toen ik het station uitliep stond Pimmetje al te wachten.Hij straalde."Ik vind het heerlijk dat je er bent.En het is nog zo vroeg.We hebben zeeen van tijd".Na een snelle kus en het nodige gefrunnik aan elkaars lijf ging het met spoed richting Pim's huis.Op de hoek van de straat waar hij woonde moest ik uitstappen."Jij moet hier wachten tot ik binnen ben.Dan trek ik eerst alles dicht.Anders ziet de buurman je.Als ik je het sein veilig geef loop je achterom naar de achterdeur.Daar laat ik je snel binnen".10 minuten later ging mijn mobiel over.Het was veilig.Intussen was het al vrij duister geworden en als een dief in de nacht sloop ik door het steegje,gelegen aan de achterkant van de woningen,naar de tuindeur van Pim's woning.Daar stond hij te wachten,breed lachend."Snel naar binnen"siste hij."Jesus Pim,wat is dit geil zeg.Waar zijn we mee bezig in godsnaam?Als dit uitkomt zou ik niet weten hoe je je eruit moet lullen"."Het komt niet uit.Als jij geen sporen achterlaat en zorgt dat je om zeven uur weg bent gaat alles goed".
We waren allebij volledig in extase.Zoveel emotie's,genoeg voor een heel leven,samen geperst in een nacht.Lachen,praten,huilen en vrijen zoveel we konden.Samen,tot de ochtend gloorde.Tot dat we moe en uitgeput in elkaars armen in slaap vielen.Om zeven uur die zondagochtend ging de wekker af.Het was tijd om afscheid te nemen.Een vluchtige kus in een donkere slaapkamer."Zie je gauw weer"hoorde ik nog.Zo stil als ik kon de deur uit,mijn voetstappen gedempt door het natte gras van de plansoentjes en groenstroken.Verdwaast zwierf ik door de nog slapende stad.Niemand,helemaal niemand te zien of te horen.De tram die mij naar het station moest brengen zou pas over een uur rijden.Mijn gedachten,niet te beschrijven of onder woorden te brengen.Extase.Tranen.Euforie.Totale euforie.Wat was er toch met me gebeurd.We hadden wel meer samen gekken dingen gedaan,maar nu,zoals nu was het nooit tevoren geweest.Zo slenterde ik voort.Kwart over acht,de eerst tram naar huis,weg van Pim.En dan de trein.Weg van Pim,steeds verder en verder.Een onoverbrugbare afstand.

Niks moois aan, weer typisch eigenlijk, der wordt iemand bedrogen en men vind het een mooi verhaal!!

Opsluiten, allebei die slettebakken!

maestro schreef:Niks moois aan, weer typisch eigenlijk, der wordt iemand bedrogen en men vind het een mooi verhaal!!

Opsluiten, allebei die slettebakken!

En gelijk heb je.
Hij die zonder zonde is werpe de eerste steen natuurlijk.

hij droomt voort op een droom van 20jr geleden
onder invloed van........... een geil filmpje opgezet

maestro schreef:Niks moois aan, weer typisch eigenlijk, der wordt iemand bedrogen en men vind het een mooi verhaal!!

Opsluiten, allebei die slettebakken!

Lees eens "Madame Bovary" van Gustave Flaubert. Daar zal je je lekker te pletter kunnen ergeren. "Oblomov" van Gontsjarov is ook niet mis op dat gebied. Jammer dat ik hier niet de hele wereldliteratuur kan plaatsen eigenlijk. Je ergert je te pletter, man, wanneer je de wereldliteratuur leest, maar het is o zo mooi. Laatst zag ik nog "Hamlet" van Shakespeare en ik zal maar zwijgen over "Oedipous". Typisch, man, om jouw woorden te gebruiken.

Zodan schreef:Ik ben bang dat er erg slecht gelezen wordt door sommige.Laat staan in boeken met meer inhoud dan de Donald Duck.

Niet iedereen kan schilderen en niet iedereen leest boeken, men is daarom niet minderwaardig toch? Dat doet je post namelijk wel doorschemeren

I'm back to stay

Vincent schreef:I'm back to stay

Dacht ik net van je af te zijn

maestro schreef:Niks moois aan, weer typisch eigenlijk, der wordt iemand bedrogen en men vind het een mooi verhaal!!

Ik kan me hier eigenlijk wel ergens in vinden. Laatst vroeg ik me ook af, "waarom juichen we eigenlijk als Kate Winslet in Titanic ontrouw is en er met Leonardo DiCaprio vandoor gaat, maar vinden we het verschrikkelijk als onze eigen partners ons zoiets aan zouden doen? Meten we met twee maten? Maken we hier een strikte deling tussen een (fantasie)-verhaal en de werkelijkheid? Of geeft het feit dat we die affaire eigenlijk goedkeuren aan dat we zelf ook verborgen verlangens hebben?"

Voordat mensen mij het vragen: ik heb geen hekel aan Titanic en ook niet aan Kate Winslet, en ik denk dat verhalen over mensen die vreemdgaan, en die goed uitgewerkt zijn, bovenstaande is dat niet helemaal, fascineren, misschien omdat de personages in een positie zitten waarin wij niet willen/kunnen/durven zijn.

Misschien zouden we allemaal (nog) eens het boek The End of the Affair (vertaald als Het einde van het spel) van Graham Greene moeten lezen. Het is eigenlijk verkeerd om vreemd te gaan, maar het is een schitterend boek en Greene velt geen oordeel over de affaire, hij observeert slechts.
(Greene kan het weten, na een affaire gehad te hebben van ruim twintig jaar, met een vrouw die van hem hield maar haar man niet wilde verlaten.)

Mensen blijven vreemde wezens, met al hun verlangens, dromen en angsten. Je zult er wel nooit helemaal achter komen waarom we doen wat we doen.

Ik heb hier nu niets meer over op te merken. Het is uiteindelijk een te pijnlijke kwestie geworden helaas.